ocupar

Occitan

Etimologia

Del latin occupare « prene abans los autres »

Prononciacion

/uky'pa/, /uky'pa/ França (Bearn) : escotar « ocupar »

Sillabas

o|cu|par

Vèrb

ocupar

1. Prene possession de ; gardar en sa possession.
   • La vila es ocupada per l'armada.
2. Cobrir un periòde de temps.
   • Aquel prètzfach m’ocupa a plen temps.
3. Aver, en parlant d'una foncion o d'un emplec.
   • Ocupar un ofici ministerial.
4. Recobrir un lòc.
   • La máger partida de la Terra es ocupada pels oceans.
5. (drech) Se sasir, prene possession d’un domèni ; s’i establir.
6. (per extension) abitar.
7. Emplegar qualqu’un per far quicòm ; donar d’ocupacion.
   • Cal ocupar los enfants pendent las vacanças.
8. Emplir un espaci o una durada.
   • Ocupa tota la plaça.

Sinonims

• prene (2)
• abitar (4)
• emplegar (5)

Derivats

ocupant ocupacion ocupat preocupar

Traduccions

alemand: besetzen (de) anglés: to occupy (en) catalan: ocupar (ca) espanhòl: ocupar (es)

francés: occuper (fr) italian: occupare (it) basc: okupatu (eu) portugués: ocupar (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin occupare « prene abans los autres »

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « ocupar »

Prononciacion

oriental /ukuˈpa/, /ukuˈpa/

occidental /okuˈpa/, /okuˈpa/, valencian /okuˈpaɾ/, /okuˈpaɾ/

Sillabas

o|cu|par

Vèrb

ocupar

1. Ocupar

Espanhòl

Etimologia

Del latin occupare « prene abans los autres »

Prononciacion

Veneçuèla : escotar « ocupar »

Prononciacion

peninsular /okuˈpaɾ/, /okuˈpaɾ/

american /ok(u)ˈpaɾ/, /ok(u)ˈpaɾ/, /o.kuˈpaɾ/, /o.kuˈpaɾ/

Sillabas

o|cu|par

Vèrb

ocupar

1. Ocupar

Portugués

Etimologia

Del latin occupare « prene abans los autres »

Prononciacion

[?]

Sillabas

o|cu|par

Vèrb

ocupar

1. Ocupar