ISEE 3

	Instancia de sonda espacial; satélite xeomagnético; comet probe (en) ; artificial satellite of the Sun (en)
	Parte de Programa ISEE; Programa Explorer

ISEE 3
	Instancia de sonda espacial; satélite xeomagnético; comet probe (en) ; artificial satellite of the Sun (en)
	Parte de Programa ISEE; Programa Explorer
Características
	Impulsado por 12x sistema de controle de reação (pt) ; paneis solares de nave espacial
	Impulsado por 12x sistema de controle de reação (pt) ; paneis solares de nave espacial
Implicados
	Operador/a Goddard Space Flight Center
	Fabricante Fairchild Aircraft
Datas
	Lanzamento 12 de agosto de 1978
Historia
	Acontecementos importantes
	asistencia gravitacional (Lúa)
1978	lanzamento espacial (Cape Canaveral Space Launch Complex 17B (en) )
1978	voo orbital (pt) (L1 Earth-Sun (en) )
1983	asistencia gravitacional (Lúa)
1983	asistencia gravitacional (Lúa)
1983	asistencia gravitacional (Lúa)
1983	asistencia gravitacional (Lúa)
1985	sobrevoo (Comet 21P/Giacobini-Zinner (en) )
1986	sobrevoo (Cometa Halley)
1997	retirada do servizo
2014	sobrevoo (Lúa)
Localización
	Lugar de saída Cape Canaveral Space Launch Complex 17B (en)
	País de orixe Estados Unidos
Cifras e dimensións
	Altura 1,58 m
	Diámetro 1,77 m
	Masa 479 kg peso de lanzamento ; 390 kg peso seco
Freebase
Fontes e ligazóns
Freebase
Freebase	/m/06xz5_
	Wikidata C:Commons

ISEE 3, acrónimo de International Sun-Earth Explorer 3, tamén coñecido como Explorer 59 e máis tarde como International Cometary Explorer (ICE), foi un satélite artificial colaboración da NASA e da ESA lanzado o 12 de agosto de 1978 mediante un foguete Delta 2914 desde Cabo Cañaveral.^[1]^[2]^[3]

Características

ISEE 3 formaba parte do Programa Explorer e foi parte dunha flotilla de tres naves (xunto con ISEE 1 e ISEE 2) para estudar os campos e partículas da magnetosfera terrestre e solar e a súa interacción. As tres naves fixeron medicións en diferentes partes do espazo, das proximidades terrestre ao espazo interplanetario. ISEE 3 foi colocada inicialmente no punto de Lagrange L1 do sistema Terra-Sol nunha órbita de halo. En 1982 modificouse a súa órbita para rematar nunha órbita heliocéntrica e sobrevoar o cometa Giacobini-Zinner o 11 de setembro de 1985, fase durante a cal a nave pasou a renomearse International Cometary Explorer (ICE). Posteriormente estudou o espazo próximo ao cometa Halley, en marzo de 1986.^[1]^[2]^[3]

A nave estabilizábase mediante xiro a 20 r.p.m., co eixo de xiro case perpendicular ao plano da eclíptica. Tiña unha masa de 390 kg e forma Cilíndrica, co corpo cuberto de células solares que producían ata 173 W de potencia. ^[1]^[2]^[3]

Notas

1 2 3 NASA (5 de setembro de 2019). "ISEE 3" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 07 de xuño de 2019. Consultado o 12 de xullo de 2020.
1 2 3 Mark Wade (2020). "ISEE" (en inglés). Consultado o 12 de xullo de 2020.
1 2 3 Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "ISEE 3 → ICE (Explorer 59)" (en inglés). Consultado o 12 de xullo de 2020.

Véxase tamén

Outros artigos

[NSSDC-1] 1 2 3 NASA (5 de setembro de 2019). "ISEE 3" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 07 de xuño de 2019. Consultado o 12 de xullo de 2020.

[astronautix-2] 1 2 3 Mark Wade (2020). "ISEE" (en inglés). Consultado o 12 de xullo de 2020.

[gunter-3] 1 2 3 Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "ISEE 3 → ICE (Explorer 59)" (en inglés). Consultado o 12 de xullo de 2020.

[1]

[2]

[3]