Marraco

Marraco
Instancia de espantador de nenos dragón  Parte de bestiario popular catalán
Biografía  Sexo home
Venerado por mitoloxía catalá
Fontes e ligazóns Freebase /m/0ddbj4d
Wikidata C:Commons

Lo Marraco de Lleida.

Lo Marraco é un animal totémico e festivo da cidade de Lleida: un dragón ou sardo de boca especialmente grande e ancha, coa que come os chupetes dos nenos coma símbolo do seu medre. Forma parte do bestiario popular catalán, e a súa representación é bastante libre. É ademais un espantanenos tradicional de Lleida, e noutros lugares, coma o Maestrazgo e Menorca, empregábase o mesmo nome, na variante marreco, para asustar os cativos.

Orixes

O Marraco é un símbolo totémico de Lleida que, segundo se conta popularmente, dataría do século V a. C. coma representación do deus dos antigos ilerxetes; segundo algunhas fontes, para os ilerxetes o Marraco tería sido o pai espiritual do seu caudillo máis importante, Indíbil, considerado fillo do deus. A verdade é que tanto estas conxecturas coma a atribución ao éuscaro da orixe do nome —dícese a miúdo que "marraco" quere dicir 'dragón' nesa lingua— non teñen fundamento histórico nin científico; o animal totémico dos ilerxetes era o lobo, non o dragón.

Historia

En 1551, un dragón precursor do Marraco formou parte da procesión da Asunción. En 1907 creouse o primeiro Marraco festivo e, despois da Guerra Civil, en 1941 construíuse un novo modelo sobre un chasis de camión da primeira guerra mundial, co que se desprazaba na procesión de Corpus Christi.

A primeira versión da representación actual do Marraco foi construída en 1957 polo arquitecto municipal Lluís Domènech i Torres, e preside, xunto cos Xigantes de Lleida, as principais celebracións da cidade. Mide 8,5 m de longo por 2,90 m de ancho e 3,75 m de alto, e o seu peso supera as dúas toneladas. É un dragón verde sen ás, con caniños moi afiados e capaz de botar fume polo nariz; pintouno o artista de Lleida Joan Font. A versión actual é froito dunha renovación feita en 1993, na que o corpo de xeso, tea metálica e madeira se substituíu por unha réplica de fibra de vidro, obra de Joan Miró i Oró coa colaboración de alumnos da Escola Municipal de Belas Artes.

En 2005, na Gran Nit de Foc das Festas da Tardor, de dous ovos xigantescos que o Marraco incubara naceu a súa descendencia: os Marraquets, uns cabezudos á imaxe do Marraco que incorporan unha raba, puntos onde se colocan os elementos pirotécnicos.

Véxase tamén

• Lleida
• Conde Arnau