Alan King
Alan king (1966) | |
| Imię i nazwisko |
Irwin Alan Kniberg |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód |
aktor, komik |
| Współmałżonek |
Jeanette Sprung (1947–2004; jego śmierć) |
| Lata aktywności |
1942–2004 |
Alan King, właśc. Irwin Alan Kniberg (ur. 26 grudnia 1927 w Nowym Jorku, zm. 9 maja 2004 tamże) – amerykański aktor, komik, satyryk, producent i scenarzysta.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w Nowym Jorku[1] jako syn rosyjskich imigrantów pochodzenia żydowskiego Minnie (z domu Solomon) i Bernarda Kniberga[2]. Miał starszą siostrę Anitę (1922–1989)[3]. Pierwsze lata życia spędził na Lower East Side na Manhattanie. Później rodzina Kinga przeniosła się na Brooklyn[4]. King radził sobie w trudnych dzielnicach dzięki poczuciu humoru i za drobne pieniądze popisywał się na ulicznych rogach, naśladując znane osoby. Jako piętnastolatek porzucił szkołę średnią, by występować z programem komediowym w hotelu Gradus w górach Catskill. Pracował jako konferansjer w hotelu, teatrze rewiowym (typu burleska) w Kanadzie, a jednocześnie toczył walki jako zawodowy bokser. Z powodu złamanego nosa King postanowił porzucić boks i skupić się na karierze komediowej. Pracował jako odźwierny w klubie nocnym Leon and Eddie’s, występując jednocześnie na scenie pod nazwiskiem boksera, który go pokonał – King[5].
Początkowo występował w klubach, od lat 50. także w telewizji; zaliczył ponad 90 występów w programie The Ed Sullivan Show, ponadto w programach Perry’ego Como i Garry’ego Moore’a.
W 1956 zadebiutował na Broadwayu[6].
Był także producentem filmowym, teatralnym i telewizyjnym. Autor książek, m.in. Anyone Who Owns His Own Home Deserves One (1962) i Help! I’m a Prisoner in a Chinese Bakery (1964). W ostatnich latach życia zajmował się także działalnością filantropijną.
1 lutego 1947 zawarł związek małżeński z Jeanette Sprung, z którą miał dwóch synów, Roberta i Andrew, oraz córkę Elainie Ray.
King, który namiętnie palił cygara (o czym od czasu do czasu wspominał w swoich występach), zmarł na raka płuc 9 maja 2004 w ośrodku Memorial Sloan-Kettering Cancer Center na Manhattanie w wieku 76 lat. Jego pamięci zadedykowano film Święta last minute (ang. Christmas with the Kranks)[7].
Filmografia
[edytuj | edytuj kod]Filmy
[edytuj | edytuj kod]- 1955: Cała naprzód (Hit the Deck) jako patrol brzegowy
- 1956: Cud w deszczu (Miracle in the Rain) jako sierżant Gilbert „Gil” Parker
- 1956: Dziewczyna, którą zostawił (The Girl He Left Behind) jako Maguire
- 1957: Historia Heleny Morgan (The Helen Morgan Story) jako Benny Weaver
- 1961: Na skrzypcach (On the Fiddle) jako sierżant techniczny Buzzer
- 1968: Żegnaj Braverman (Bye Bye Braverman) jako rabin
- 1971: Taśmy prawdy (The Anderson Tapes) jako Angelo
- 1978: Jak poderwać dziewczyny! (How to Pick Up Girls!) jako Manny Shiller
- 1980: Co jest grane (Just Tell Me What You Want) jako Max Herschel
- 1980: Książę wielkiego miasta (Prince of the City) – w roli samego siebie (cameo, niewymieniony w czołówce)
- 1982: Brutalna gra (I, the Jury) jako Charles Kalecki
- 1982: Autor! Autor! (Author! Author!) jako Kreplich
- 1983: Chory z miłości (Lovesick) jako dr Lionel Gross
- 1985: Oko kota (Cat’s Eye) jako dr Vinny Donatti
- 1985: Mówisz do mnie? (You Talkin’ to Me?) – w roli samego siebie
- 1988: Echa wspomnień (Memories of Me) jako Abe Polin
- 1989: Wrogowie (Enemies, a Love Story) jako Rabbi Lembeck
- 1990: Fajerwerki próżności (The Bonfire of the Vanities) jako Arthur Ruskin
- 1991: Mroki miasta (Night and the City) jako Ira „Boom Boom” Grossman
- 1995: Kasyno (Casino) jako Andy Stone
- 1998: Dzielny mały Toster jedzie na Marsa (The Brave Little Toaster Goes to Mars) jako Najwyższy Dowódca (głos)
- 2001: Godziny szczytu 2 (Rush Hour 2) jako Steven Reign
- 2002: Miasto słońca (Sunshine State) jako Murray Silver
- 2004: Mind the Gap jako Herb Schweitzer
Seriale
[edytuj | edytuj kod]- 1991: Złotka (The Golden Girls) jako Mel Bushman, chłopak Blanche, z którym raz się schodziła, a raz rozstawała
- 1993: Prawo i porządek (Law & Order) jako Jonathan Shapiro
- 1994: Roseanne jako Sid
- 1998: Murphy Brown jako Bóg
- 1999: Szpital Dobrej Nadziei (Chicago Hope) jako Larry Lensky
- 1999: Sprawy rodzinne (Family Law) jako Hy Adlin
- 2000: Głowa rodziny (Family Guy) jako Don (głos)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Alan King. Rotten Tomatoes. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
- ↑ Alan King Biography (1927–2004). Film Reference. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
- ↑ John Wright: Alan King (1927–2004). Find a Grave. [dostęp 2026-07-10]. (ang.).
- ↑ Comic Alan King dead at 76, „Variety”, 9 maja 2004 [dostęp 2026-07-10] (ang.).
- ↑ Dick Vosburgh, Master of the 'angry' comic monologue, „The Independent”, 21 maja 2004 [dostęp 2026-07-10] (ang.).
- ↑ Alan King. Internet Broadway Database. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
- ↑ Bruce Weber, Alan King, Comic With Chutzpah, Dies at 76, „The New York Times”, 10 maja 2004 [dostęp 2026-07-10] (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Alan King (1927–2004) w bazie IMDb (ang.)
- Alan King w bazie Filmweb
- Alan King w bazie Notable Names Database (ang.)
- Amerykanie pochodzenia rosyjskiego
- Amerykańscy aktorzy filmowi
- Amerykańscy aktorzy głosowi
- Amerykańscy aktorzy teatralni
- Amerykańscy aktorzy telewizyjni
- Amerykańscy komicy
- Amerykańscy producenci filmowi
- Amerykańscy producenci telewizyjni
- Amerykańscy scenarzyści XX wieku
- Amerykańscy stand-uperzy
- Ludzie urodzeni w Nowym Jorku
- Urodzeni w 1927
- Zmarli w 2004