propici

Occitan

Etimologia

Manlèu de latin propitius « favorable, benvolent ».

Prononciacion

/pɾuˈpisi/, /pɾuˈpisi/, provençau /pʀuˈpisi/, /pʀuˈpisi/ França (Bearn) : escotar « propici »

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	propici	propicis
	[pɾuˈpisi]	[pɾuˈpisis]
Femenin	propícia	propícias
	[pɾuˈpisjo̞]	[pɾuˈpisjo̞s]

propici

1. Qu'es favorable, en parlant d'una divinitat, d'una poténcia, o autoritat qu'òm pòt dependre.
   • L’accusat, a causa de son actitud, faguèt venir los jutges mai propicis.
2. Que se presenta coma cal per quicòm.
   • Una tèrra propícia a la renda.
3. (per extension) Que permet als eveniments de se debanar coma cal en parlant del temps, de l'escasença, de la temperatura, del vent, etc.
   • Es l'ora propicía

Sinonims

• favorable
• oportun

Traduccions

alemand: förderlich (de) anglés: propitious (en) (1,3) ; suitable (en) (2) basc: eigentlich (eu) catalan: propici (ca)

espanhòl: propicio (es) francés: propice (fr) italian: propizio (it) portugués: propício (pt)

Catalan

Etimologia

Manlèu de latin propitius « favorable, benvolent ».

Prononciacion

[?]

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	propici	propicis
Femenin	propícia	propícies

propici

1. propici ^(ca) (1)