Ir al contenido

morar

De Wikcionario, el diccionario libre
morar
pronunciación (AFI) [moˈɾaɾ]
silabación mo-rar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
parónimos dorar, llorar, mirar, molar, moral, morir, orar
rima aɾ

Etimología

[editar]

Del castellano antiguo morar ('vivir'), y este del latín morārī ('vaguear').

Verbo intransitivo

[editar]
1
Habitar, residir, vivir en un lugar.

Conjugación

[editar]
Conjugación de morar  paradigma: amar (regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo morar haber morado
Gerundio morando habiendo morado
Participio morado
Formas personales
Modo indicativo
yo tú vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yo moro tú moras vos morás él, ella, usted mora nosotros moramos vosotros moráis ustedes, ellos moran
Pretérito imperfecto yo moraba tú morabas vos morabas él, ella, usted moraba nosotros morábamos vosotros morabais ustedes, ellos moraban
Pretérito perfecto yo moré tú moraste vos moraste él, ella, usted moró nosotros moramos vosotros morasteis ustedes, ellos moraron
Pretérito pluscuamperfecto yo había morado tú habías morado vos habías morado él, ella, usted había morado nosotros habíamos morado vosotros habíais morado ustedes, ellos habían morado
Pretérito perfecto compuesto yo he morado tú has morado vos has morado él, ella, usted ha morado nosotros hemos morado vosotros habéis morado ustedes, ellos han morado
Futuro yo moraré tú morarás vos morarás él, ella, usted morará nosotros moraremos vosotros moraréis ustedes, ellos morarán
Futuro compuesto yo habré morado tú habrás morado vos habrás morado él, ella, usted habrá morado nosotros habremos morado vosotros habréis morado ustedes, ellos habrán morado
Pretérito anterior† yo hube morado tú hubiste morado vos hubiste morado él, ella, usted hubo morado nosotros hubimos morado vosotros hubisteis morado ustedes, ellos hubieron morado
Modo condicional
yo tú vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yo moraría tú morarías vos morarías él, ella, usted moraría nosotros moraríamos vosotros moraríais ustedes, ellos morarían
Condicional compuesto yo habría morado tú habrías morado vos habrías morado él, ella, usted habría morado nosotros habríamos morado vosotros habríais morado ustedes, ellos habrían morado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yo more que tú mores que vos mores, morés que él, que ella, que usted more que nosotros moremos que vosotros moréis que ustedes, que ellos moren
Pretérito imperfecto que yo morara, morase que tú moraras, morases que vos moraras, morases que él, que ella, que usted morara, morase que nosotros moráramos, morásemos que vosotros morarais, moraseis que ustedes, que ellos moraran, morasen
Pretérito perfecto que yo haya morado que tú hayas morado que vos hayas morado, hayás morado que él, que ella, que usted haya morado que nosotros hayamos morado que vosotros hayáis morado que ustedes, que ellos hayan morado
Pretérito pluscuamperfecto que yo hubiera morado, hubiese morado que tú hubieras morado, hubieses morado que vos hubieras morado, hubieses morado que él, que ella, que usted hubiera morado, hubiese morado que nosotros hubiéramos morado, hubiésemos morado que vosotros hubierais morado, hubieseis morado que ustedes, que ellos hubieran morado, hubiesen morado
Futuro† que yo morare que tú morares que vos morares que él, que ella, que usted morare que nosotros moráremos que vosotros morareis que ustedes, que ellos moraren
Futuro compuesto† que yo hubiere morado que tú hubieres morado que vos hubieres morado que él, que ella, que usted hubiere morado que nosotros hubiéremos morado que vosotros hubiereis morado que ustedes, que ellos hubieren morado
Modo imperativo
― (tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente ― ― (tú) mora (vos) morá (usted) more (nosotros) moremos (vosotros) morad (ustedes) moren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Información adicional

[editar]

Traducciones

[editar]
Traducciones [▲▼]

Asturiano

[editar]
morar
pronunciación (AFI) [moˈɾaɾ]
silabación mo-rar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima aɾ

Etimología

[editar]

Del latín morārī ('vaguear').

Verbo intransitivo

[editar]
1
Habitar, morar o vivir (en un lugar).[1]

Conjugación

[editar]
Conjugación de morar  paradigma: amar (regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo morar
Gerundio morando
Participio morao
Formas personales
Modo indicativo
yo tu él, vusté nós vós ellos
Presente yo moro tu mores él, elli, (v)usté mora nosotros moramos vosotros moráis (v)ustedes, ellos moren
Pretérito imperfecto yo moraba tu morabes él, elli, (v)usté moraba nosotros morábamos, morábemos vosotros morabais, morabeis (v)ustedes, ellos moraben
Pretérito perfecto yo moré tu morasti, moresti él, elli, (v)usté moró nosotros moremos vosotros morastis, morestis (v)ustedes, ellos moraron
Pretérito pluscuamperfecto yo morara, morare tu moraras, morares él, elli, (v)usté morara, morare nosotros moráramos, moráremos vosotros morarais, morareis (v)ustedes, ellos moraran, moraren
Modo potencial
yo tu él, vusté nos vos ellos
Futuro yo moraré tu morarás él, elli, (v)usté morará nosotros moraremos vosotros moraréis (v)ustedes, ellos morarán
Condicional simple yo moraría tu moraríes él, elli, (v)usté moraría nosotros moraríamos, moraríemos vosotros moraríais, moraríeis (v)ustedes, ellos moraríen
Modo subjuntivo
que yo que tu qu'él, que vusté que nos que vos qu'ellos
Presente que yo more que tu moras, mores que él, que elli, (v)usté more que nosotros moremos que vosotros moréis que (v)ustedes, ellos moran, moren
Pretérito que yo morara, morare que tu moraras, morares que él, que elli, (v)usté morara, morare que nosotros moráramos, moráremos que vosotros morarais, morareis que (v)ustedes, ellos moraran, moraren
Modo imperativo
― (tu) (vusté) (nosotros) (vosotros) (vustedes)
Presente ― ― (tu) mora ((v)usté) more (nosotros) moremos (vosotros) morái ((v)ustedes) moran, moren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Castellano antiguo

[editar]
morar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del latín morārī ('vaguear').

Verbo intransitivo

[editar]
1
Habitar, morar o vivir (en un lugar).

Galaicoportugués

[editar]
morar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del latín morārī ('vaguear').

Verbo intransitivo

[editar]
1
Habitar, morar o vivir (en un lugar).[2]

Gallego

[editar]
morar
pronunciación (AFI) [moˈɾaɾ]
silabación mo-rar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima aɾ

Etimología

[editar]

Del galaicoportugués morar ('vivir'), y este del latín morārī ('vaguear').

Verbo intransitivo

[editar]
1
Habitar, morar o vivir (en un lugar).[3]

Conjugación

[editar]
Conjugación de morar  paradigma: amar (regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo morar ter morado
Gerundio morando tendo morado
Participio morado
Formas personales
Modo infinitivo
por . eu por . tu por . ele, por . ela, por . vostede por . nós por . vós por . vostedes, por . eles, por . elas
Infinitivo simple por . eu morar por . ti morares por . ele, por . ela, por . vostede morar por . nós morarmos por . vós morardes por . vostedes, por . eles, por . elas moraren
Infinitivo compuesto por . eu ter morado por . ti teres morado por . ele, por . ela, por . vostede ter morado por . nós termos morado por . vós terdes morado por . vostedes, por . eles, por . elas teren morado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Presente eu moro ti moras el, el, vostede mora nós moramos vós morades vostedes, eles, elas moran
Pretérito imperfecto eu moraba ti morabas el, el, vostede moraba nós morabamos vós morabades vostedes, eles, elas moraban
Pretérito perfecto eu morei ti moraches el, el, vostede morou nós moramos vós morastes vostedes, eles, elas moraron
Pretérito pluscuamperfecto eu morara ti moraras el, el, vostede morara nós moraramos vós morarades vostedes, eles, elas moraran
Pretérito perfecto compuesto eu teño morado ti tes morado el, el, vostede ten morado nós temos morado vós tendes morado vostedes, eles, elas teñen morado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eu tiña morado ti tiñas morado el, el, vostede tiña morado nós tiñamos morado vós tiñades morado vostedes, eles, elas tiñan morado
Futuro eu morarei ti morarás el, el, vostede morará nós moraremos vós moraredes vostedes, eles, elas morarán
Futuro compuesto eu terei morado ti terás morado el, el, vostede terá morado nós teremos morado vós teredes morado vostedes, eles, elas terán morado
Pretérito anterior† eu tiven morado ti tiveches morado el, el, vostede tivo morado nós tivemos morado vós tivestes morado vostedes, eles, elas tiveron morado
Modo condicional
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Condicional simple eu moraría ti morarías el, el, vostede moraría nós morariamos vós morariades vostedes, eles, elas morarían
Condicional compuesto eu tería morado ti terías morado el, el, vostede tería morado nós teriamos morado vós teriades morado vostedes, eles, elas terían morado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que vostede que nós que vós que vostedes, que eles, que elas
Presente que eu more que ti mores que ele, que ela, que vostede more que nós moremos que vós moredes que vostedes, que eles, que elas moren
Pretérito imperfecto que eu morase que ti morases que ele, que ela, que vostede morase que nós morásemos que vós morásedes que vostedes, que eles, que elas morasen
Pretérito perfecto que eu teña morado que ti teñas morado que ele, que ela, que vostede teña morado que nós teñamos morado que vós teñades morado que vostedes, que eles, que elas teñan morado
Pretérito pluscuamperfecto que eu tivese morado que ti tiveses morado que ele, que ela, que vostede tivese morado que nós tivésemos morado que vós tivésedes morado que vostedes, que eles, que elas tivesen morado
Futuro† que eu morar que ti morares que ele, que ela, que vostede morar que nós morarmos que vós morardes que vostedes, que eles, que elas moraren
Futuro compuesto† que eu tiver morado que ti tiveres morado que ele, que ela, que vostede tiver morado que nós tivermos morado que vós tiverdes morado que vostedes, que eles, que elas tiveren morado
Modo imperativo
― (tu) (vostede) (nós) (vós) (vostedes)
Presente ― ― (ti) mora (vostede) more (nós) moremos (vós) morade (vostedes) moren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Judeoespañol

[editar]
morar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del castellano antiguo morar ('vivir'), y este del latín morārī ('vaguear').

Verbo intransitivo

[editar]
1
Habitar, morar o vivir (en un lugar).
morar
brasilero (AFI) /moˈɾaʁ/
europeo (AFI) /muˈɾaɾ/ ⓘ
silabación mo-rar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
homófonos murar[4]
rimas aɾ, aʁ

Etimología

[editar]

Del galaicoportugués morar ('vivir'), y este del latín morārī ('vaguear').[5]

Verbo intransitivo

[editar]
1
Habitar, morar o vivir (en un lugar).

Conjugación

[editar]
Conjugación de morar  paradigma: amar (regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo morar ter morado
Gerundio morando tendo morado
Participio morado
Formas personales
Modo infinitivo
por eu por tu por ele, por ela, por você por nós por vós por vocês, por eles, por elas
Infinitivo simple por eu morar por tu morares por ele, por ela, por você morar por nós morarmos por vós morardes por vocês, por eles, por elas morarem
Infinitivo compuesto por eu ter morado por tu teres morado por ele, por ela, por você ter morado por nós termos morado por vós terdes morado por vocês, por eles, por elas terem morado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Presente eu moro tu moras ele, ela, você mora nós moramos vós morais vocês, eles, elas moram
Pretérito imperfecto eu morava tu moravas ele, ela, você morava nós morávamos vós moráveis vocês, eles, elas moravam
Pretérito perfecto eu morei tu moraste ele, ela, você morou nós moramosBR, morámosPT vós morastes vocês, eles, elas moraram
Pretérito pluscuamperfecto eu morara tu moraras ele, ela, você morara nós moráramos vós moráreis vocês, eles, elas moraram
Pretérito perfecto compuesto eu tenho morado tu tens morado ele, ela, você tem morado nós temos morado vós tendes morado vocês, eles, elas têm morado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eu tinha morado tu tinhas morado ele, ela, você tinha morado nós tínhamos morado vós tínheis morado vocês, eles, elas tinham morado
Futuro eu morarei tu morarás ele, ela, você morará nós moraremos vós morareis vocês, eles, elas morarão
Futuro compuesto eu terei morado tu terás morado ele, ela, você terá morado nós teremos morado vós tereis morado vocês, eles, elas terão morado
Pretérito anterior† eu tive morado tu tiveste morado ele, ela, você teve morado nós tivemos morado vós tivestes morado vocês, eles, elas tiveram morado
Modo condicional
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Condicional simple eu moraria tu morarias ele, ela, você moraria nós moraríamos vós moraríeis vocês, eles, elas morariam
Condicional compuesto eu teria morado tu terias morado ele, ela, você teria morado nós teríamos morado vós teríeis morado vocês, eles, elas teriam morado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que você que nós que vós que vocês, que eles, que elas
Presente que eu more que tu mores que ele, que ela, que você more que nós moremos que vós moreis que vocês, que eles, que elas morem
Pretérito imperfecto que eu morasse que tu morasses que ele, que ela, que você morasse que nós morássemos que vós morásseis que vocês, que eles, que elas morassem
Pretérito perfecto que eu tenha morado que tu tenhas morado que ele, que ela, que você tenha morado que nós tenhamos morado que vós tenhais morado que vocês, que eles, que elas tenham morado
Pretérito pluscuamperfecto que eu tivesse morado que tu tivesses morado que ele, que ela, que você tivesse morado que nós tivéssemos morado que vós tivésseis morado que vocês, que eles, que elas tivessem morado
Futuro que eu morar que tu morares que ele, que ela, que você morar que nós morarmos que vós morardes que vocês, que eles, que elas morarem
Futuro compuesto que eu tiver morado que tu tiveres morado que ele, que ela, que você tiver morado que nós tivermos morado que vós tiverdes morado que vocês, que eles, que elas tiverem morado
Modo imperativo
― (tu) (você) (nós) (vós) (vocês)
Presente ― ― (tu) mora (você) more (nós) moremos (vós) morai (vocês) morem
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Rumano

[editar]
morar
pronunciación (AFI) morár /moˈrar/
silabación mo-rár
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima ar

Etimología

[editar]

Del latín molārium, o alternativamente de moară y -ar.[6] Compárense el arrumano murar y el castellano molero.

Sustantivo masculino

[editar]
1
Molinero.
2
Gusano de la harina.

Véase también

[editar]

Declinación

[editar]
Declinación de morar  (regular) [▲▼]
Singular Plural
Nom./acc. indefinido sg. morar pl. morari
Gen./dat. indefinido sg. morar pl. morari
Nom./acc. definido sg. morarul pl. morarii
Gen./dat. definido sg. morarului pl. morarilor
Vocativo sg. morarule pl. morarilor

Referencias y notas

[editar]
  1. ↑ «morar» en Diccionariu de l’Academia de la Llingua Asturiana. Editorial: Academia de la Llingua Asturiana. Oviedo. ISBN: 9788481682083.
  2. ↑ «morar» en Dicionario de dicionarios do galego medieval.
  3. ↑ «morar» en Dicionario da Real Academia Galega. Editorial: Real Academia Galega. Coruña, 2017. ISBN: 9788487987809.
  4. ↑ Portugal
  5. ↑ «morar» en Dicionário online Caldas Aulete.
  6. ↑ «morar» en DEX online.