klevout
Neuz
Brezhoneg
- Tostaat ouzh clywed e kembraeg.
Verb
klevout /ĖkleĖ.vut/, /ĖklÉ.wĖut/ verb kreƱv (anv-gwan-verbĀ : klevet) (displegadur)
- Dont da c'houzout dre ar skouarn pe dre ar fri.
- [...], e seblant din clevout ar son terrupl [...] ā (Alan Dumoulin, Hent ar Barados, 1834, p. 222.)
- Clevout a reomp sermoniou predicatoret habil ha leun a oaz hag a fervorĀ ; [...] ā (Glaoda Marigo, Buez ar Zaent gant reflexionou spirituel, 1846, p. 493.)
- Selaouit, paotred a Vreizh, hag e klevfot gwell a se ... ā (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 130.)
- Selaou (en doare-gourc'hemenn).
- Klev 'ta! ā (Jules Gros, Le trĆ©sor du breton parlĆ© DeuxiĆØme Partie, 1970, p. 261.)
- Klevit 'ta! ma den mat ā (Jules Gros, Le trĆ©sor du breton parlĆ© DeuxiĆØme Partie, 1970, p. 261.)
- Klevit mat, roue, ... ā (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 16.)
- Klevit, bugale, a-barzh nemeur e vezoc'h hoc'h-unan ā (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 3.)
- klevout sklaer, klevout fall
- klevout gant unan bennak: klevout trouz, klevout kroz gant ub
- Klevout un dra bennak
- Klevet em eus e oa marv.
- Klevout un dra bennak (ur gaoz, ur gaou) gant unan bennak
- N'oa ket e c'her peurlavaret gant an tieg kozh ma tigoras an nor ha ma welas ar roue n'oa ket gaou en doa klevet gant e vab. ā (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 13.)
- klevout e begement
- klevout unan bennak oc'h ober un dra bennak
- Klev ar gaoter o sarmon d'ar pouthouarn. ā (Jules Gros, Le trĆ©sor du breton parlĆ© DeuxiĆØme Partie, 1970, p. 233.)
- Klev an diaoul hag e vevel o c'hoari bouloù. ā (Jules Gros, Le trĆ©sor du breton parlĆ© DeuxiĆØme Partie, 1970, p. 101.)
- Ne glevez ket an drask oc'h ober lienĀ ? (o kanaƱ) ā (Jules Gros, Le trĆ©sor du breton parlĆ© DeuxiĆØme Partie, 1970, p. 317.)
- Me 'glev ar c'hloc'h o tintal an Ave. ā (Kousk Breizh-Izel (Kan).)
- ...p'hen klevfet o tiroc'hal ... ā (FaƱch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 179.)
- klevout anv eus un dra pe eus un den
- klevout ur c'hwezh
- bezaƱ mat, trist, ponner da glevout
- Se a vez ponner da glevet. ā (Jules Gros, Le trĆ©sor du breton parlĆ© DeuxiĆØme Partie, 1970, p. 428.)
- en em glevout (ha gwelout emglev)