Quills
| Quills | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Tagline | Meet the Marquis de Sade. The pleasure is all his | |||
| Alternatieve titel(s) | Quills - Macht der Besessenheit | |||
| Regie | Philip Kaufman | |||
| Productie | Des McAnuff Sandra Schulberg Rudolf G. Wiesmeier | |||
| Scenario | Doug Wright | |||
| Verhaal | Doug Wright (toneelstuk) | |||
| Gebaseerd op | Quills door Doug Wright The Marquis de Sade: A Life door Neil Schaeffer (referenties, onvermeld) | |||
| Voice-over | Geoffrey Rush | |||
| Hoofdrollen | Geoffrey Rush Kate Winslet Joaquin Phoenix Michael Caine | |||
| Muziek | Stephen Warbeck | |||
| Montage | Peter Boyle | |||
| Cinematografie | Rogier Stoffers | |||
| Productiebedrijf | Fox Searchlight Pictures | |||
| Distributie | 20th Century Fox | |||
| Première | 2000 | |||
| Genre | Historisch drama, biografie, erotiek | |||
| Speelduur | 124 min. | |||
| Taal | Engels, Latijn | |||
| Land(en) |  Verenigde Staten Verenigd Koninkrijk Duitsland | |||
| Prijzen | 20 | |||
| Nominaties | 41 | |||
| Kijkwijzer |   Discriminatie Geweld | |||
| Officiële website | ||||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| MovieMeter-profiel | ||||
| (mul) TMDb-profiel | ||||
| (en) AllMovie-profiel | ||||
| ||||
Quills is een historische dramafilm uit 2000 onder regie van Philip Kaufman. Het verhaal is een verfilming van het gelijknamige toneelstuk van Doug Wright, die dit zelf bewerkte tot filmscenario. De film gaat over de laatste dagen in het leven van de controversiële schrijver Markies de Sade, die is opgesloten in een gesticht, op verzoek van keizer Napoleon.
Quills werd genomineerd voor de Academy Awards voor beste hoofdrolspeler (Geoffrey Rush), beste artdirection en die voor beste kostuums. Twintig andere prijzen werden de film daadwerkelijk toegekend, waaronder Golden Satellite Awards voor Rush en Wright en National Board of Review Awards voor beste film en beste bijrolspeler (Joaquin Phoenix).
Korte inhoud
[bewerken | brontekst bewerken]Om hem weg te houden van de rest van de wereld is op bevel van Napoleon Bonaparte de Markies de Sade (Geoffrey Rush) opgesloten in het gesticht asile de Charenton. Het knappe en onschuldige kamermeisje Madeleine le Clerc (Kate Winslet) voorziet iedereen in het gesticht van schoon linnengoed. Door zijn manuscripten daarin te verbergen, lukt het hem via haar toch zijn provocerende verhalen (zoals zijn roman Justine) te publiceren. Als wordt ontdekt dat zij hem hiermee helpt, komen het belang van de vrijheid van meningsuiting en de controlerende behoefte van de overheid met elkaar in botsing.
Rolverdeling
[bewerken | brontekst bewerken]| Acteur | Personage |
|---|---|
| Geoffrey Rush | Markies de Sade |
| Kate Winslet | Madeleine 'Maddy' le Clerc |
| Joaquin Phoenix | Abbe du Coulmier |
| Michael Caine | Dr. Royer-Collard |
| Billie Whitelaw | Madame LeClerc, Madeleines moeder |
| Patrick Malahide | Delbené |
| Amelia Warner | Simone |
| Jane Menelaus | Renee Pelagie |
| Stephen Moyer | Prouix |
| Tony Pritchard | Valcour |
| Michael Jenn | Cleante |
| Stephen Marcus | Bouchon / Beul |
| Ron Cook | Napoleon Bonaparte |
| Elizabeth Berrington | Charlotte |
| Edward Tudor-Pole | Franval |
| George Antoni | Dauphin |
| Danny Babington | Pitou |
| Rebecca Palmer | Michette |
| Tom Ward | Ruiter |
| Diana Morrison | Mademoiselle Renard (jonge vrouw op guillotine) |
| Lisa Hammond | Prostituee |
Historische onjuistheden
[bewerken | brontekst bewerken]Hoewel de gebeurtenissen in deze film op de werkelijkheid zijn gebaseerd, zijn ze – zoals in de openingsverklaring al wordt aangegeven – beslist 'opgesmukt'.
- In werkelijkheid woonde Marie-Constance Quesnet, de tweede echtgenote van de Markies de Sade, samen met hun dochter bij hem in Charenton. Hij verkrachtte destijds Madeleine Leclerc, die pas 13 jaar oud was. De echte markies was in die fase van zijn leven bovendien extreem zwaarlijvig. Zijn tong is nooit uitgesneden en hij stierf vredig in bed op 74-jarige leeftijd.
- Bij een executie met de guillotine wordt een houten onderdeel, de 'lunette' genoemd, boven de nek geplaatst zodat de veroordeelde deze niet kan bewegen. In de openingsscène werd geen lunette gebruikt.
- De eerste opsluiting van De Sade "had niets te maken met zijn schrijfwerk", maar wel met seksuele schandalen waarbij bedienden, prostituees en zijn schoonzus betrokken waren.
- Zijn bloedigste en beste werk, *De 120 dagen van Sodom*, werd in de Bastille geschreven – uiteraard vóór de revolutie – en niet in Charenton, zoals de film suggereert.
- De manuscripten die uit de inrichting werden gesmokkeld, waren niet van de roman *Justine* – een werk dat een prominente rol speelt in de film, maar dat al dertien jaar vóór de opsluiting van De Sade in de inrichting was gepubliceerd. De werken die De Sade naar buiten smokkelde, waren niet bepaald schandalig; ze bestonden grotendeels uit conventionele romans en een aantal toneelstukken waaraan hij gedurende zijn leven had gewerkt, in de hoop dat ze opgevoerd zouden worden. De meeste daarvan werden door uitgevers resoluut afgewezen.
- De overheid sloot het theater in Charenton op 6 mei 1813, jaren voordat de echte dr. Royer-Collard enige invloed in Charenton uitoefende.
- Daarnaast is er de wijze waarop de film omgaat met de persoonlijke relaties van De Sade: zijn vrouw (van wie hij na de revolutie officieel gescheiden was), het kamermeisje (dat niet fungeerde als tussenpersoon voor een uitgever, maar met wie hij vanaf haar vroege tienerjaren tot kort voor zijn dood een seksuele relatie onderhield), en zijn 'jarenlange metgezel' die een kamer in Charenton had (en die daadwerkelijk de manuscripten naar buiten smokkelde) – een persoon die in de film echter volledig wordt genegeerd.
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- (en)
Quills in de Internet Movie Database
