Hund

ดูเพิ่ม: hund

ภาษาเยอรมัน

รากศัพท์

จากเยอรมันสูงกลาง hunt, จากเยอรมันสูงเก่า hunt, จากเจอร์แมนิกตะวันตกดั้งเดิม *hund

ร่วมเชื้อสายกับดัตช์ hond, อังกฤษ hound, เดนมาร์ก hund, ไอซ์แลนด์ hundur, และกอท 𐌷𐌿𐌽𐌳𐍃 (ฮุนดส)

การออกเสียง

ไอพีเอ^{(อธิบาย)}: /hʊnt/
สัมผัส: -ʊnt
เสียง: (file)
เสียง: (file)
เสียง (ออสเตรีย): (file)
คำพ้องเสียง: Hunt

คำนาม

Hund ช. (แข็ง, สัมพันธการก Hundes หรือ Hunds, พหูพจน์ Hunde หรือ (regionally) Hünde, ตัวบอกความเล็ก Hündchen ก. หรือ Hündlein ก. หรือ Hundchen ก., เพศชาย (for the animal) Rüde, เพศหญิง (for the animal) Hündin หรือ Petze หรือ Zaupe หรือ Zibbe)

การผันรูป

การผันรูปของ *Hund* [เพศชาย, แข็ง]
	เอกพจน์			พหูพจน์
	ไม่ชี้เฉพาะ	ชี้เฉพาะ	คำนาม	ชี้เฉพาะ	คำนาม
กรรตุการก	ein	der	Hund	die	Hunde, Hünde²
สัมพันธการก	eines	des	Hundes, Hunds	der	Hunde, Hünde²
สัมปทานการก	einem	dem	Hund, Hunde¹	den	Hunden, Hünden²
กรรมการก	einen	den	Hund	die	Hunde, Hünde²

¹ปัจจุบันพบได้ยาก, ดูหมายเหตุ.
²ไม่มาตรฐาน.

คำพ้องความ

(สุนัข):

Wauwau (ภาษาเด็ก)
Köter, Töle (ดูถูก)

คำลูกกลุ่ม