Przejdź do zawartości

Urojana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Urojana
Gaede, 1915
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

motyle

Podrząd

Glossata

Infrarząd

motyle różnoskrzydłe

Nadrodzina

Bombycoidea

Rodzina

Eupterotidae

Podrodzina

Janinae

Rodzaj

Urojana

Typ nomenklatoryczny

Urojana eborea Gaede, 1915

Urojanarodzaj motyli z rodziny Eupterotidae i podrodziny Janinae. Obejmuje dwa opisane gatunki. Zamieszkują Afrykę.

Morfologia

[edytuj | edytuj kod]

Motyle średnich rozmiarów. Ubarwienie ciała i tła skrzydeł jest kremowobeżowe[1].

Głowa ma podwójnie grzebykowane czułki, przy czym u samic wypustki członów są krótsze niż u samców[1].

Skrzydła samic są szersze niż u samców. Przednie skrzydło jest trójkątne z łukowatą krawędzią przednią, zaokrąglonym wierzchołkiem, wklęśnięciem pod wierzchołkiem (małym u samca i dużym u samicy), delikatnie zafalowaną i silnie kątowo zgiętą na drugiej gałęzi żyłki medialnej krawędzią zewnętrzną oraz zaokrąglonym kątem tylnym. W jego użyłkowaniu nie występuje wspólny trzonek dla czwartej i piątej gałęzi żyłki radialnej. Tylne skrzydło jest rombowate, o wystającym i kątowo na drugiej gałęzi żyłki medialnej zagiętym brzegu zewnętrznym. Na wierzchu obu par skrzydeł u samca występują oliwkowobrązowe przepaski zaśrodkowa i przedkrawędziowa, na przednim także ciemnobrązowe, prawie prostokątne znaki w komórce dyskalnej. Spody skrzydeł mają wzór słabiej rozwinięty. U samicy przepaski nawet na wierzchu zaznaczone są słabo, a znaków na dysku brak zupełnie, występuje za to fioletowy połysk w przedniej połowie skrzydła przedniego[1].

Samcze genitalia cechują się szerokim tegumenem, błoniastym gnatosem, trapezowatymi i całkowicie oddzielonymi wypustkami pośrodkowymi, unkusem formującym pośrodku trójpłatową wypustkę, wąskim, V-kształtnym winkulum, krótkim i zaokrąglonym na wierzchołku sakusem, prawie walcowatą, w zarysie trapezowatą i odsiebnie wykrojoną jukstą oraz szeroko-trójkątną walwą podzieloną na podługowato-trójkątną, zwężoną ku rozdwojonemu szczytowi część kostalną oraz nieco szerszą, trójkątną, również zwężoną ku rozdwojonemu szczytowi część sakularną. Przysadzisty edeagus ma zaokrąglone, nieco zakrzywione u ujścia przewodu wytryskowego cekum, zwężoną listewkę i zaopatrzoną w małą łatkę drobnych guzków wezykę[1].

Ekologia i występowanie

[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj afrotropikalny, rozmieszczony w gwinejsko-kongijskiej strefie równikowych lasów deszczowych[1]. Jego przedstawiciele znani są z Liberii, Wybrzeża Kości Słoniowej[2] i Gabonu[1].

Taksonomia i ewolucja

[edytuj | edytuj kod]

Pozycja filogenetyczna rodzaju względem rodzajów pokrewnych wg Takano (2026)



Streptojana



Nepenthojana




Microjana




Cryptojana





Artemisana




Neojana



Drepanojana








Atopojana



Hecateana





Smithiana




Lokiana




Urojana



Epijana







Stenoglene





Rodzaj ten wprowadzony został w 1915 roku przez Maxa Gaede na łamach „Internationale Entomologische Zeitschrift”. Gatunkiem typowym autor ów wyznaczył opisaną w tej samej publikacji U. eborea[3]. Redefinicji rodzaju dokonał w 2026 roku Hitoshi Takano. W wynikach przeprowadzonej przez tego autora molekularnej analizy filogenetycznej znalazł się on w pozycji siostrzanej dla rodzaju Epijana, tworząc z nim klad siostrzany dla rodzaju Lokiana[1].

Do rodzaju zalicza się dwa opisane gatunki[1]:

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Hitoshi Takano. Revisional notes on the monkey-moth genus Stenoglene Felder & Felder, 1874 and its allies, with descriptions of several new genera and species (Lepidoptera: Bombycoidea: Eupterotidae: Janinae). „Ecologica Montenegrina”. 94, s. 1–75, 2026. DOI: 10.37828/em.2026.94.1.
  2. Urojana eborea Gaede, 1915. [w:] AfroMoths [on-line]. Belgian Biodiversity Platform. [dostęp 2026-07-15].
  3. M. Gaede. Neue afrikanische Lepidoptera des Berliner Zoologischen Museums. „Internationale Entomologische Zeitschrift”. 9, s. 71–74, 1915.