Iyo Sky
Iyo Sky na gali WWE w 2024 roku | |
| Imię i nazwisko |
Masami Odate |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Rodzina |
Mio Shirai (starsza siostra) |
| Kariera profesjonalnej wrestlerki | |
| Pseudonimy ringowe |
Biba Kasai |
| Wzrost |
156 cm[1] |
| Masa ciała |
55 kg[1] |
| Zapowiadana z | |
| Trenerzy | |
| Debiut |
4 marca 2007 |
| Strona internetowa | |
Iyo Sky (stylizowane jako IYO SKY), właśc. Masami Odate (ur. 8 maja 1990 w Kamakurze)[1][3] – japońska wrestlerka występująca w WWE. Wcześniej używała przede wszystkim pseudonimu ringowego Io Shirai.
Karierę rozpoczęła w 2007 roku w japońskich organizacjach niezależnych, a w 2010 roku zaczęła występować także w Meksyku. W latach 2011–2018 była związana z World Wonder Ring Stardom, gdzie zdobyła m.in. mistrzostwa: World of Stardom Championship, Wonder of Stardom Championship i SWA World Championship. W 2018 roku dołączyła do WWE, gdzie zdobyła mistrzostwa: NXT Women’s Championship, NXT Women’s Tag Team Championship, WWE Women's Championship, Women’s World Championship i WWE Women’s Tag Team Championship. Wygrała także kobiecą walkę Money in the Bank w 2023 roku, turniej Dusty Rhodes Tag Team Classic w 2022 roku oraz Queen of the Ring w 2026 roku.
Kariera wrestlerska
[edytuj | edytuj kod]Początki kariery i występy w Meksyku (2007–2011)
[edytuj | edytuj kod]Zadebiutowała 4 marca 2007 roku[1], występując w tag teamie ze starszą siostrą Mio Shirai pod pseudonimami odpowiednio Io i Mio Shirai[3]. Miała wtedy 16 lat, nadal uczyła się w szkole średniej i pracowała dorywczo[4]. Siostry należały do Team Makehen, grupy zawodniczek trenowanych przez Tomohiko Hashimoto[4]. Występowały m.in. w Pro Wrestling Wave, JWP Joshi Puroresu i Sendai Girls' Pro Wrestling[3].
W październiku 2008 roku Io i Mio Shirai zadebiutowały jako tag team w All Japan Pro Wrestling, a później występowały także w Pro Wrestling Zero1[4]. W kwietniu 2009 roku pokonały Moekę Haruhi i Tomokę Nakagawę, zdobywając inauguracyjne drużynowe mistrzostwo World Young Women's Tag Team Championship w Totally Lethal Wrestling[4]. W czerwcu 2010 roku wraz z Kaną utworzyły grupę Triple Tails[3]. W lipcu 2011 roku ogłosiły, że Io opuści grupę, aby skupić się na karierze indywidualnej[3].
W 2010 roku Io Shirai wyjechała do Meksyku, gdzie trenowała w miejscowej szkole wrestlingu[3]. W organizacji AAA występowała jako Oyuki w masce przypominającej kota[3].
World Wonder Ring Stardom (2011–2018)
[edytuj | edytuj kod]14 sierpnia 2011 roku Io Shirai zadebiutowała w World Wonder Ring Stardom[3]. Kilka miesięcy później utworzyła grupę Planet z Arisą Hoshiki, Mayu Iwatani i Natsumi Showzuki[3].
W maju 2012 roku, po powrocie z Meksyku, została zatrzymana na lotnisku Narita wraz z ówczesnym partnerem Nosawą Rongaiem pod zarzutem przemytu marihuany ukrytej w obrazach, które otrzymali na wydarzeniu lucha libre[4]. Kilka tygodni później Takuya Sugi przyznał, że umieścił narkotyki w obrazach bez ich wiedzy[4]. Odate została oczyszczona z zarzutów i wróciła do Stardom[4].
29 kwietnia 2013 roku Io Shirai pokonała Alpha Female i zdobyła mistrzostwo World of Stardom Championship[3]. Jej pierwsze panowanie jako mistrzyni trwało 468 dni[3].
W maju 2014 roku pokonała Natsuki Taiyo i zdobyła mistrzostwo High Speed Championship[4]. W sierpniu straciła mistrzostwo World of Stardom Championship na rzecz Yoshiko po 468 dniach panowania[4]. We wrześniu pokonała Yoshiko w finale 5 Star Grand Prix i wygrała turniej[4].
Wraz z Mayu Iwatani i Takumi Irohą zdobyła drużynowe mistrzostwo Artist of Stardom Championship[4]. Z Iwatani zdobyła także drużynowe mistrzostwo Goddesses of Stardom Championship[4]. Po zwycięstwie nad Nikki Storm zdobyła mistrzostwo Wonder of Stardom Championship i została pierwszą osobą, która posiadała wszystkie pięć mistrzostw organizacji Stardom[4]. W grudniu 2015 roku została pierwszą dwukrotną posiadaczką mistrzostwa World of Stardom Championship[4].
W latach 2015–2017 „Tokyo Sports” trzykrotnie z rzędu przyznał Io Shirai tytuł wrestlerki roku[3]. Była pierwszą kobietą, która otrzymała to wyróżnienie przez trzy kolejne lata[3].
Na europejskiej trasie w 2016 roku została pierwszą posiadaczką mistrzostwa SWA World Championship[4]. W listopadzie tego samego roku utworzyła z HZK i Momo Watanabe grupę Queen's Quest[4].
W listopadzie 2017 roku Io Shirai po raz drugi zdobyła mistrzostwo Wonder of Stardom Championship[4]. W maju 2018 roku straciła je na rzecz Momo Watanabe[4]. Wkrótce potem ogłosiła odejście z Stardom, a ostatnią walkę w organizacji stoczyła 10 czerwca 2018 roku[4].
WWE NXT (2018–2022)
[edytuj | edytuj kod]W czerwcu 2018 roku na gali WWE w Tokio oficjalnie potwierdzono, że Io Shirai podpisała kontrakt z organizacją i została zawodniczką NXT[4]. W turnieju Mae Young Classic pokonała Xię Brookside, Zeuxis, Deonnę Purrazzo i Rhea Ripley[4]. W finale rozegranym na gali Evolution przegrała z Toni Storm[4].
17 listopada 2018 roku Io Shirai zadebiutowała w NXT, pomagając Kairi Sane wraz z Dakotą Kai[4]. W następnym miesiącu Shirai i Kai pokonały Jessamyn Duke oraz Marinę Shafir w pierwszej walce Shirai w NXT[4]. Shirai utworzyła następnie z Sane tag team Sky Pirates[4].
W czerwcu 2019 roku Io Shirai zaatakowała Candice LeRae i stała się heelem[4]. W listopadzie wzięła udział w pierwszej kobiecej walce WarGames[4].
7 czerwca 2020 roku na gali NXT TakeOver: In Your House Io Shirai pokonała Charlotte Flair i Rhea Ripley, zdobywając mistrzostwo NXT Women’s Championship[4]. Jej panowanie jako mistrzyni trwało 304 dni i zakończyło się w kwietniu 2021 roku, gdy na gali NXT TakeOver: Stand & Deliver przegrała z Raquel González[4].
W lipcu 2021 roku Io Shirai i Zoey Stark zdobyły drużynowe mistrzostwo NXT Women’s Tag Team Championship, pokonując Candice LeRae i Indi Hartwell[4]. W 2022 roku Shirai i Kay Lee Ray wygrały kobiecy turniej Dusty Rhodes Tag Team Classic[4]. Ostatnią walkę w NXT Shirai stoczyła na gali Stand & Deliver w 2022 roku, przegrywając czteroosobowy pojedynek o mistrzostwo NXT Women’s Championship z Mandy Rose, Kay Lee Ray i Corą Jade[4].
Damage CTRL i WWE Women’s Championship (2022–2024)
[edytuj | edytuj kod]30 lipca 2022 roku zadebiutowała w głównym składzie WWE[2]. Na gali SummerSlam zaczęła używać pseudonimu IYO SKY i wraz z Bayley oraz Dakotą Kai utworzyła grupę Damage CTRL[5].
We wrześniu 2022 roku Iyo Sky i Dakota Kai zdobyły drużynowe mistrzostwo WWE Women’s Tag Team Championship[4]. Po 48 dniach straciły mistrzostwo na rzecz Asuki i Alexy Bliss[4]. W listopadzie odzyskały je na gali Crown Jewel, co było pierwszą zmianą posiadaczek kobiecego mistrzostwa WWE na gali w Arabii Saudyjskiej[4]. W lutym 2023 roku straciły mistrzostwo na rzecz Becky Lynch i Lity[4].
W lipcu 2023 roku Iyo Sky wygrała kobiecą walkę Money in the Bank[5]. Otrzymała kontrakt pozwalający jej wyzwać wybraną mistrzynię do walki w dowolnym momencie w ciągu roku[6]. Na gali SummerSlam wykorzystała kontrakt po walce Bianki Belair z Charlotte Flair i Asuką, a następnie pokonała Belair i zdobyła mistrzostwo WWE Women's Championship[5].
Po zwycięstwie Bayley w walce Royal Rumble w 2024 roku Iyo Sky i pozostałe członkinie Damage CTRL zwróciły się przeciwko niej[4]. Na gali WrestleMania XL Bayley pokonała Sky i zdobyła mistrzostwo WWE Women's Championship[4].
Women’s World Championship i dalsza kariera (od 2025)
[edytuj | edytuj kod]3 marca 2025 roku Iyo Sky pokonała Rhea Ripley i zdobyła mistrzostwo Women’s World Championship[4]. Na gali WrestleMania 41 obroniła mistrzostwo w walce z Ripley i Bianką Belair[6]. Została pierwszą japońską wrestlerką, która wygrała walkę na WrestleManii[6].
Na gali Evolution Naomi wykorzystała kontrakt Money in the Bank i dołączyła do walki Iyo Sky z Rhea Ripley[4]. Naomi wygrała pojedynek i zdobyła mistrzostwo Women’s World Championship[4]. We wrześniu 2025 roku Sky przegrała ze Stephanie Vaquer na gali Wrestlepalooza w walce o to mistrzostwo[6].
W listopadzie 2025 roku Iyo Sky należała do zwycięskiej drużyny w kobiecej walce WarGames na gali Survivor Series, razem z AJ Lee, Charlotte Flair, Alexa Bliss i Rhea Ripley[2]. W 2026 roku wygrała turniej Queen of the Ring[5].
Styl walki
[edytuj | edytuj kod]Iyo Sky jest znana z akcji wykonywanych z górnej liny, które przyniosły jej przydomek „Genius of the Sky”[6]. WWE wymienia wśród charakterystycznych elementów jej stylu moonsaulty, hurricanrany i skoki z lin[5]. Jej firmowym ruchem jest Over The Moonsault[5]. Jedną z jej inspiracji był Rey Mysterio[5].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Jej starsza siostra, Mio Shirai, także występowała jako wrestlerka[6].
Mistrzostwa i osiągnięcia
[edytuj | edytuj kod]- Tokyo Sports
- Wrestlerka roku (2015, 2016, 2017)[3]
- World Wonder Ring Stardom
- World of Stardom Championship (2 razy)[2]
- Wonder of Stardom Championship (2 razy)[2]
- High Speed Championship (1 raz)[4]
- SWA World Championship (1 raz)[2]
- Artist of Stardom Championship (6 razy)[4]
- Goddesses of Stardom Championship (1 raz) – z Mayu Iwatani[4]
- Zwyciężczyni 5 Star Grand Prix (2014)[4]
- WWE
- Women’s World Championship[5]
- WWE Women's Championship (1 raz)[2]
- WWE Women’s Tag Team Championship – z Dakotą Kai[5][2]
- NXT Women’s Championship (1 raz)[2]
- NXT Women’s Tag Team Championship (1 raz) – z Zoey Stark[2]
- Zwyciężczyni kobiecej walki Money in the Bank (2023)[5]
- Zwyciężczyni kobiecego turnieju Dusty Rhodes Tag Team Classic (2022) – z Kay Lee Ray[2]
- Zwyciężczyni Queen of the Ring (2026)[5]
- NXT Year-End Award – Female Competitor of the Year (2020)[2]
- NXT Year-End Award – Overall Competitor of the Year (2020)[2]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 5 6 IYO SKY [online], Cagematch.net [dostęp 2026-07-13] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 ESPN, IYO SKY biography, WWE titles and career accolades [online], ESPN, 29 listopada 2025 [dostęp 2026-07-13] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Iyo Sky [online], TheSportster [dostęp 2026-07-13] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 Daisy Ruth, The Stunning Evolution Of WWE Star IYO SKY [online], Wrestling Inc., 19 lipca 2025 [dostęp 2026-07-13] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 IYO SKY [online], WWE [dostęp 2026-07-13] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 Adam Davidson, Iyo Sky takes flight: How the ‘Genius of the Sky’ turned risk into art and fear into fun [online], The Japan Times, 10 października 2025 [dostęp 2026-07-13] (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Profil Iyo Sky na stronie WWE
- Profil Iyo Sky w bazie Cagematch.net