Desmosomy
Desmosomy, plamki zwierające[1] (ang. macula adherens, łac. maculae adherentes) – połączenie międzykomórkowe ściśle łączące sąsiednie komórki ze sobą na zasadzie zatrzasków za pośrednictwem filamentów pośrednich. W połączeniu tym uczestniczą białka adhezyjne należące do kadheryn (desmogleiny i desmokoliny), cytoplazmatyczna płytka łącząca (desmoplakina) oraz filamenty pośrednie[2]. Odległość pomiędzy błonami komórkowymi sąsiednich komórek w obrębie desmosomu może wynosić od 20 do 35 nm[3], wg. Histologii Sawickiego około 50 nm[1]. Są szczególnie liczne w tkankach poddawanych stresowi mechanicznemu jak mięsień sercowy (występują tu filamenty desminowe) i tkanki nabłonkowe (filamenty keratynowe, tzw. tonofilamenty)[2][4].
W przypadku pęcherzycy zwykłej, autoimmunologicznej choroby, organizm wytwarza przeciwciała skierowane przeciw jednej z desmoglein w desmosomach, co skutkuje utratą właściwości przylegania komórki do komórki, wyciekiem płynu do rozluźnonego nabłonka i pojawianiem się pęcherzy na skórze[5].
Półdesmosomy (hemidesmosomy) przypominają połowę desmosomu, choć jej nie stanowią[6][7]. Łączą komórki nabłonka z błoną podstawną[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 Jacek Malejczyk, Wojciech Sawicki (red.), Histologia, Wyd. VI uaktualnione i rozszerzone, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2012, s. 131,133, ISBN 978-83-200-4349-5.
- 1 2 Gerald Karp: Cell and Molecular Biology. Concepts and Experiments. Wiley, 2010. ISBN 978-0-470-48337-4.
- ↑ David Garrod, Martyn Chidgey. Desmosome structure, composition and function. „Biochimica et Biophysica Acta”. 1778 (3), s. 572–587, 2008. Elsevier. DOI: 10.1016/j.bbamem.2007.07.014.
- ↑ Bruce Alberts: Molecular Biology of the Cell. 2015, s. 1046. ISBN 978-0-8153-4432-2.
- ↑ Harvey Lodish, Arnold Berk, Paul Matsudaira, Chris A. Kaiser, Monty Krieger, Matthew P. Scott, Lawrence Zipursky, James Darnell: Molecular Cell Biology. New York: W. H. Freeman, 2003, s. 206. ISBN 978-0716743668.
- ↑ Benjamin Lewin, Lynne Cassimeris, Vishwanath R. Lingappa, George Plopper: Cells. Jones and Bartlett Publishers, 2007, s. 686. ISBN 978-0-7637-3905-8.
- ↑ J. C. Jones, K. M. Yokoo, R. D. Goldman. Is the hemidesmosome a half desmosome? An immunological comparison of mammalian desmosomes and hemidesmosomes. „Cell Motility and the Cytoskeleton”. 6 (6), s. 560–569, 1986.
