Naar inhoud springen

Pascal Renier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Pascal Renier
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 3 augustus 1971
Geboorteplaats Borgworm, België
Lengte 183 cm
Positie Centrale verdediger
Linkervleugelverdediger
Jeugd
1979–1983
1983–1989
1989–1990		 Vlag van België US Berloz
Vlag van België RFC Sérésien
Vlag van België Club Luik
Senioren
Seizoen Club W (G)
1990–1992
1992–1998
1998–1999
1999–2002
2002–2003
2003–2004
2004–2005		 Vlag van België Club Luik
Vlag van België Club Brugge
Vlag van België Standard Luik
Vlag van Frankrijk Troyes AC
Vlag van België Excel. Moeskroen
zonder club
Vlag van België Zulte Waregem		 32(0)
110(2)
16(1)
20(0)
7(0)

0(0)
Interlands
1994–1996 Vlag van België België 13(0)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Pascal Renier [uitspraak: 'pɑskɑl rən'jeː]? (Borgworm, 3 augustus 1971) is een Belgisch voormalig voetballer die als centrale verdediger of linksachter speelde. Hij kwam van 1992 tot 1998 uit voor Club Brugge. Renier speelde 13 interlands voor de Rode Duivels.

Clubcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Club Brugge

[bewerken | brontekst bewerken]

In 1996 werd Pascal Renier, wiens profarrière op 19-jarige leeftijd begon bij het Waalse Club Luik, kampioen met Club Brugge. In 1995 won hij een eerste keer de Beker van België. Germinal Ekeren ging in de finale voor de bijl. In zijn beginperiode was Renier een titularis bij blauw-zwart. Renier speelde dus als basisspeler het overgrote deel van de wedstrijden in de Belgische competitie, en deed dat doorgaans als centrale verdediger. Renier vormde op het hoogtepunt van zijn carrière het kloppende hart van de Brugse defensie met libero Paul Okon.

Renier werd als linker centrale verdediger in de rol van voorstopper uitgespeeld, terwijl Dirk Medved en Vital Borkelmans de vleugelbacks waren. Hij pakte ook de ‘‘dubbel’’ (titel en Beker) met Brugge: in 1996 versloeg men stadsrivaal Cercle Brugge in de bekerfinale: Club won met 1–0.[1]

Tussen 1993 en 1996 was Renier als jonge speler een vaste waarde bij Club Brugge, maar tijdens het seizoen 1996/97, het laatste van trainer Hugo Broos voor diens vertrek naar Excelsior Moeskroen, speelde hij minder. Onder Eric Gerets begon hij nog in het basiselftal aan het seizoen, maar verhuisde naar de bank ten voordele van Tjörven De Brul of aanwinsten als Aleksandar Ilić en de beloftevolle Ghanees Eric Addo. Lorenzo Staelens op zijn beurt ging een rijtje lager spelen na het vertrek van libero Paul Okon naar Lazio Roma.

Standard Luik

[bewerken | brontekst bewerken]

Renier verkaste in juli 1998 naar Standard Luik, waarvoor hij 16 competitiewedstrijden speelde in één seizoen bij de Rouches. Vaste waarde werd hij niet echt, al had Renier af te rekenen met blessures.[2]

Latere carrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Nadien had Renier een Frans intermezzo bij AC Troyes dat drie seizoenen duurde. Hij speelde ook nog louter als linksachter in de verdere fases van zijn carrière. Troyes was destijds een laagvlieger in de Franse hoogste klasse. Hij speelde twintig wedstrijden in de Franse Ligue 1.[3] In 2003 keerde Pascal Renier terug naar België en hij tekende voor toenmalig eersteklasser Excelsior Moeskroen. Ook daar werd hij geen basisspeler, deels door fysiek ongemak. Spelers als Marco Casto en de Congolees Filston Mongu genoten de voorkeur van trainer Lorenzo Staelens, gewezen ploegmaat van Renier bij Club Brugge. Renier belandde op een zijspoor bij Moeskroen, vanwege zijn blessureleed, en hij werd in de zomer van 2003 gevraagd om te vertrekken. In januari 2004 stond Renier dicht bij een overgang naar eersteklasser KVC Westerlo, waar Jan Ceulemans trainer was, maar een transfer werd nooit gefinaliseerd. Renier bleef nadien zonder club.[4] Van 2004 tot 2005 bracht Renier zijn laatste seizoen als profvoetballer door bij het SV Zulte Waregem van trainer Francky Dury. Zulte Waregem was actief in de Tweede Klasse, maar promoveerde dat seizoen naar de toenmalige Jupiler Liga. Renier kwam niet meer in actie en had geen aandeel in de promotie.[5]

Renier was begin 2006 nog even actief voor de West-Vlaamse amateurclub KBS Poperinge in tweede provinciale.[6]

Interlandcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Pascal Renier werd in de zomer van 1994 door bondscoach Paul Van Himst geselecteerd voor het WK in de Verenigde Staten. Ondanks zijn uitstekende prestaties bij Club Brugge tijdens het seizoen 1993/94 werd zijn selectie destijds toch als een verrassing beschouwd.[7] Op het toernooi kwam de bijna 23-jarige Renier geen minuut in actie. België was uitgeschakeld na de 1/8ste finales tegen Duitsland.[8]

Carrière

[bewerken | brontekst bewerken]
seizoenclublandcompetitiewed.goals
1990/91FC LuikVlag van België BelgiëJupiler League40
1991/92FC LuikVlag van België BelgiëJupiler League280
1992/93Club BruggeVlag van België BelgiëJupiler League20
1993/94Club BruggeVlag van België BelgiëJupiler League270
1994/95Club BruggeVlag van België BelgiëJupiler League250
1995/96Club BruggeVlag van België BelgiëJupiler League312
1996/97Club BruggeVlag van België BelgiëJupiler League180
1997/98Club BruggeVlag van België BelgiëJupiler League70
1998/99Standard LuikVlag van België BelgiëJupiler League161
1999/00Troyes ACVlag van Frankrijk FrankrijkLigue 1120
2000/01Troyes ACVlag van Frankrijk FrankrijkLigue 180
2001/02Troyes ACVlag van Frankrijk FrankrijkLigue 100
2002/03Exc. MoeskroenVlag van België BelgiëJupiler League70
2003/04KVC WesterloVlag van België BelgiëJupiler League190
2004/05Zulte WaregemVlag van België BelgiëTweede Klasse00
2006KBS PoperingeVlag van België BelgiëTweede Provinciale??

Zie ook

[bewerken | brontekst bewerken]
[bewerken | brontekst bewerken]
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Pascal_Renier&oldid=71660439"