Calefelda
Calefelda
Locus: 51°47′53″N 10°2′6″E
Numerus incolarum: 6 025
Situs interretialis
Nomen officiale: Kalefeld
Gestio
Geographia
Tabula aut despectus
Calefelda[1][2] (Theodisce et Saxonice Kalefeld) commune Saxoniae Inferioris et pars circuli Northeim est. Ad Calefeldam (1516 incolae) etiam vici Calefelda[1][2] (Theodisce et Saxonice Kalefeld), Dogeroda[3] (Theodisce Dögerode) (146), Duderoda[3] (Theodisce Düderode) (552), Eboldshusa[4] (Theodisce Eboldshausen) (223), Eti[5] (Theodisce Echte) (1247), Oldenroda[3] (Theodisce Oldenrode) (563), Oldershusa[4] (Theodisce Oldershausen) (227), Sibethse[6] (Theodisce Sebexen) (931), Westerhofa[7] (Theodisce Westerhof; Saxonice Westerhoff) (513), Wiershusa[4] (Theodisce Wiershausen) (149) atque Willershusa[4] (Theodisce Willershausen) (567) pertinent.
Historia
[recensere | fontem recensere]Saeculo 3 in agris communis magna pugna inter legiones Romanas et Germanos facta est. Calefelda anno 889 primo in actis imperatoris Arnulphi descripta est. Ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris est. Die 1 Martii 1974 vici supra descripta communi Calefeldae adiecti sunt.
Notae
[recensere | fontem recensere]- 1 2 Germanica toponyma cum suffixis -feld(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-felda-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Falufelda, Frauenfelda, Heresfelda, Hirutfelda, Ilfelda, Mansfelda, Salfelda, Sualafelda, Alfelda, Alsfelda apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
- 1 2 "C" pro "K" ponitur propter orthographiam gentilicii "Calefeldensis-e". Quo de gentilicio, vide Abhandlungen zur geologischen Specialkarte von Preussen und den Thüringischen Staaten, ubi dicitur "(...) Calefeldensis (...)".
- 1 2 3 Germanica toponyma cum suffixis -rode plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-roda-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Baceroda, Gerningeroda, Osteroda, Werningroda apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
- 1 2 3 4 Germanica toponyma cum suffixis -haus(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-husa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Petrishusa, Sachsenhusa, Sangerhusa, Sunthusa, Ahusa, Bebenhusa, Buozolteshusa, Chuzenhusa, Husa, Francohusa, Gisinhusa, Harthusa, Hilpertohusa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
- ↑ Vide Gemeinde Kalefeld, ubi dicitur "(...) Die erste urkundliche Erwähnung der Ortschaft Echte geschah in den Fuldaer Tradition 826, der Ort wurde Eti genannt (...)".
- ↑ Vide Kirchengemeindelexikon, ubi dicitur "(...) villa, que dicitur Sibethse (...)".
- ↑ Germanica toponyma cum suffixis -hof(f)(e)(n) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hofa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Hattenhofa Bavarica, Pfaffenhofa ad fluvium Glon, Pfaffenhofa ad Rotam, Poohofa, Gundershofa, Hattenhofa Badeniae-Virtembergiae, Pfaffenhofa, Matichofa, Philshofa apud Gugulam.
Nexus externi
[recensere | fontem recensere] |
Vicimedia Communia plura habent quae ad Calefeldam spectant. |
