silentigi

Esperanto

 Verbo

Tenso	Estinteco	Estanteco	Estonteco
Indikativo	silentigis	silentigas	silentigos
Adjektiva aktiva participo	silentiginta	silentiganta	silentigonta
Adjektiva pasiva participo	silentigita	silentigata	silentigota
Substantiva aktiva participo	silentiginto	silentiganto	silentigonto
Substantiva pasiva participo	silentigito	silentigato	silentigoto
Adverba aktiva participo	silentiginte	silentigante	silentigonte
Adverba pasiva participo	silentigite	silentigate	silentigote
Moduso
Infinitivo	silentigi
Volativo	silentigu
Kondicionalo	silentigus

Vorterseparo

silent + ig + i

Signifoj

1. (transitiva) fari, ke iu silentu, devigi iun silenti

   silentigi la lernantojn silentiĝi, eksilenti ĉesi paroli, ĉesi fari bruon

Tradukoj

   

angla: to cause to be quiet → en

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).