diffundo

 Entradas similares:  difundo

Latín

diffundo
clásico (AFI)	/ˈdif.fun.doː/
eclesiástico (AFI)	/ˈdif.fun.do/
silabación	dif-fun-dō
acentuación	esdrújula
longitud silábica	trisílaba
rimas	if.fun.do, if.fun.doː

Etimología

Del prefijo dis- y fundō₁ ("verter, derramar").

Verbo transitivo

1

Dicho de líquidos: derramar ampliamente sobre una superficie.

2

Propagar, difundir (mediante múltiples canales).

3

Trasegar o embotellar (en múltiples envases más pequeños).

4

Esparcir (por todo un cuerpo o similar).

5

Extender sobre un espacio amplio, expandir.

6

Con abstractos u objetos inmateriales.

7

Distribuir generosa, abundante o derrochadoramente.

8

Dilatar, expandir, ensanchar.

9

Animar, alegrar.

10

Relajar, aliviar.

Conjugación

Conjugación de diffundō, diffundere, diffūdī, diffūsum  (tercera conjugación, regular) [▲▼]

Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo	diffundere, diffūdisse
Infinitivo pasivo	diffundī
Participio activo	diffundēns, diffūsūrus
Participio pasivo	diffundendus, diffūsus
Gerundio	diffundendī, diffundendō, diffundendum
Supino	diffūsum, diffūsū
Formas personales
Modo indicativo
	ego	tū	is, ea, id	nōs	vōs	eī, eae, ea
Presente	ego diffundō	tū diffundis	is, ea, id diffundit	nōs diffundimus	vōs diffunditis	eī, eae, ea diffundunt
Pretérito imperfecto	ego diffundēbam	tū diffundēbās	is, ea, id diffundēbat	nōs diffundēbāmus	vōs diffundēbātis	eī, eae, ea diffundēbant
Futuro	ego diffundam	tū diffundēs	is, ea, id diffundēt	nōs diffundēmus	vōs diffundētis	eī, eae, ea diffundent
Pretérito perfecto	ego diffūdī	tū diffūdistī	is, ea, id diffūdit	nōs diffūdimus	vōs diffūdistis	eī, eae, ea diffūdērunt, diffūdēre
Pretérito pluscuamperfecto	ego diffūderam	tū diffūderās	is, ea, id diffūderat	nōs diffūderāmus	vōs diffūderātis	eī, eae, ea diffūderant
Futuro perfecto	ego diffūderō	tū diffūderis	is, ea, id diffūderit	nōs diffūderimus	vōs diffūderitis	eī, eae, ea diffūderint
Presente pasivo	ego diffundor	tū diffunderis, diffundere	is, ea, id diffunditur	nōs diffundimur	vōs diffundiminī	eī, eae, ea diffunduntur
Pretérito imperfecto pasivo	ego diffundēbar	tū diffundēbāris, diffundēbāre	is, ea, id diffundēbātur	nōs diffundēbāmur	vōs diffundēbāminī	eī, eae, ea diffundēbantur
Futuro pasivo	ego diffundar	tū diffundēris, diffundēre	is, ea, id diffundētur	nōs diffundēmur	vōs diffundēminī	eī, eae, ea diffundentur
Modo subjuntivo
	ut ego	ut tū	ut is, ut ea, ut id	ut nōs	ut vōs	ut eī, ut eae, ut ea
Presente	ut ego diffundam	ut tū diffundās	ut is, ut ea, ut id diffundat	ut nōs diffundāmus	ut vōs diffundātis	ut eī, ut eae, ut ea diffundant
Pretérito imperfecto	ut ego diffunderem	ut tū diffunderēs	ut is, ut ea, ut id diffunderet	ut nōs diffunderēmus	ut vōs diffunderētis	ut eī, ut eae, ut ea diffunderent
Pretérito perfecto	ut ego diffūderim	ut tū diffūderīs	ut is, ut ea, ut id diffūderit	ut nōs diffūderīmus	ut vōs diffūderītis	ut eī, ut eae, ut ea diffūderint
Pretérito pluscuamperfecto	ut ego diffūdissem	ut tū diffūdissēs	ut is, ut ea, ut id diffūdisset	ut nōs diffūdissēmus	ut vōs diffūdissētis	ut eī, ut eae, ut ea diffūdissent
Presente pasivo	ut ego diffundar	ut tū diffundāris, diffundāre	ut is, ut ea, ut id diffundātur	ut nōs diffundāmur	ut vōs diffundāminī	ut eī, ut eae, ut ea diffundantur
Pretérito imperfecto pasivo	ut ego diffunderer	ut tū diffunderēris, diffunderēre	ut is, ut ea, ut id diffunderētur	ut nōs diffunderēmur	ut vōs diffunderēminī	ut eī, ut eae, ut ea diffunderentur
Modo imperativo
	―	(tū)	(is, ea, id)	―	(vōs)	(eī, eae, ea)
Presente	― ―	(tū) diffunde	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) diffundite	(eī, eae, ea) ―
Futuro	― ―	(tū) diffunditō	(is, ea, id) diffunditō	― ―	(vōs) diffunditōte	(eī, eae, ea) diffunduntō
Presente pasivo	― ―	(tū) diffundere	(is, ea, id) ―	― ―	(vōs) diffundiminī	(eī, eae, ea) ―
Futuro pasivo	― ―	(tū) diffunditor	(is, ea, id) diffunditor	― ―	(vōs) ―	(eī, eae, ea) diffunduntor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad