Marcin Jacoby
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data urodzenia |
12 czerwca 1976[1] |
| doktor habilitowany nauk humanistycznych | |
| Specjalność: kulturoznawstwo – orientalistyka, literaturoznawstwo, nauki o sztuce, sinologia: literatura i sztuka Chin, język chiński[2] | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
19 listopada 2008[2] – sinologia |
| Habilitacja |
25 czerwca 2019[2] – sinologia |
| wykładowca akademicki | |
| uczelnia |
SWPS Wydział Nauk Humanistycznych i Społecznych; Zakład Studiów Azjatyckich |
| Stanowisko |
profesor Uniwersytetu SWPS |
| uczelnia |
UW Wydział Orientalistyczny; Zakład Sinologii |
Marcin Jan Jacoby (ur. 12 czerwca 1976) – polski literaturoznawca, sinolog, tłumacz, doktor habilitowany nauk humanistycznych, profesor Uniwersytetu SWPS, kierownik Zakładu Studiów Azjatyckich na Wydziale Nauk Humanistycznych i Społecznych Uniwersytetu SWPS z siedzibą w Warszawie[2][3].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Wnuk reżysera i scenarzysty Jana, syn dyplomaty i ekonomisty Ryszarda[4]. Absolwent lingwistyki stosowanej (2001) i sinologii (2004) na Uniwersytecie Warszawskim, stopień doktora uzyskał w 2008 na podstawie pracy Zagadnienie malarskiego powtórzenia i falsyfikatu w chińskim piśmiennictwie o sztuce z okresu od V do XIX wieku (promotorka: Lidia Kasarełło), a stopień doktora habilitowanego w 2019 na podstawie pracy Sztuka perswazji w starożytnych Chinach. Opowiastka alegoryczna w okresie Walczących Państw (453–221 r. p.n.e.)[2]. Jest profesorem Uniwersytetu Humanistycznego SWPS z siedzibą w Warszawie. W latach 2002–2008 pracował w Zbiorach Sztuki Orientalnej Muzeum Narodowego w Warszawie, a w latach 2008–2017 w Instytucie Adama Mickiewicza, gdzie kierował Projektem Azja. Równolegle, w latach 2008–2017 pracował na stanowisku adiunkta w Zakładzie Sinologii na Wydziale Orientalistycznym Uniwersytetu Warszawskiego[2]. Od 2017 pracuje w Uniwersytecie SWPS jako dyrektor, a od 2019 jako Pełnomocnik Rektora ds. Współpracy Międzynarodowej. Jednocześnie wykłada w Zakładzie Studiów Azjatyckich, którym kieruje od 2020[2].
Specjalizuje się w chińskiej literaturze klasycznej i kulturze Chin starożytnych. Zajmuje się też zagadnieniami polityczno-społecznymi regionu Azji Wschodniej, szczególnie Chin i Republiki Korei. Zna język chiński współczesny i klasyczny, jest tłumaczem dzieł literatury chińskiej na język polski. Autor publikacji popularnonaukowych o Azji Wschodniej Chiny bez makijażu (2016) i Korea Południowa. Republika żywiołów (2018), popularyzator wiedzy o Azji i współautor podręcznika do nauki języka chińskiego Współczesny język chiński. Mówię i piszę po chińsku (2008)[3].
Na Uniwersytecie SWPS prowadzi zajęcia z zakresu wiedzy o Chinach i Azji Wschodniej: literatury, sztuki i dyplomacji kulturalnej.
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Jest żonaty z malarką Julią Jacoby (właśc. Kim Jong Myung), pochodzącą z Seulu[5]. Jest członkiem Rady Parafialnej Parafii Ewangelicko-Augsburskiej Świętej Trójcy w Warszawie, z kadencją na lata 2022-2027[6].
Publikacje książkowe
[edytuj | edytuj kod]- Sztuka perswazji w starożytnych Chinach. Opowiastka alegoryczna w okresie Walczących Państw (453–221 r. p.n.e.), Wydawnictwo Akademickie „Dialog”, Warszawa 2018, ISBN 978-83-8002-756-5.
- Korea Południowa. Republika żywiołów, Sport i Turystyka – Muza, Warszawa 2018, ISBN 978-83-287-1074-0.
- Chiny bez makijażu, Warszawskie Wydawnictwo Literackie Muza SA, Warszawa 2016, ISBN 978-83-287-0292-9.
- Powtórzenie i falsyfikat w malarstwie chińskim, wyd. Trio / Instytut Konfucjusza w Krakowie / Polskie Stowarzyszenie Sztuki Orientu, Warszawa 2009, ISBN 978-83-7436-189-7.
- Współczesny język chiński. Mówię i piszę po chińsku. Tom 1 (współautor z Ewą Zajdler i Qian Li-Piszczek); Wydawnictwo Akademickie „Dialog”, Warszawa 2008, ISBN 978-83-61203-02-5.
- Współczesny język chiński. Mówię i piszę po chińsku. Tom 2 (współautor z Ewą Zajdler i Gao Zhiwu); Wydawnictwo Akademickie „Dialog”, Warszawa 2008, ISBN 978-83-61203-20-9.
- red.: Urzędnicy, biznesmeni, artyści: analiza sektora kultury w krajach Azji Wschodniej i w Indiach, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego: Instytut Adama Mickiewicza, Warszawa 2016, ISBN 978-83-235-2325-3.
Tłumaczenia
- Zhuangzi, Prawdziwa Księga Południowego Kwiatu, Wydawnictwo Iskry, Warszawa 2009, ISBN 978-83-244-0092-8.
- Lie Yukou, Prawdziwa Księga Pustki. Przypowieści taoistyczne, Drzewo Babel, Warszawa 2006, ISBN 83-89933-20-9.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Powtórzenie i falsyfikat w malarstwie chińskim. Instytut Konfucjusza w Krakowie > Aktualności. [dostęp 2020-09-20].
- 1 2 3 4 5 6 7 Dr hab. Marcin Jan Jacoby, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2020-09-18].
- 1 2 Marcin Jacoby. w SWPS. [dostęp 2020-09-20].
- ↑ Ryszard Jacoby. geni.com. [dostęp 2025-08-18].
- ↑ Aldona Karska, Waga Słów – wystawa malarstwa w kościele Świętej Trójcy, „Informator Parafii Ewangelicko-Augsburskiej Świętej Trójcy w Warszawie”, 4 (128), 4 grudnia 2025, s. 16–17 [dostęp 2026-01-18].
- ↑ Rada Parafialna. trojca.waw.pl. [dostęp 2026-01-16].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Absolwenci Wydziału Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego
- Polscy literaturoznawcy
- Polscy muzealnicy
- Polscy sinolodzy
- Polscy tłumacze literatury chińskiej
- Nauczyciele akademiccy SWPS Uniwersytetu Humanistycznospołecznego
- Nauczyciele akademiccy Wydziału Orientalistycznego Uniwersytetu Warszawskiego
- Urodzeni w 1976