Prunazyna
|
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||
| ciało stałe[1] | |||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C14H17NO6 | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
295,29 g/mol | ||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||
Prunazyna – organiczny związek chemiczny z grupy glikozydów cyjanogennych (nitrylozyd) występujący w roślinach z rodzaju Prunus[3], np. w nasionach czeremchy amerykańskiej (P. serotina) oraz nasionach i liściach laurowiśnii wschodniej (P. laurocerasus)[4]. Zbudowana jest z reszty glukozy połączonej z grupą hydroksylową nitrylu kwasu D-migdałowego
Jest także produktem enzymatycznej hydrolizy amigdaliny następującej w wyniku działania hydrolazy amigdalinowej po zniszczeniu tkanki roślinnej. Dalsza hydroliza, katalizowana przez hydrolazę prunazynową, prowadzi do powstania nitrylu kwasu D-migdałowego i glukozy. Nitryl ten pod wpływem kolejnego enzymu (liazy) przekształca się w aldehyd benzoesowy i silnie toksyczny cyjanowodór. W efekcie spożywanie części roślin zawierających amigdalinę lub prunazynę może prowadzić do zatruć[4].
Diastereoizomerem prunazyny zawierającym resztę nitrylu kwasu L-migdałowego jest sambunigryna występująca w liściach czarnego bzu[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 Prunasin (nr SMB00173) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2018-09-09].
- ↑ Prunazyna [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: SMB00173 [dostęp 2018-09-09].
- ↑ Henryk Różański: Związki cyjanogenne roślin. [dostęp 2018-09-09].
- 1 2 3 Paul M. Dewick: Medicinal Natural Products: A Biosynthetic Approach. Wyd. 3. Willey-VCH, 2009, s. 476–477. ISBN 978-0-470-74168-9.