Przejdź do zawartości

Hirundo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Hirundo
Linnaeus, 1758[1]
Ilustracja
Jaskółka pacyficzna (H. tahitica)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

jaskółkowate

Podrodzina

jaskółki

Rodzaj

Hirundo

Typ nomenklatoryczny

Hirundo rustica Linnaeus, 1758

Gatunki

14 gatunków – zobacz opis w tekście

Hirundo – rodzaj ptaków z podrodziny jaskółek (Hirundininae) w obrębie rodziny jaskółkowatych (Hirundinidae).

Rozmieszczenie geograficzne

[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na wszystkich kontynentach poza Antarktydą[13].

Morfologia

[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 12–25 cm, masa ciała 9–29 g[14].

Systematyka

[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj zdefiniował w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz w publikacji własnego autorstwa zatytułowanej System przyrody w trzech królestwach: według klas, rzędów, rodzajów i gatunków, wraz z cechami charakterystycznymi, różnicami, synonimami i miejscami występowania[1]. Gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie)[15] dymówka (H. rustica).

Etymologia

[edytuj | edytuj kod]
  • Hirundo: łac. hirundo, hirundinis ‘jaskółka’[16].
  • Chelidon: gr. χελιδων khelidōn, χελιδονος khelidonos ‘jaskółka’[17]. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Chelidon procne T. Forster, 1817 (= Hirundo rustica Linnaeus, 1758).
  • Herse: w mitologii greckiej Herse (gr. Έρση Hersē) to piękna córka Kekropsa, króla Aten, która podbiła serce Merkurego[18]. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Hirundo taitensis Lesson, 1826 (= Hirundo tahitica J.F. Gmelin, 1789).
  • Setirundo: łac. saeta lub seta ‘szczecina’; hirundo, hirundinis ‘jaskółka’[19]. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Hirundo filifera[d] Stephens, 1825.
  • Hemicecrops (Hemicecropis): gr. ἡμι- hēmi- ‘pół-, mały’, od ἡμισυς hēmisus ‘połowa’; rodzaj Cecrops Boie, 1826 (jaskółka)[20]. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie)[21]: Hirundo dimidiata Sundevall, 1850.
  • Uromitus: gr. ουρα oura ‘ogon’; μιτος mitos ‘nić, pasek’[22]. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Hirundo filifera[d] Stephens, 1825.
  • Hypurolepis: gr. ὑπο hupo ‘pod’; ουρα oura ‘ogon’; λεπις lepis, λεπιδος lepidos ‘łuska’, od λεπω lepō ‘obierać’[23].
  • Waldenia: płk. Arthur Hay, wicehrabia Walden i 9. markiz Tweeddale (1824–1878), oficer armii brytyjskiej, podróżnik, przyrodnik[24]. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Hirundo nigrita G.R. Gray, 1845.
  • Natalornis: prowincja Natal (obecnie prowincja KwaZulu-Natal), Południowa Afryka; gr. ορνις ornis, ορνιθος ornithos ‘ptak’[25]. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Hirundo atrocaerulea Sundevall, 1850.
  • Hersepis: zbitka wyrazowa nazw rodzajów – Herse G.R. Gray, 1841 (jaskółka) i Hypurolepis Gould, 1868 (jaskółka)[26].
  • Charitochelidon: gr. χαρις kharis, χαριτος kharitos ‘wdzięk, uroczość’, od χαιρω khairō ‘cieszyć się’; χελιδων khelidōn, χελιδονος khelidonos ‘jaskółka’[27]. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Hirundo albigularis Strickland, 1849.

Podział systematyczny

[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[28]:

  1. ↑ Młodszy homonim Herse Oken, 1815 (Lepidoptera).
  2. 1 2 Nowa nazwa dla Herse G.R. Gray, 1841.
  3. ↑ Niepoprawna późniejsza pisownia Hemicecrops Bonaparte, 1857.
  4. 1 2 Podgatunek H. smithii.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 C. Linnaeus: Systema naturae per regna tria naturae: secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 191. (łac.).
  2. ↑ T.I.M. Forster: A synoptical catalogue of British birds; intended to identify the species mentioned by different names in several catalogues already extant. Forming a book of reference to Observations on British ornithology. London: Printed by and for Nichols, son, and Bentley, 1817, s. 17. (ang.).
  3. ↑ G.R. Gray, 1841
  4. ↑ G.R. Gray: A list of the genera of birds: with their synonyma an indication of the typical species of each genus. Wyd. 2. London: R. and J.E. Taylor, 1841, s. 11. (ang.).
  5. ↑ R.-P. Lesson. Index ornithologique. „L’Écho du monde savant et l’Hermès”. Dixième Année; Deuxième semestre. 8 (8), s. kol. 182, 1843. (fr.).
  6. 1 2 Ch.-L. Bonaparte. Parallelismo fra la tribu' dei cantori fissirostri e quella dei velucri hianti e dei noturni ovvero insidenti. „Rivista Contemporanea”. 9, s. 210, 1857. Torino. (wł.).
  7. ↑ J. Gould: The Birds of Asia. Cz. 1. London: Printed by Taylor and Francis, published by the author, 1868, s. tekst i ryc. 32. (ang.).
  8. ↑ R.B. Sharpe. Waldenia, gen. nov.. „Ibis”. New Series. 5 (20), s. 461, 1869. (ang.).
  9. ↑ R.B. Sharpe & C.W. Wyatt: A monograph of the Hirundinidae: or family of swallows. Cz. 1. London: Printed for the authors, 1892, s. lvii. (ang.).
  10. ↑ A. Roberts. Review of the nomenclature of South African birds. „Annals of the Transvaal Museum”. 8 (4), s. 222, 1922. (ang.).
  11. ↑ G.M. Mathews: A supplement to the birds of Norfolk and Lord Howe Islands: to which is added those birds of New Zealand not figured by Buller. London: H.F. & G. Witherby, 1936, s. 32. (ang.).
  12. ↑ H.E. Wolters. Vorläufiges zur Gattungssystematik der Passeres. „Zoologischer Anzeiger”. 143, s. 190, 1943. (niem.).
  13. ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (redaktorzy): IOC World Bird List (v15.2). [dostęp 2026-09-14]. (ang.).
  14. ↑ D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette, Swallows (Hirundinidae), version 1.0, [w:] S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy), Birds of the World, Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY 2020, Hirundo, DOI: 10.2173/bow.hirund2.01 [dostęp 2026-09-14] (ang.). Publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana rejestracja, też płatna, lub wykupienie subskrypcji
  15. ↑ G.R. Gray: A list of the genera of birds: with their synonyma an indication of the typical species of each genus. London: R. and J.E. Taylor, 1840, s. 8. (ang.).
  16. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Hirundo [dostęp 2026-09-14].
  17. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Chelidon [dostęp 2026-09-14].
  18. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Herse [dostęp 2026-09-14].
  19. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Setirundo [dostęp 2026-09-14].
  20. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Hemicecrops [dostęp 2026-09-14].
  21. ↑ R.B. Sharpe: Catalogue of the Passeriformes, or Perching birds, in the Collection of the British Museum. Cz. 10: Fringilliformes: Part I. containing tiie families dicæidÆ, Hirundinidæ, Ampelidæ, Mniotiltidæ, and Motacillidæ. Printed by order of the Trustees: London, 1885, s. 123, seria: Catalogue of the Birds in the British Museum. (ang.).
  22. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Uromitus [dostęp 2026-09-14].
  23. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Hypurolepis [dostęp 2026-09-14].
  24. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Waldenia [dostęp 2026-09-14].
  25. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Natalornis [dostęp 2026-09-14].
  26. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Hersepis [dostęp 2026-09-14].
  27. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Charitochelidon [dostęp 2026-09-14].
  28. ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Hirundininae Rafinesque, 1815 - jaskółki (wersja: 2024-10-16). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-09-14].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).