IC 384
| IC 384 | |
|---|---|
|
| |
| Соѕвездие | Телескоп |
| Епоха | Ј2000.0 |
| Положба | |
| Ректасцензија | 19 ч 36 м 21,4 с |
| Деклинација | -47° 15' 57" |
| Положбен агол | 60° |
| Податоци од набљудување | |
| Вид на тело | галаксија |
| Морфолошки вид | Sbc |
| Привиден сјај (видлив) |
13,9 |
| Привиден сјај (во честот. појас.) |
14,7 |
| Површински сјај | 13,6 m/лм2 |
| Физички податоци | |
| Привидни димензии | 1,2' x 0,7' |
| Историја | |
| Откривач | Ројал Харвуд Фрост |
| Откриена | 1 септември 1904 |
| Други ознаки | ESO 283-11 |
IC 384 — галаксија во соѕвездието Телескоп, заведена во Новиот општ каталог на длабоконебесни тела.
Објектот бил предмет и на други истражувања, па освен како IC 384 се споменува и како ESO 283-11.
Откривање
[уреди | уреди извор]Објектот е откриен на 1 септември 1904 година од страна на Ројал Харвуд Фрост.
Податоци
[уреди | уреди извор]Податоци од набљудување
[уреди | уреди извор]Според морфолошката класификација на галаксиите, IC 384 е од видот Sbc.[1] Видливиот сјај со голо око изнесува 13,9 mag, а оној во рамките на интервалот од минималната до максималната честота 14,7 mag, додека површинскиот сјај изнесува 13,6 m/лм2.[2] IC 384 има привидни димензии од 1,2' х 0,7'.[2]
Астрономски податоци
[уреди | уреди извор]Објектот е од епохата Ј2000.0. Неговата ректасцензија, односно аголот измерен меѓу еклиптиката и небесниот екватор со теме во пролетната точка, изнесува 19 ч 36 м 21,4 с, а неговата деклинација, односно висината на лакот на тој агол, -47° 15' 57".[3] Положбениот агол на објектот е во износ од 60°.[2]
Други поделби
[уреди | уреди извор]Проучување на IC 384 е вршено од повеќе истражувачи, па поради тоа е вклучен и во други познати збирки според различн критериуми на поделба. Така, во Каталогот на најважните галаксии (PGC), објектот се среќава со ознаката 63403.
Поврзано
[уреди | уреди извор]
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Запис за IC 384 на НАСА (англиски)
- 1 2 3 Students for the Exploration and Development of Space, поправени податоци за IC {{{n}}}
- ↑ IC {{{n}}}, SIMBAD, Центар за астрономски податоци во Стразбур
Користена литература
[уреди | уреди извор]- Dreyer, J.L.E., New General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars (1888), Index Catalogue (1895), Second Index Catalogue (1908). London: Royal Astronomical Society, 1953. (28,2157)
