Aller au contenu

formo

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Voir aussi : formó

Forme de verbe

[modifier le wikicode]
Voir la conjugaison du verbe formar
Indicatif Présent (yo) formo
(tĂș) formo
(vos) formo
(él/ella/ello/usted) formo
(nosotros-as) formo
(vosotros-as) formo
(os) formo
(ellos-as/ustedes) formo
Imparfait (yo) formo
(tĂș) formo
(vos) formo
(él/ella/ello/usted) formo
(nosotros-as) formo
(vosotros-as) formo
(os) formo
(ellos-as/ustedes) formo
Passé simple (yo) formo
(tĂș) formo
(vos) formo
(él/ella/ello/usted) formo
(nosotros-as) formo
(vosotros-as) formo
(os) formo
(ellos-as/ustedes) formo
Futur simple (yo) formo
(tĂș) formo
(vos) formo
(él/ella/ello/usted) formo
(nosotros-as) formo
(vosotros-as) formo
(os) formo
(ellos-as/ustedes) formo

formo \ˈfoÉŸ.mo\

  1. PremiĂšre personne du singulier du prĂ©sent de l’indicatif de formar.

Étymologie

[modifier le wikicode]
(Date Ă  prĂ©ciser) ComposĂ© de la racine form (« forme ») et de la finale -o (substantif). Du latin forma.
Cas Singulier Pluriel
Nominatif formo
\ˈfor.mo\
formoj
\ˈfor.moj\
Accusatif formon
\ˈfor.mon\
formojn
\ˈfor.mojn\

formo \ˈfor.mo\ mot-racine UV

  1. Forme.
    • La nova formo de viaj menhiroj ne plaĉas al mi... Ni restu gaĆ­loj! — (RenĂ© Goscinny, traduction Nedeljko Korasić, Asteriks kaj Kleopatra, Izvori, 1995, page 49)
      La nouvelle forme de tes menhirs ne me plaßt pas... Restons gaulois !
    • La fina formo de la proponitaj statutoƝanĝoj rilataj al la nederlanda leĝaro estis post longa diskuto aprobita sen kontraĆ­aj voĉoj. — (La komitato de UEA aprobis statutƝanĝojn, Libera Folio, 9 mars 2026 → lire en ligne)
      La version finale des modifications des statuts proposées relatives à la législation néerlandaise a été approuvée sans voix contre, aprÚs une longue discussion.

Dérivés

[modifier le wikicode]

Académique:

Verbes:

Autres:

  • forma PIVE,RV
  • -forma RV
  • formado PIVE,RV (= formigo PIVE)
  • formaÄ”o PIVE = formitaÄ”o PIVE,RV
  • formaÄ”a RV
  • formanto PIVE
  • formiĝo PIVE
  • formilo, formujo PIVE,RV
  • deformebla PIVE
  • reformo PIVE
  • reformado PIVE
  • reformemo PIVE
  • reformismo PIVE,RV
  • reformisto PIVE,RV
  • senforma PIVE
  • transformo PIVE,RV
  • transformaÄ”o PIVE
  • transformado PIVE
  • transformiĝo PIVE
  • transformilo PIVE,RV = transformatoro PIVE
    • adapta transformilo PIVE
    • instrumenta transformilo PIVE
    • energitransformilo PIVE
    • izoltransformilo PIVE
  • transformismo PIVE,RV
  • transformisto PIVE
  • belforma PIVE
  • diversforma PIVE
  • duforma PIVE
  • duformeco PIVE
  • duformismo PIVE
  • karesformo PIVE,RV
  • kultivoformo PIVE
  • longforma PIVE
  • milforma PIVE
  • miksforma PIVE
  • ondoformo PIVE
  • plenforma PIVE, RV
  • praformo PIVE
  • plurforma PIVE
  • plurformeco PIVE
  • plurformismo PIVE
  • stadiformo PIVE
  • unuforma PIVE,RV
  • unuformeco PIVE
  • vivoformo RV
  • diferenciala formo PIVE,RV
  • hermita formo RV

Prononciation

[modifier le wikicode]
  • (RĂ©gion Ă  prĂ©ciser) : Ă©couter « formo [ˈfor.mo] »
  • Pays-Bas (partie continentale) (Wijchen) : Ă©couter « formo [Prononciation ?] »
  • France (Toulouse) : Ă©couter « formo [Prononciation ?] »
  • formo sur l’encyclopĂ©die WikipĂ©dia (en espĂ©ranto) 

Références

[modifier le wikicode]

Bibliographie

[modifier le wikicode]

Étymologie

[modifier le wikicode]
Du latin forma.
Singulier Pluriel
formo
\Prononciation ?\
formi
\Prononciation ?\

formo \ˈfɔr.mɔ\

  1. Forme.
  2. Conformation.

Étymologie

[modifier le wikicode]
Dénominal de forma (« forme, conformation, figure, façon, maniÚre »).

formƍ, infinitif : formāre, parfait : formāvÄ«, supin : formātum (PremiĂšre conjugaison) \Prononciation ?\ transitif (voir la conjugaison)

  1. Façonner, représenter, figurer.
    • materia, quam fingit et format effectio — (CicĂ©ron)
      la matiĂšre que moule et met en forme la force motrice.
  2. Façonner, faire, travailler, dresser, instruire.
    • oratoris est formare orationem — (CicĂ©ron)
      c'est Ă  l'orateur de donner un corps au discours.
  3. Former dans son esprit, concevoir, imaginer.
    • formare consilium
      concevoir un dessein.
  4. Composer, écrire.
    • si quid res exigeret, Latine formabat — (Suetone)
      quand les circonstances l'exigeaient, il écrivait en latin.

Note : Par convention, les verbes latins sont dĂ©signĂ©s par la 1re personne du singulier du prĂ©sent de l’indicatif.

Dérivés

[modifier le wikicode]

DĂ©rivĂ©s dans d’autres langues

[modifier le wikicode]

Références

[modifier le wikicode]

Forme de verbe

[modifier le wikicode]
Voir la conjugaison du verbe formar
Indicatif Présent eu formo
Imparfait
Passé simple
Plus que parfait
Futur simple

formo \ˈfoÉŸ.mu\ (Lisbonne) \ˈfoÉŸ.mʊ\ (SĂŁo Paulo)

  1. PremiĂšre personne du singulier du prĂ©sent de l’indicatif de formar.

Forme de nom commun

[modifier le wikicode]

formo \Prononciation ?\

  1. Vocatif singulier de forma.