koniarz
koniarz (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. miłośnik koni[1][2]
- (1.2) pot. znawca koni[1]
- (1.3) pot. hodowca koni[1]
- (1.4) pot. handlarz końmi[1]
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik koniarz koniarze dopełniacz koniarza koniarzy / rzad. koniarzów[3] celownik koniarzowi koniarzom biernik koniarza koniarzy / rzad. koniarzów narzędnik koniarzem koniarzami miejscownik koniarzu koniarzach wołacz koniarzu koniarze
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. koń m, koniowate nmos, konik m, konnica ż, koniuszy m
- przym. koniowaty, koński
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) horseman
- źródła:
- 1 2 3 4
Hasło „koniarz” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4. - ↑ Hasło „koniarz” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
