Naar inhoud springen

Gaston Darboux

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Gaston Darboux
Gaston Darboux
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum 14 augustus 1842[1]Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats NîmesBewerken op Wikidata
Overlijdensdatum 23 februari 1917[1]Bewerken op Wikidata
Overlijdensplaats Parijs[2]Bewerken op Wikidata
Academische achtergrond
Alma mater École normale supérieure (1861 – 1866),[3] Lyceum Alphonse Daudet (1859),[3] Lycée Joffre (1859 – 1861)[3]Bewerken op Wikidata
Proefschrift Recherches sur les surfaces orthogonalesBewerken op Wikidata
Promotor Michel Chasles[4]Bewerken op Wikidata
Promotie agrégation of mathematics (1864)[5]Bewerken op Wikidata
Wetenschappelijk werk
Vakgebied meetkunde, analyseBewerken op Wikidata
Erkenning en lidmaatschap
Ambt president van de Société Mathématique de France (1878 – 1878)Bewerken op Wikidata
Lid van Royal Society, Société Philomathique de Paris, Duitse Academie der Wetenschappen Leopoldina, Academie des sciences, Göttinger Academie van Wetenschappen, Russische Academie van Wetenschappen, Koninklijke Zweedse Academie van Wetenschappen, Hongaarse Academie van Wetenschappen, Roemeense Academie, Russische Academie van Wetenschappen, Accademia dei Lincei (13 februari 1890), Pruisische Academie van Wetenschappen, Accademia Nazionale delle Scienze detta dei XL, Beierse Academie van Wetenschappen en Geesteswetenschappen, Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, Amerikaanse Nationale Wetenschapsacademie (1913), Turijnse Academie van Wetenschappen (9 maart 1890)Bewerken op Wikidata
Jean Gaston Darboux

Jean-Gaston Darboux (Nîmes, 14 augustus 1842 - Parijs, 23 februari 1917) was een Franse wiskundige.

Darboux leverde verschillende belangrijke bijdragen aan de meetkunde en de analyse (zie bijvoorbeeld lineaire partiële differentiaalvergelijkingen). Hij schreef een biografie van Henri Poincaré en redigeerde de geselecteerde werken van Joseph Fourier.

Darboux promoveerde in 1866 aan de École normale supérieure. Zijn proefschrift, getiteld Sur les surfaces orthogonales, schreef hij onder begeleiding van Michel Chasles. In 1884 werd Darboux gekozen in de Academie des Sciences. In 1900 werd hij tot permanente secretaris van de sectie wiskunde van de Académie des Sciences benoemd.

Onder zijn studenten waren Émile Borel, Elie Cartan, Gheorghe Ţiţeica en Stanislaw Zaremba.

In 1902 werd hij verkozen tot lid van de Royal Society; in 1916 ontving hij de Sylvester-medaille van dit genootschap.

Er zijn verscheiden wiskundige begrippen naar Darboux vernoemd:

Boeken door Gaston Darboux

[bewerken | brontekst bewerken]

1887-96. Leçons sur la théorie générale des surfaces et les applications géométriques du calcul infinitésimal. Gauthier-Villars:

  • (fr) Vol. 1.
  • (fr) Vol. 2.
  • (fr) Vol. 3.
  • (fr) Vol. 4.
[bewerken | brontekst bewerken]
Zie de categorie Gaston Darboux van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.