Jump to content

anfractus

From Wiktionary, the free dictionary

Latin

[edit]

Pronunciation

[edit]

Etymology 1

[edit]

From *ānfringō + -tus (forming action noun), or directly from ambi- +‎ frangō +‎ -tus.

Noun

[edit]

ānfrāctus m (genitive ānfrāctūs); fourth declension

  1. bend, curve, turning
  2. curvature
  3. circuit, revolution
Declension
[edit]

Fourth-declension noun.

singular plural
nominative ānfrāctus ānfrāctūs
genitive ānfrāctūs ānfrāctuum
dative ānfrāctuī ānfrāctibus
accusative ānfrāctum ānfrāctūs
ablative ānfrāctū ānfrāctibus
vocative ānfrāctus ānfrāctūs
Derived terms
[edit]

Etymology 2

[edit]

Participial adjective from *ānfringō, or directly from ambi- +‎ frangō +‎ -tus.

Adjective

[edit]

ānfrāctus (feminine ānfrācta, neuter ānfrāctum); first/second-declension adjective

  1. winding, bending
  2. crooked, bent
Declension
[edit]

First/second-declension adjective.

Further reading

[edit]