ข้ามไปเนื้อหา

Bein

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: bein

ภาษาเยอรมัน

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

จากเยอรมันสูงกลาง bein, จากเยอรมันสูงเก่า bein, จากเจอร์แมนิกตะวันตกดั้งเดิม *bain, จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *bainą; เทียบดัตช์ been, อังกฤษ bone, เดนมาร์ก ben

การออกเสียง

[แก้ไข]

คำนาม

[แก้ไข]

Bein ก. (แข็ง, สัมพันธการก Beines หรือ Beins, พหูพจน์ Beine, ตัวบอกความเล็ก Beinchen ก.)

  1. ขา (อวัยวะ)
    Der Polizist schoss ihm ins Bein. ― ตำรวจได้ยิงเข้าไปที่ขาของเขา
  2. ขา (สิ่งของซึ่งมีลักษณะคล้ายขา)
    Der Tisch hat vier Beine. ― โต๊ะมีขาสี่ขา
    Bei der Hose fehlt ein Bein. ― กางเกงตัวนี้ขาขาดไปข้างหนึ่ง
  3. (ศัพท์เฉพาะ, โบราณ, ยกเว้นในคำประสม) กระดูก
    คำพ้องความ: Knochen
    Die Würfel waren aus Bein gefertigt. ― ลูกเต๋าเหล่านี้ทำมาจากกระดูก

การผันรูป

[แก้ไข]
การผันรูปของ Bein [เพศกลาง, แข็ง]
เอกพจน์ พหูพจน์
ไม่ชี้เฉพาะ ชี้เฉพาะ คำนาม ชี้เฉพาะ คำนาม
กรรตุการก ein das Bein die Beine
สัมพันธการก eines des Beines, Beins der Beine
สัมปทานการก einem dem Bein, Beine1 den Beinen
กรรมการก ein das Bein die Beine

1ปัจจุบันพบได้ยาก, ดูหมายเหตุ.

คำประสม

[แก้ไข]

ดูเพิ่ม

[แก้ไข]