Przejdź do zawartości

Klasztor Springiersbach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Klasztor Springiersbach
Kloster Springiersbach
Ilustracja
Kościół klasztorny
Państwo

 Niemcy

Kraj związkowy

 Nadrenia-Palatynat

Miejscowość

Bengel-Springiersbach

Kościół

rzymskokatolicki

Właściciel

Kanonicy regularni (1102–1791)
Karmelici (od 1922)

Liczba zakonników (2015)

7

Założyciel klasztoru

Benigna von Daun

Styl

rokoko

Data budowy

1102–1107

Data zamknięcia

1802

Data reaktywacji

1922

Położenie na mapie Nadrenii-Palatynatu
Mapa konturowa Nadrenii-Palatynatu, w centrum znajduje się punkt z opisem „Klasztor Springiersbach”
Położenie na mapie Niemiec
Mapa konturowa Niemiec, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Klasztor Springiersbach”
Ziemia50°01′32″N 7°04′11″E/50,025556 7,069722

Klasztor Springiersbach (niem. Kloster Springiersbach) – dawny klasztor kanoników regularnych, a od 1922 roku zakonu karmelitów, znajdujący się w niemieckiej gminie Bengel, w dzielnicy (Ortsteil) Springiersbach. Częścią kompleksu jest rokokowy kościół klasztorny.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Klasztor został założony w latach 1102–1107 przez Benignę von Daun[1]. W 1121 roku rozpoczęto budowę romańskiego kościoła w formie trójnawowej bazyliki[2], którą konsekrował w 1136 roku abp Trewiru Bruno von Bretten(inne języki). Do kościoła trafiły relikwie św. Abrunculusa z Trewiru(inne języki). Do 1128 roku był to klasztor podwójny[1]. W 1299 roku po raz pierwszy wzmiankowana jest winnica[3]. W XVIII wieku kompleks przebudowano w stylu rokokowym, w 1769 roku wzniesiono nowy kościół klasztorny[2] projektu Paula Stehlinga, który konsekrowano w 1772 roku. W 1791 roku klasztor przekształcono w siedzibę kapituły świeckich kanoników[1].

Placówkę zlikwidowano w okresie okupacji napoleońskiej w 1802 roku, a kościół klasztorny przekształcono w kościół parafialny[2]. Po ukończeniu budowy Kościoła św. Kwiryna w Bengel(inne języki) w 1902 roku zaprzestano użytkowania świątyni. W 1922 roku opiekę nad kompleksem przejęli karmelici[2]. Klasztor wraz z kościołem spłonął w 1940 roku[4], w 1946 roku zakończono odbudowę. W 1962 roku część kompleksu przebudowano wg projektu Waltera Neuhäussera(inne języki)[1]. W 1998 roku w świątyni zainstalowano organy, wykonane przez przedsiębiorstwo Orgelbau Sandtner(inne języki), składające się z 1490 cynowych i 260 drewnianych piszczałek zgrupowanych w 27 głosów[5]. W 2015 roku w klasztorze posługiwało siedmiu zakonników[1].

Galeria

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 Augustinerstift Kloster Springiersbach | Objektansicht [online], www.kuladig.de [dostęp 2026-01-18] [zarchiwizowane z adresu 2025-10-17] (niem.).
  2. 1 2 3 4 Karmeliten-Leidenschaft für Gott, Springiersbach [online], Karmeliten – Leidenschaft für Gott [dostęp 2026-01-18] (niem.).
  3. ↑ Weingut & Brennerei [online], Springiersbacher Hof [dostęp 2026-01-18] (niem.).
  4. ↑ Kloster Springiersbach - Ortsgemeinde Bengel [online], www.ortsgemeinde-bengel.de [dostęp 2026-01-18] (niem.).
  5. ↑ Karmeliten-Leidenschaft für Gott, Orgel [online], Karmeliten – Leidenschaft für Gott [dostęp 2026-01-18] (niem.).