ข้ามไปเนื้อหา

วงศ์แร็กคูน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก Procyonidae)

วงศ์แร็กคูน
ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: 22.6–0 Ma สมัยไมโอซีนตอนต้น ถึง โฮโลซีน
จากซ้ายบนไปขวาล่าง: แร็กคูน (Procyon), ริงเทล (Bassariscus), โคอาติอเมริกาใต้ (Nasua), โอลิงโกเหนือ (Bassaricyon), คิงคาจู (Potos)
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ แก้ไขการจำแนกนี้
อาณาจักร: สัตว์
Animalia
ไฟลัม: สัตว์มีแกนสันหลัง
Chordata
ชั้น: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
Mammalia
อันดับ: สัตว์กินเนื้อ
Carnivora
วงศ์ใหญ่: Musteloidea
วงศ์: แร็กคูน
Procyonidae
Gray, 1825
สกุลต้นแบบ
Procyon
Storr, 1780
Genera
Procyonidae distribution

Procyonidae (/ˌproʊsiːˈɒnɪdiː/ PROH-see-ON-i-dee)เป็นวงศ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กินเนื้อวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Procyonidae (/โพร-ไซ-โอ-นิ-เด/)

ลักษณะโดยร่วมของสัตว์ในวงศ์นี้คือ มีลำตัวสั้น มีหางยาว มีลวดลายตามลำตัวหรือใบหน้า[1]หรือไม่มีในบางชนิด[2] หากินได้ทั้งบนพื้นดินและต้นไม้ มักออกหากินในเวลากลางคืน กินเนื้อสัตว์เป็นอาหารหลัก แต่ก็มีบางชนิดที่กินพืชหรือละอองเกสรดอกไม้หรือน้ำผึ้งเป็นอาหารหลัก[3] มีฟันที่สามารถเขียนเป็นสูตรได้ว่า

ทั้งหมดเป็นสัตว์ที่พบได้ในโลกใหม่ คือ ทวีปอเมริกา ทั้งอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และอเมริกาใต้ โดยสัตว์ในวงศ์นี้ที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี คือ แร็กคูน, คิงคาจู, โคอาที, โอลิงโก เป็นต้น[4]

เดิมสัตว์ในวงศ์นี้เคยครอบคลุมถึงแพนด้ายักษ์และแพนด้าแดงที่พบในทวีปเอเชียด้วย ด้วยความที่มีลักษณะรูปร่างคล้ายคลึงกันและมีพฤติกรรมการหากินใกล้เคียงกัน แต่ทว่าเมื่อมีการศึกษาลงไปถึงระดับโมเลกุลของสารพันธุกรรม ได้แก่ การหาลำดับเบสของดีเอ็นเอ และการทดสอบเปรียบเทียบตำแหน่งของเบสในสิ่งมีชีวิตเพื่อจำแนกเป็นสายวิวัฒนาการ ทำให้ทราบว่าแพนด้าแดงมีสารพันธุกรรมที่มีความแตกต่างจากแร็กคูน และมีสายวิวัฒนาการแยกออกมาจากสายวิวัฒนาการของแร็กคูนมาเป็นเวลานานกว่า 30-40 ล้านปีแล้ว จึงได้จำแนกแพนด้าแดงออกมาจากวงศ์ Procyonidae และจัดอยู่ในวงศ์เฉพาะของตนเองคือ วงศ์ Ailuridae และในส่วนของแพนด้ายักษ์ก็ถือว่าก้ำกึ่งอยู่ระหว่างแร็กคูน, หมี และแพนด้าแดง แต่เมื่อศึกษาถึงคาริโอไทป์พบว่าแพนด้ายักษ์มีลักษณะคล้ายคลึงกับหมีมากกว่า จึงจัดให้แพนด้าอยู่ในวงศ์ Ailuridae

การจำแนก

[แก้]

วงศ์แร็กคูนแบ่งออกเป็น 6 สกุล 20 ชนิด (โดยมีชนิดใหม่เพิ่งประกาศเมื่อไม่นานมานี้[5])[6]

Procyonidae
Potos

Potos flavus (คิงคาจู)

Procyon

Procyon cancrivorus (แร็กคูนกินปู)

Procyon lotor (แร็กคูนธรรมดา)

(แร็กคูน)
Bassariscus

Bassariscus sumichrasti (cacomistle)

Bassariscus astutus (ริงเทล)

Bassaricyon

Bassaricyon medius (โอลิงโกที่ต่ำตะวันตก)

Bassaricyon alleni (โอลิงโกที่ต่ำตะวันออก)

Bassaricyon gabbii (โอลิงโกเหนือ)

Bassaricyon neblina (โอลิงกิโต)

(โอลิงโก)
Nasuina

Nasua nasua (โคอาติหางวงแหวน)

Nasua narica (โคอาติจมูกขาว)

Nasuella

Nasuella olivacea (โคอาติภูเขาตะวันตก)

Nasuella meridensis (โคอาติภูเขาตะวันออก)

(coatis)

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "แพนด้ายักษ์และแพนด้าแดงจัดเป็นหมีหรือไม่". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-03-11. สืบค้นเมื่อ 2013-08-16.
  2. ↑ ไนท์ซาฟารีโชว์ลูกคินคาจู-หมีขอสัตว์ป่าหายาก จากคมชัดลึก[ลิงก์เสียถาวร]
  3. ↑ เขาดินเปิดตัว "คินคาจู" สัตว์ป่าหายาก จากสำนักข่าวไทย[ลิงก์เสียถาวร]
  4. ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "ณํศ"
  5. ↑ Landau, Elizabeth (สิงหาคม 15, 2013). "New cute furry mammal species discovered". CNN. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 15, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ วงศ์ Procyonidae

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]