Pi1 Orionis
Pi1 Orionis (π1 Ori / 7 Orionis / HD 31295)[8] ye una estrella na constelación d'Orión. Comparte la denominación de Bayer Pi Orionis con otros cinco estrelles, siendo, con magnitú aparente +4,66, la menos brillosa ente elles. Alcuéntrase a 121 años lluz de distancia del Sistema Solar.
Pi1 Orionis ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A0V. La so temperatura superficial ye de 8651 K[9] —anque otros autores señalen una temperatura 850 K más alta—[10] y ye 26 vegaes más lluminosa que'l Sol. Al igual qu'otres estrelles asemeyaes, Pi1 Orionis rota bien apriesa, siendo la so velocidá de rotación igual o superior a 120 km/s,[11] 60 vegaes mayor que la del Sol. El so diámetru ye 2,7 vegaes más grande que'l de la nuesa estrella.[12]
Con una masa de casi 3 mases solares, Pi1 Orionis paez ser una nueva estrella de namái 10 millones d'años d'edá.[10] Tien una metalicidá bien baxa, suponiendo ésta menos del 20% de la que tien el Sol.[9] Exhibe un escesu nel infrarroxu a 20 y 70 μm, suxiriendo la presencia d'un discu circumestelar de polvu al so alredor;[13] Vega (α Lyrae), Fomalhaut (α Piscis Austrini) y Denébola (β Leonis) son estrelles análogues que tamién se topen arrodiaes por un discu de similares carauterístiques.
Una estrella de magnitú +12,7, visualmente a 39 segundos d'arcu de Pi1 Orionis, pue tar físicamente rellacionada con ella.
Referencies
[editar | editar la fonte]- 1 2 3 4 Afirmao en: SIMBAD. Llingua de la obra o nome: inglés.
- 1 2 3 «Gaia EDR3» (n'inglés). VizieR Online Data Catalog. 3 avientu 2020. doi:.
- ↑ «Rotational velocities of A-type stars in the northern hemisphere. II. Measurement of v sin i» (n'inglés). Astronomy and Astrophysics (3): páxs. 897-911. ochobre 2002. doi:.
- ↑ «Gaia DR3» (n'inglés). VizieR Online Data Catalog. 13 xunu 2022. doi:.
- ↑ Michael McElwain (10 mayu 2007). «Characterization of Dusty Debris Disks: The IRAS and Hipparcos Catalogs» (n'inglés). The Astrophysical Journal (2): páxs. 1556-1571. doi:.
- ↑ Marwan Gebran (mayu 2016). «A new method for the inversion of atmospheric parameters of A/Am stars» (n'inglés). Astronomy and Astrophysics. doi:.
- ↑ Christopher J. Corbally (2015). «An Evaluation of the Membership Probability of 212 λ Boo Stars. I. A Catalogue» (n'inglés). Publications of the Astronomical Society of Australia. doi:.
- ↑ Pi1 Orionis (SIMBAD)
- 1 2 Saffe, C.; Gómez, M.; Pintado, O.; González, E. (2008). «Spectroscopic metallicities of Vega-like stars». Astronomy and Astrophysics 490 (1). páxs. 297-305. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2008A%26A...490..297S&db_key=AST&nosetcookie=1.
- 1 2 Wyatt, M. C.; Smith, R.; Su, K. Y. L.; Rieke, G. H.; Greaves, J. S.; Beichman, C. A.; Bryden, G. (2007). «Steady State Evolution of Debris Disks around A Stars». The Astrophysical Journal 663 (1). páxs. 365-382. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2007ApJ...663..365W&db_key=AST&nosetcookie=1.
- ↑ Royer, F.; Zorec, J.; Gómez, A. E. (2007). «Rotational velocities of A-type stars. III. Velocity distributions». Astronomy and Astrophysics 463 (2). páxs. 671-682. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2007A%26A...463..671R&db_key=AST&nosetcookie=1.
- ↑ Pi1 Orionis Catalogue of Stellar Diameters (CADARS)
- ↑ Su, K. Y. L.; Rieke, G. H.; Stansberry, J. A.; Bryden, G.; Stapelfeldt, K. R.; Trilling, D. E.; Muzerolle, J.; Beichman, C. A.; Moro-Martin, A.; Hines, D. C.; Werner, M. W. (2006). «Debris Disk Evolution around A Stars». The Astrophysical Journal 653 (1). páxs. 675-689. http://cdsads.u-strasbg.fr/cgi-bin/nph-bib_query?2006ApJ...653..675S&db_key=AST&nosetcookie=1.