Basisarts

Een basisarts is in België en Nederland een arts die (nog) geen geneeskundig specialist is. De term basisarts wordt gebruikt om onderscheid te maken tussen gespecialiseerde artsen, zoals een medisch specialist of huisarts, en overige artsen. Een basisarts is meestal net afgestudeerd, maar kan ook nooit gespecialiseerd zijn, nooit in Nederland of België gespecialiseerd zijn, of een voormalig specialist zijn. Een basisarts kan een bepaalde andere functie als titel dragen, zoals AIOS, ANIOS, arts-specialist in opleiding of assistent, huisarts in opleiding, arts-onderzoeker, jeugdarts, etc. Soms wordt een functie ook basisarts genoemd. Deze functie kan dan ook vervuld worden door een specialist die buiten zijn vakgebied werkt (bijvoorbeeld een cardioloog die werkt als basisarts in de ouderenzorg). Afhankelijk van de situatie worden niet-erkende specialismen en kaderartsen soms wel of niet tot de basisartsen gerekend.

Na afronding van een studie geneeskunde is men arts. Om in Nederland te mogen werken en zich arts te mogen noemen, moet de arts zich registreren in het BIG-register. In België moet een arts zich inschrijven bij de Orde der Artsen en over een RIZIV-nummer beschikken. Een arts die (nog) geen vervolgopleiding tot geneeskundig specialist heeft volbracht wordt een basisarts genoemd. Een basisarts werkt in de patiëntenzorg meestal onder supervisie van een geneeskundig specialist (bijvoorbeeld een huisarts, specialist ouderengeneeskunde, bedrijfsarts of ziekenhuisspecialist). Andere opties zijn werk als arts-onderzoeker of werk in het management en bedrijfsleven.

Gespecialiseerde artsen zijn vaak verplicht om aan bepaalde eisen te voldoen om specialist te blijven en kunnen dus in principe hun specialisatie weer kwijtraken en weer basisarts worden.