nebeud
Neuz
Brezhoneg
nebeud /ĖneĖbĆøt/
- (ral) un toulladĀ :
- Mes, a benn nebeud bloavezhioù, ar gouent-se ne oa mui bras a-walcāh evit lojaƱ ar re a deue da cāhoulenn bezaƱ resevet enni. ā (Gabriel Morvan, Buez ar Zent, Brest, 1894, p. 612.)
- an nebeudĀ :
- Ur pallenn kolo blaƱsonet a servije dezhaƱ da wele e-pad an nebeud amzer a roe dāar cāhousked. ā (Gabriel Morvan, Buez ar Zent, Brest, 1894, p. 460.)
- Daoust da se, gant an nebeud a c'houvezemp, ec'h hunvreemp dija un avaƱtur vras war ar mor. ā (Jozef ar Moal, lakaet e brezhoneg gant Loeiz Konk ha Paotr Jeg, Ar bara loued, Embann an Hirwaz, p. 22.)
- un nebeud : un toullad (dirak anvioù lies)
- nebeut
- nebeudig
- nebeudik
- nebeud a
Troienn
- a-benn nebeut
- a-nebeudoù
- gwall nebeut
- kennebeut
- nebeudig
- nebeut-ha-nebeut
- war-vetek nebeut
- war-bouez nebeut
Deveradoù
Krennlavar
- An eil nebeud a gresk egile.