arvoitus
Apparence
Ătymologie
[modifier le wikicode]- Ătymologie manquante ou incomplĂšte. Si vous la connaissez, vous pouvez lâajouter en cliquant ici.
Nom commun
[modifier le wikicode]Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | arvoitus | arvoitukset |
| Génitif | arvoituksen | arvoitusten arvoituksien |
| Partitif | arvoitusta | arvoituksia |
| Accusatif | arvoitusâŻ[1] arvoituksenâŻ[2] |
arvoitukset |
| Inessif | arvoituksessa | arvoituksissa |
| Illatif | arvoitukseen | arvoituksiin |
| Ălatif | arvoituksesta | arvoituksista |
| Adessif | arvoituksella | arvoituksilla |
| Allatif | arvoitukselle | arvoituksille |
| Ablatif | arvoitukselta | arvoituksilta |
| Essif | arvoituksena | arvoituksina |
| Translatif | arvoitukseksi | arvoituksiksi |
| Abessif | arvoituksetta | arvoituksitta |
| Instructif | â | arvoituksin |
| Comitatif | â | arvoituksine-âŻ[3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | arvoitukseni | arvoituksemme |
| 2e personne | arvoituksesi | arvoituksenne |
| 3e personne | arvoituksensa | |
arvoitus \ËÉr.Êoi.tus\
- Devinette, énigme, mystÚre, secret.
Turun varhaisvaiheet ovat vielÀ arvoitus.
- Les débuts de Turku sont encore un mystÚre. Les débuts de Turku gardent encore leur secret.
Apparentés étymologiques
[modifier le wikicode]Forme de nom commun
[modifier le wikicode]arvoitus \ËÉrÊoitus\
- Accusatif II singulier de arvoitus.