ข้ามไปเนื้อหา

แมวน้ำไร้หู

หน้าถูกกึ่งป้องกัน
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก Phocidae)

แมวน้ำไม่มีหู[1]
ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Aquitanian–present ไมโอซีนตอนต้น – โฮโลซีน, บันทึกที่อาจเป็นไปได้ในช่วงปลายโอลิโกซีน record[2]
แมวน้ำท่าเรือ, Phoca vitulina
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ แก้ไขการจำแนกนี้
อาณาจักร: สัตว์
Animalia
ไฟลัม: สัตว์มีแกนสันหลัง
Chordata
ชั้น: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
Mammalia
อันดับ: สัตว์กินเนื้อ
Carnivora
Parvorder: สัตว์ตีนครีบ
Pinnipedia
วงศ์ใหญ่: Phocoidea
วงศ์: แมวน้ำไร้หู
Phocidae
Gray, 1821
สกุลต้นแบบ
Phoca
Linnaeus, 1758
Subfamilies
การกระจายพันธุ์ของวงศ์ Phocidae

แมวน้ำไม่มีหู หรือแมวน้ำแท้ (อังกฤษ: earless seal, true seal) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในวงศ์ Phocidae ในวงศ์ใหญ่สัตว์ตีนครีบ ซึ่งมีญาติใกล้ชิดคือ วงศ์แมวน้ำมีหู (Otariidae) และวอลรัส (Odobenidae)

ลักษณะทั่วไป

แมวน้ำตัวผู้จะใหญ่กว่าตัวเมีย โดยมีคอเป็นสันใหญ่ สีขนลำตัวของตัวผู้เป็นสีเทา-ดำ และมีสีน้ำตาลแซม น้ำหนักราว 247 กิโลกรัม ความยาว 2.15 เมตร ตัวเมียมีสีลำตัวเป็นสีน้ำตาล-เทา น้ำหนักราว 57 กิโลกรัม และมีความยาว 1.56 เมตร

ถิ่นอาศัยและอาหาร

แมวน้ำจะออกจับปลาในทะเลใกล้เกาะเล็ก ๆ และขึ้นฝั่งบนเกาะบริเวณชายหาดที่เป็นโขดหินที่มีการขึ้นลงของน้ำทะเลในเขตแอฟริกาใต้ กินปลาเป็นอาหารหลักรวมทั้งปลาหมึกและหอย

พฤติกรรมและการสืบพันธุ์

แมวน้ำเคปเฟอร์ซีลเป็นสัตว์สังคม แต่มักขี้บ่น อยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ ชอบล่าเหยื่อและหากินตามผิวน้ำหรือน้ำตื้นๆ หากินปลาตามเรือของชาวประมง ในช่วงกลางเดือนตุลาคม ตัวผู้จะไปยังพื้นที่ผสมพันธุ์ซึ่งเป็นชายหาดที่เป็นโขดหินและประกาศอาณาเขต อีกหลายสัปดาห์ต่อมาตัวเมียจะตามเข้ามาเพื่อออกลูกจำนวน 1 ตัว ซึ่งจะมีตัวเมียหลายตัวเข้ามาในอาณาเขต ตัวผู้ที่ครองอาณาเขตจะไล่ตัวผู้ตัวอื่นออกนอกอาณาเขตหากล้ำเข้ามา จนกว่ามันจะได้ผสมพันธุ์กับตัวเมียทุกตัว ตัวเมียจะเป็นสัดหลังการออกลูก 5 - 6 วัน และมีระยะการตั้งท้องนานประมาณ 1 ปี

อนุกรมวิธานและวิวัฒนาการ

วิวัฒนาการ

กะโหลกฟอสซิล Pliophoca

แมวน้ำไม่มีใบหูที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่รู้จักคือฟอสซิล Noriphoca gaudini จากสมัยโอลิโกซีนตอนปลาย หรือสมัยไมโอซีนตอนต้น (Aquitanian) ในประเทศอิตาลี[2] ฟอสซิลแมวน้ำไม่มีหูยุคแรกอื่น ๆ มีอายุย้อนไปถึงยุคไมโอซีนกลาง เมื่อ 15 ล้านปีที่แล้ว ในแถบมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ[2][3] จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ นักวิจัยหลายคนเชื่อว่าแมวน้ำแท้ (phocids) วิวัฒนาการแยกจากแมวน้ำมีหู (otariids) และวอลรัส (odobenids); และวิวัฒนาการมาจากสัตว์คล้ายนาก เช่น Potamotherium ซึ่งอาศัยอยู่ในทะเลสาบน้ำจืดของยุโรป หลักฐานล่าสุดบ่งชี้อย่างหนักแน่นถึงกำเนิดจากชาติพันธุ์เดียว (monophyletic) ของสัตว์ตีนครีบทั้งหมดจากบรรพบุรุษร่วมเพียงตัวเดียว ซึ่งอาจเป็น Enaliarctos ที่มีความใกล้ชิดที่สุดกับสัตว์ในวงศ์วงศ์เพียงพอน (Mustelidae) และหมี[4]

ก่อนหน้านี้เคยเชื่อกันว่าแมวน้ำมังก์ (monk seals) และแมวน้ำช้าง (elephant seals) เข้าสู่มหาสมุทรแปซิฟิกเป็นครั้งแรกผ่านช่องแคบเปิดระหว่างอเมริกาเหนือและอเมริกาใต้[5] ส่วนแมวน้ำแท้แห่งแอนตาร์กติกใช้เส้นทางเดียวกันหรือเดินทางลงมาตามชายฝั่งตะวันตกของทวีปแอฟริกา[6] ปัจจุบันเชื่อกันว่าแมวน้ำมังก์ แมวน้ำช้าง และแมวน้ำแอนตาร์กติก (Lobodontini) ต่างวิวัฒนาการขึ้นในซีกโลกใต้ และน่าจะกระจายพันธุ์ไปยังถิ่นที่อยู่ปัจจุบันจากละติจูดทางใต้ที่ลึกกว่าเดิม[7]

อนุกรมวิธาน

Pinnipedia สัตว์ตีนครีบ

Otariidae (แมวน้ำมีหู)

Odobenidae (วอลรัส)

เคลโดแกรมแสดงความสัมพันธ์ระหว่างแมวน้ำแท้ โดยรวบรวมจากการวิเคราะห์ทางสายวิวัฒนาการหลายชุด[8]

ในช่วงทศวรรษ 1980 และ 1990 การวิเคราะห์ทางสายวิวัฒนาการเชิงสัณฐานวิทยาของแมวน้ำแท้ได้นำไปสู่ข้อสรุปใหม่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างสกุลต่างๆ การวิเคราะห์ทางสายวิวัฒนาการระดับโมเลกุลที่ใหม่กว่าได้ยืนยันการมาจากชาติพันธุ์เดียว(monophyly) ของวงศ์ย่อยของแมวน้ำแท้ทั้งสองวงศ์ (Phocinae และ Monachinae)[9][10][11][5] วงศ์ย่อย Monachinae (หรือที่รู้จักกันในชื่อแมวน้ำ "ซีกโลกใต้") ประกอบด้วยสามเผ่า ได้แก่ Lobodontini, Miroungini และ Monachini สกุลในแอนตาร์กติกาสี่สกุล ได้แก่ Hydrurga, Leptonychotes, Lobodon และ Ommatophoca เป็นส่วนหนึ่งของเผ่า Lobodontini, แมวน้ำช้างอยู่ในเผ่า Miroungini, แมวน้ำมังก์ (สกุล Monachus และ Neomonachus) ทั้งหมดจัดอยู่ในเผ่า Monachini[12] ในทำนองเดียวกัน วงศ์ย่อย Phocinae (แมวน้ำ "ซีกโลกเหนือ") ก็ประกอบด้วยสามเผ่าเช่นกัน ได้แก่ Erignathini (สกุล Erignathus), Cystophorini (สกุล Cystophora) และ Phocini (แมวน้ำอื่น ๆ ทั้งหมด) ต่อมาได้มีการแยกห้าชนิดออกจากสกุล Phoca เพื่อตั้งเป็นอีกสามสกุลใหม่[13]

ในอีกทางหนึ่ง เผ่าในวงศ์ย่อย monachine ทั้งสามเผ่าได้รับการประเมินให้มีสถานะเทียบเท่าวงศ์ โดยแมวน้ำช้างและแมวน้ำแอนตาร์กติกมีความใกล้ชิดกับกลุ่มโฟซายน์มากกว่า[14]

สกุลที่ยังหลงเหลืออยู่ในปัจจุบัน (Extant genera)

วงศ์ย่อยเผ่ารูปภาพสกุลชนิด
Monachinae Monachini Monachus Fleming, 1822
Neomonachus Slater & Helgen, 2014
Miroungini Mirounga Gray, 1827
Lobodontini Ommatophoca Gray, 1844
Lobodon Gray, 1844
Hydrurga Gistel, 1848
Leptonychotes Gill, 1872
Phocinae Cystophorini Cystophora Nilsson, 1820
Erignathini Erignathus Gill, 1866
Phocini Phoca Linnaeus, 1758
Pusa Scopoli, 1771
Pagophilus Gray, 1844
Histriophoca Gill, 1873
Halichoerus Nilsson, 1820

อ้างอิง

  1. ↑ Wozencraft, W. C. (2005). "Order Carnivora". ใน Wilson, D. E.; Reeder, D. M. (บ.ก.). Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (พิมพ์ครั้งที่ 3rd). Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0. OCLC 62265494.
  2. 1 2 3 Leonard Dewaele; Olivier Lambert; Stephen Louwye (2018). "A critical revision of the fossil record, stratigraphy and diversity of the Neogene seal genus Monotherium (Carnivora, Phocidae)". Royal Society Open Science. 5 (5) 171669. Bibcode:2018RSOS....571669D. doi:10.1098/rsos.171669. PMC 5990722. PMID 29892365.
  3. ↑ Dewaele, Leonard; Lambert, Olivier; Louwye, Stephen (2017-02-21). "On Prophoca and Leptophoca (Pinnipedia, Phocidae) from the Miocene of the North Atlantic realm: redescription, phylogenetic affinities and paleobiogeographic implications". PeerJ (ภาษาอังกฤษ). 5 e3024. Bibcode:2017PeerJ...5e3024D. doi:10.7717/peerj.3024. PMC 5322758. PMID 28243538.
  4. ↑ Paterson, Ryan S.; Rybczynski, Natalia; Kohno, Naoki; Maddin, Hillary C. (2020). "A Total Evidence Phylogenetic Analysis of Pinniped Phylogeny and the Possibility of Parallel Evolution Within a Monophyletic Framework". Frontiers in Ecology and Evolution (ภาษาอังกฤษ). 7 457. Bibcode:2020FrEEv...7..457P. doi:10.3389/fevo.2019.00457.
  5. 1 2 Fulton, Tara L.; Strobeck, Curtis (2010). "Multiple fossil calibrations, nuclear loci and mitochondrial genomes provide new insight into biogeography and divergence timing for true seals (Phocidae, Pinnipedia)". Journal of Biogeography. 37 (5): 814–829. Bibcode:2010JBiog..37..814F. doi:10.1111/j.1365-2699.2010.02271.x. S2CID 59436229.
  6. ↑ Savage, RJG & Long, MR (1986). Mammal Evolution: an illustrated guide. New York: Facts on File. น. 94–95. ISBN 978-0-8160-1194-0.
  7. ↑ Rule, James P.; Adams, Justin W.; Marx, Felix G.; Evans, Alistair R.; Tennyson, Alan J. D.; Scofield, R. Paul; Fitzgerald, Erich M. G. (2020-11-11). "First monk seal from the Southern Hemisphere rewrites the evolutionary history of true seals". Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences. 287 (1938) 20202318. doi:10.1098/rspb.2020.2318. PMC 7735288. PMID 33171079.
  8. ↑ Berta, Annalisa; Churchill, Morgan; Boessenecker, Robert W. (2018-05-30). "The Origin and Evolutionary Biology of Pinnipeds: Seals, Sea Lions, and Walruses". Annual Review of Earth and Planetary Sciences. 46 (1). Annual Reviews: 203–228. Bibcode:2018AREPS..46..203B. doi:10.1146/annurev-earth-082517-010009. ISSN 0084-6597. S2CID 135439365.
  9. ↑ Árnason, Úlfur; Bodin, Kristina; Gullberg, Anette; Ledje, Christina; Suzette, Mouchaty (1995). "A molecular view of pinniped relationships with particular emphasis on the true seals". Journal of Molecular Evolution. 40 (1): 78–85. Bibcode:1995JMolE..40...78A. doi:10.1007/BF00166598. PMID 7714914. S2CID 7537924.
  10. ↑ Arnason, Ulfur; Gullberg, Anette; Janke, Axel; Kullberg, Morgan; Lehman, Niles; Petrov, Evgeny A.; Väinölä, Risto (2006-11-01). "Pinniped phylogeny and a new hypothesis for their origin and dispersal". Molecular Phylogenetics and Evolution. 41 (2): 345–354. Bibcode:2006MolPE..41..345A. doi:10.1016/j.ympev.2006.05.022. PMID 16815048.
  11. ↑ Fulton, Tara Lynn; Strobeck, Curtis (2010). "Multiple markers and multiple individuals refine true seal phylogeny and bring molecules and morphology back in line". Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences. 277 (1684): 1065–1070. Bibcode:2010PBioS.277.1065F. doi:10.1098/rspb.2009.1783. PMC 2842760. PMID 19939841.
  12. ↑ Scheel, Dirk-Martin; Slater, Graham J.; Kolokotronis, Sergios-Orestis; Potter, Charles W.; Rotstein, David S.; Tsangaras, Kyriakos; Greenwood, Alex D.; Helgen, Kristofer M. (2014). "Biogeography and taxonomy of extinct and endangered monk seals illuminated by ancient DNA and skull morphology". ZooKeys (409): 1–33. Bibcode:2014ZooK..409....1S. doi:10.3897/zookeys.409.6244. PMC 4042687. PMID 24899841.
  13. ↑ Berta, Annalisa; Churchill, Morgan (2012). "Pinniped taxonomy: review of currently recognized species and subspecies, and evidence used for their description". Mammal Review. 42 (3): 207–234. Bibcode:2012MamRv..42..207B. doi:10.1111/j.1365-2907.2011.00193.x.
  14. ↑ Bonner, N. (1994). Seals and Sea Lions of the World. United Kingdom: Blandford. น. 1–224. ISBN 978-0-8160-5717-7.
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=แมวน้ำไร้หู&oldid=13307547"