entamenar
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Del latin intaminare « solhar, profanar »
Prononciacion
- lengadocian, gascon /entameˈna/
- provençau /ẽⁿtameˈna/
- escotar « entamenar »
Vèrb
entamenar
- Incisar superficialament, demesir quicòm en ne levant un bocin, un talh, un talhon o una lesca (esp. en parlant d'una noiridura).
- Entamenar lo pan, la carn, lo formatge, lo melon..
- Gastar, despensar la fortuna o lo capital.
- (militar) Començar a atacar per rompre un còrs de tropas.
- (figurat) Començar ; engatjar.
- Entamenar un dialògue, ua disputa, etc.
- Levar de drechs a qualqu’un.
- Far mal, damatjar la consideracion, la fama, la reputacion, l'onor, etc. de qualqu'un en disent o escrivent falsetats.
- Entamenar la reputacion de qualqu’un.
Variantas dialectalas
Sinonims
(1)
- descantonar
- escantar / escantoar (gascon)
(2)
(3)
(4)
- acaminar
- aviar
- clauhicar (gascon)
- començar
- empondar (gascon)
- emprendre / empréner / emprene
- encaminar
- encetar (gascon)
- endraiar / endralhar
- engatjar
- enregar
- enrejar (lemosin)
- ensocar (gascon)
- entreprendre / entrepréner / entreprene
- escantar / escantoar (gascon)
- lançar
(5)
(6)
- bescantar / biscantar
- brecar / bercar / esbrecar / esbercar
- calomniar
- descriar
- difamar
- escornar
- infamar
- malfamar
Traduccions
| Demesir quicòm ne levant un bocin | |
|---|---|
|
| |
| començar, engatjar | |
|---|---|
| |