Przejdź do zawartości

Alexander Volkanovski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Alexander Volkanovski
Ilustracja
Alexander Volkanovski na UFC 232 w 2018
Pseudonim

The Great

Data i miejsce urodzenia

29 września 1988
Wollongong

Obywatelstwo

Australia

Wzrost

168 cm

Masa ciała

66 kg

Styl walki

MMA

Trenowany przez

Joe Lopez[1]

Debiut

2012

Federacja

UFC

Kategoria wagowa

piórkowa (2014–obecnie)
lekka (2014; 2016)
półśrednia (2012–2013)

Klub

Freestyle Fighting Gym

Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk

32

Zwycięstwa

28

Przez nokauty

13

Przez poddania

3

Przez decyzje

12

Porażki

4

  1. ↑ Bilans walk aktualny na 1 lutego 2026.
Strona internetowa

Alexander Volkanovski (ur. 29 września 1988 w Wollongong)[2] – australijski zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA) pochodzenia grecko-macedońskiego. W latach 2019[3]-2024[4] mistrz UFC w wadze piórkowej oraz ponowny od 2025[5].

Życiorys i trening

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 29 września 1988 roku w Wollongong, w Nowej Południowej Walii[6]. Jego ojciec urodził się w wiosce Beranci(inne języki), w ówczesnej SR Macedonii, która była częścią Jugosławii, natomiast jego matka pochodzi z Grecji[7][8]. Volkanovski zaczął trenować zapasy w stylu klasycznym w młodym wieku. W wieku 12 lat zdobył tytuł mistrza kraju w tej dyscyplinie[9]. W wieku 14 lat postanowił zrezygnować z zapasów i skupił się na karierze w lidze rugby, grając jako zawodnik pierwszej linii[10]. Uczęszczał do Lake Illawarra High School(inne języki) przez całe swoje młodzieńcze lata[11], a po ukończeniu tej szkoły pracował jako betoniarz[12].

Później grał w półprofesjonalnej lidze rugby dla drużyny Warilla Gorillas(inne języki) w Group 7 Rugby League(inne języki), gdzie w 2010 roku został nagrodzony medalem Micka Cronina(inne języki) jako najlepszy zawodnik ligi[8]. Odegrał również kluczową rolę w zwycięskim dla Warilli sezonie Premiership 2011 otrzymując nagrodę Man of the Match za swój występ w Wielkim Finale[13]. W wieku 23 lat zdecydował się porzucić ligę rugby, aby skupić się na profesjonalnej karierze w mieszanych sztukach walki[14]. Jak wspomina, oglądał Ultimate Fighting Championship od dzieciństwa i od 14 roku życia często wypożyczał kasety VHS z UFC, z blockbuster oraz kupował dostęp do UFC na pay-per-view[15].

Jego trener Joe Lopez powiedział, że Volkanovski zaczął trenować MMA, aby utrzymać formę podczas sezonu poza ligą rugby, gdzie ważył 97 kg[10]. Szybko jednak zdał sobie sprawę, że jego pasją jest ten sport i chciał zajść w nim najdalej[16]. Szybko stał się dobrym kontrującym uderzaczem dysponującym potężnym ciosem prawym sierpowym oraz fantastycznym ofensywnym zapaśnikiem[17]. Początkowo brał udział w wielu amatorskich walkach w wadze średniej, ponieważ dostosował się do wagi z rugby, zanim przeszedł na zawodowstwo i zszedł do wagi półśredniej, lekkiej ostatecznie do piórkowej[10].

Obecnie trenuje w klubie Freestyle Fighting Gym, w Wollongong, ale regularnie odbywa obozy treningowe w klubach Tiger Muay Thai(inne języki) w Phuket i City Kickboxing(inne języki) w Auckland z innymi znanymi zawodnikami UFC, takimi jak: Israel Adesanya, czy Dan Hooker[18][19][20].

Kariera MMA

[edytuj | edytuj kod]

Początki kariery

[edytuj | edytuj kod]

Rozpoczynając karierę w amatorskim MMA, w wadze średniej i legitymując się bilansem 4-0 przed przejściem na zawodowstwo, walczył w różnych organizacjach MMA w regionie Oceanii od 2012 do lipca 2016 roku przed podpisaniem kontraktu z UFC. Zdobył tytuł mistrzowski organizacji Pacific Xtreme Combat (PXC) i dwa tytuły Australian Fighting Championship(inne języki) w wadze piórkowej[21][22]. Przed przystąpieniem do UFC legitymował się rekordem 13-1 z 10 zwycięstwami z rzędu[23].

UFC

[edytuj | edytuj kod]

W debiucie dla amerykańskiego giganta, który odbył 26 listopada 2016 roku zwiększył swoją passę zwycięstw do 11, dzięki pokonaniu przez TKO w drugiej rundzie Yusuke Kasuyia na gali UFC Fight Night 101: Whittaker vs. Brunson[24]. Na konferencji prasowej po walce ogłosił, że w następnej walce planuje przejść z wagi lekkiej do piórkowej.

Przejście do wagi piórkowej

[edytuj | edytuj kod]

19 lutego 2017 na gali UFC Fight Night 105 miał zawalczyć się z Michelem Quionesem, jednak walka została odwołana po tym, jak Quinones doznał kontuzji i nie udało się znaleźć zastępstwa[25].

11 czerwca 2017 na gali UFC Fight Night 110: Lewis vs. Hunt powrócił do wagi piórkowej i zmierzył się z Mizuto Hirotą[26]. Walkę wygrał przez jednogłośną decyzję[27].

Volkanovski miał zmierzyć się z Jeremym Kennedym na gali UFC Fight Night 121: Werdum vs. Tybura w dniu 19 listopada 2017, jednak Kanadyjczyk wycofał się z walki 5 października powołując się na kontuzję pleców i zastąpił go Humberto Bandenay[28][29]. W listopadzie 2017 roku ogłoszono, że Bandenay opóźni swój debiut w UFC na tym wydarzeniu z nieujawnionego powodu, a w jego miejsce pojawił się debiutujący w organizacji Shane Young[30]. Walka pomiędzy Volkanovskim i Youngiem odbyła się w limicie umownym do 68 kg. Volkanovski wygrał walkę przez jednogłośną decyzję[31].

Walka z niedoszłym rywalem Jeremym Kennedym została przesunięta i odbyła się 11 lutego 2018 na UFC 221[32]. Volkanovski zwyciężył przez techniczny nokaut[33].

14 lipca 2018 na gali UFC Fight Night 133 zmierzył się z Darrenem Elkinsem[34]. Walkę wygrał przez jednogłośną decyzję[35].

Volkanovski zmierzył się z Chadem Mendesem 29 grudnia 2018 na gali UFC 232[36]. Walkę wygrał przez techniczny nokaut w drugiej rundzie[37]. Walka ta przyniosła mu nagrodę w postaci bonusu za walkę wieczoru[38].

Mistrz wagi piórkowej UFC

[edytuj | edytuj kod]

14 grudnia 2019 zawalczył z Maxem Hollowayem o mistrzostwo wagi piórkowej UFC na gali UFC 245[39]. Wygrał walkę przez jednogłośną decyzję[40].

W swojej pierwszej obronie tytułu mistrzowskiego stoczył walkę rewanżową z Maxem Hollowayem 11 lipca 2020 na UFC 251[41]. Ponownie zwyciężył walkę, tym razem jednak przez niejednogłośną decyzję[42]. Wynik ten wzbudził kontrowersje wśród mediów i osobistości mieszanych sztuk walki, takich jak np. prezydent UFC – Dana White oraz wielu zawodników MMA[43].

2 kwietnia 2021 ogłoszono, że wraz z Brianem Ortegą będzie trenerem w amerykańskim reality show The Ultimate Fighter 29 na ESPN+, a w show wystąpią zawodnicy w wadze koguciej i średniej[31].

26 września 2021 przystąpił do drugiej obrony mistrzowskiego pasa[44]. Po znakomitym pięcio-rundowym boju na pełnym dystansie pokonał przez jednogłośną decyzję Briana Ortegę[45]. Zwycięstwo przyniosło mu bonus za walkę wieczoru[46].

W walce wieczoru gali UFC 273 pokonał Jung Chan-sunga przez TKO w czwartej rundzie[47]. Obronił tym samym trzeci raz pas mistrzowski kategorii piórkowej[48]. Organizacja postanowiła przyznać mu dodatkowy bonus w kategorii występ wieczoru[49].

Na UFC 276, które odbyło się 2 lipca 2022 doszło do jego trylogii z Maxem Hollowayem o pas wagi piórkowej[50]. W drugiej walce wieczoru (tzw. Co-Main Evencie) wydarzenia po raz trzeci okazał się lepszy od Hawajczyka, pokonując go na pełnym dystansie[51].

Walka o pas wagi lekkiej

[edytuj | edytuj kod]

Podczas lutowej gali UFC 284 stoczył walkę o pas mistrzowski UFC w wyższej kategorii wagowej (lekkiej), mierząc się z jej mistrzem, Isłamem Machaczewem[52]. Batalia trwała pełen pięcio-rundowy dystans, a zwyciężył ją według sędziów punktowych werdyktem jednogłośnym Rosjanin[53].

Obrona pasa wagi piórkowej

[edytuj | edytuj kod]

Po przegranej z Machaczewem powrócił do wagi piórkowej i 8 lipca 2023 na UFC 290 zmierzył się z tymczasowym mistrzem wagi piórkowej, Yairem Rodríguezem, w walce o unifikację tytułu mistrzowskiego wagi piórkowej[54]. Zwyciężył przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie[55].

Ponowna walka o pas wagi lekkiej

[edytuj | edytuj kod]

21 października 2023 na gali UFC 294 w Abu Zabi doszło do rewanżowego starcia Volkanovskiego z Isłamem Machaczewem o pas wagi lekkiej, w zastępstwie za kontuzjowanego Charlesa Oliveirę[56]. Volkanovski ponownie musiał uznać wyższość rywala, przegrywając przez nokaut w pierwszej rundzie[57].

20 stycznia 2024 podczas gali UFC 297 miał przystąpić do szóstej obrony mistrzowskiego pasa wagi piórkowej, mierząc się z niepokonanym Ilią Topurią[58]. Z powodu stoczenia walki z Isłamem Machaczewem na UFC 294 starcie obu zawodników zostało przeniesione na przypadającą 17 lutego 2024 galę UFC 298[59]. W drugiej rundzie został znokautowany przez Gruzina mocnym prawym hakiem, przez co stracił mistrzowski pas[4].

Odzyskanie pasa wagi piórkowej i dalsza obrona tytułu

[edytuj | edytuj kod]

Po zwakowaniu tytułu przez Topurię, Volkanovski ponownie zawalczył o tytuł mistrza UFC wagi piórkowej, mierząc się z Diego Lopesem. Australijsko-brazylijskie starcie wieczoru odbyło się 12 kwietnia 2025 na gali UFC 314 w Miami[60]. Volkanovski zwyciężył przez jednogłośną decyzję sędziowską, tym samym zostając ponownie mistrzem w wadze piórkowej[5].

Do rewanżu Volkanovskiego z Lopesem doszło podczas głównej walki wieczoru gali UFC 325, która odbyła się 31 stycznia 2026 w Sydney[61]. Volkanovski ponownie zwyciężył nad Brazylijczykiem takim samym werdyktem, tym samym pierwszy raz obronił tytuł w drugim panowaniu na tronie dywizji piórkowej[62]. To zwycięstwo - ósma wygrana w walkach mistrzowskich UFC, w wadze piórkowej, pozwoliło mu wyrównać rekord ustanowiony wcześniej przez byłego mistrza tej kategorii, José Aldo i znaleźć się na szóstym miejscu w klasyfikacji zawodników UFC z największą liczbą zwycięstw w walkach mistrzowskich[63].

Boks

[edytuj | edytuj kod]

Volkanovski ma za sobą jedną walkę bokserską w wadze super półśredniej, którą wygrał przez jednogłośną decyzję w czterech rundach z Dillonem Bargero[64].

Osiągnięcia i nagrody

[edytuj | edytuj kod]

Mieszane sztuki walki

[edytuj | edytuj kod]
  • Cage Conquest
    • 2013: Mistrz Cage Conquest w wadze półśredniej
  • Roshambo MMA
    • 2013: Mistrz Roshambo MMA w wadze półśredniej
    • 2014: Mistrz Roshambo MMA w wadze lekkiej
  • Australian Fighting Championship(inne języki)
    • 2015–2016: Mistrz Australian FC w wadze piórkowej
  • Pacific Xtreme Combat
    • 2015: Mistrz Pacific Xtreme Combat w wadze piórkowej
  • Wollongong Wars
    • 2016: Mistrz Wollongong Wars w wadze lekkiej
  • Ultimate Fighting Championship
    • 2019-2024: Mistrz UFC w wadze piórkowej[65][4]
    • 2025: Mistrz UFC w wadze piórkowej[5]

Amatorskie zapasy

[edytuj | edytuj kod]
  • 2001: Krajowe zawody zapaśnicze szkół australijskich – Złoty medal – 12/13 lat 62 kg (2001)

Lista zawodowych walk w MMA

[edytuj | edytuj kod]
Wynik Bilans Przeciwnik (bilans przed walką) Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Rosja Mowsar Jewłojew (20-0) UFC 333 24.10.2026 Zjednoczone Emiraty Arabskie Abu Zabi Obrona pasa mistrzowskiego UFC w wadze piórkowej. Main Event
Wygrana 28-4 Brazylia Diego Lopes (27-7) Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 325 31.01.2026 Australia Sydney Obronił pas mistrzowski UFC w wadze piórkowej. Bonus za walkę wieczoru. Main Event
Wygrana 27-4 Brazylia Diego Lopes (26-6) Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 314 12.04.2025 Stany Zjednoczone Miami Zdobył wakujący pas mistrzowski UFC w wadze piórkowej. Main Event. Bonus za walkę wieczoru.
Przegrana 26-4 Gruzja Ilia Topuria (14-0) KO (prawy hak) 2 3:32 UFC 298 17.02.2024 Stany Zjednoczone Anaheim Stracił pas mistrzowski UFC w wadze piórkowej. Main Event
Przegrana 26-3 Rosja Isłam Machaczew (24-1) KO (wysokie kopnięcie na głowę i ciosy pięściami) 1 3:06 UFC 294 21.10.2023 Zjednoczone Emiraty Arabskie Abu Zabi Walka o pas mistrzowski UFC w wadze lekkiej. Main Event
Wygrana 26-2 Meksyk Yair Rodríguez (15-3) TKO (prawy hak i ciosy pięściami w parterze) 3 4:19 UFC 290 08.07.2023 Stany Zjednoczone Las Vegas Obronił i zunifikował pas mistrzowski UFC w wadze piórkowej. Main Event
Przegrana 25-2 Rosja Isłam Machaczew (23-1) Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 284 12.02.2023 Australia Perth Walka o pas mistrzowski UFC w wadze lekkiej. Main Event
Wygrana 25-1 Stany Zjednoczone Max Holloway (23-6) Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 276 02.07.2022 Stany Zjednoczone Las Vegas Obronił pas mistrzowski UFC w wadze piórkowej. Co-Main Event
Wygrana 24-1 Korea Południowa Chan Sung Jung (17-6) TKO (ciosy pięściami) 4 0:45 UFC 273 09.04.2022 Stany Zjednoczone Jacksonville Obronił pas mistrzowski UFC w wadze piórkowej. Bonus za występ wieczoru. Main Event
Wygrana 23-1 Stany Zjednoczone Brian Ortega (15-1) Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 266 25.09.2021 Stany Zjednoczone Las Vegas Obronił pas mistrzowski UFC w wadze piórkowej. Bonus za walkę wieczoru. Main Event
Wygrana 22-1 Stany Zjednoczone Max Holloway (21-5) Decyzja (niejednogłośna) 5 5:00 UFC 251 12.07.2020 Zjednoczone Emiraty Arabskie Abu Zabi Obronił pas mistrzowski UFC w wadze piórkowej. Co-Main Event
Wygrana 21-1 Stany Zjednoczone Max Holloway (21-4) Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 245 14.12.2019 Stany Zjednoczone Las Vegas Zdobył pas mistrzowski UFC w wadze piórkowej. Co-Main Event
Wygrana 20-1 Brazylia José Aldo (28-4) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 237 11.05.2019 Brazylia Rio de Janeiro
Wygrana 19-1 Stany Zjednoczone Chad Mendes (18-4) TKO (ciosy pięściami) 2 4:14 UFC 232 29.12.2018 Stany Zjednoczone Inglewood Bonus za walkę wieczoru.
Wygrana 18-1 Stany Zjednoczone Darren Elkins (24-5) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC Fight Night: dos Santos vs. Ivanov 14.07.2018 Stany Zjednoczone Boise
Wygrana 17-1 Kanada Jeremy Kennedy (11-0) TKO (ciosy pięściami w parterze i łokcie) 2 4:57 UFC 221 11.02.2018 Australia Perth
Wygrana 16-1 Nowa Zelandia Shane Young (11-3) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC Fight Night 121: Werdum vs. Tybura 19.11.2017 Australia Sydney Limit umowny -68 kg.
Wygrana 15-1 Japonia Mizuto Hirota (18-7-2) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC Fight Night 110: Lewis vs. Hunt 11.06.2017 Nowa Zelandia Auckland Powrót do wagi piórkowej.
Wygrana 14-1 Japonia Yusuke Kasuya (9-2-2) TKO (ciosy pięściami w parterze) 2 2:06 UFC Fight Night 101: Whittaker vs. Brunson 26.11.2016 Australia Melbourne Debiut w UFC.
Wygrana 13-1 Australia Jai Bradney (16-12-1) TKO (ciosy pięściami) 1 ? Wollongong Wars 4 08.07.2016 Australia Wollongong Powrót do wagi lekkiej. Zdobył pas mistrzowski Wollongong Wars w wadze lekkiej. Main Event
Wygrana 12-1 Australia Jamie Mullarkey (8-0) KO (cios pięścią) 1 3:23 Australian FC 15 19.05.2016 Australia Melbourne Obronił pas mistrzowski AFC w wadze piórkowej. Co-Main Event
Wygrana 11-1 Japonia Yusuke Yachi (13-4) Poddanie (duszenie trójkątne) 4 3:43 Pacific Xtreme Combat 50 04.12.2015 Guam Mangilao Zdobył pas mistrzowski PXC w wadze piórkowej. Co-Main Event
Wygrana 10-1 Nowa Zelandia James Bishop (2-0) TKO (ciosy pięściami) 1 1:39 Australian FC 13 14.06.2015 Australia Melbourne Zdobył pas mistrzowski AFC w wadze piórkowej. Co-Main Event
Wygrana 9-1 Australia David Butt (6-6) TKO (ciosy pięściami) 2 1:52 Wollongong Wars 2 01.11.2014 Australia Thirroul Walka w wadze lekkiej. Main Event
Wygrana 8-1 Guam Kyle Reyes (5-2) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Pacific Xtreme Combat 45 24.10.2014 Guam Mangilao Powrót do wagi piórkowej. Co-Main Event
Wygrana 7-1 Australia Jai Bradney (15-9-1) Poddanie (duszenie zza pleców) 1 4:58 Roshambo MMA 3 26.07.2014 Australia Chandler Obronił pas mistrzowski Roshambo MMA w wadze lekkiej. Main Event
Wygrana 6-1 Brazylia Rodolfo Marques Diniz (16-3-1) KO (cios pięścią) 1 3:41 Australian FC 9 17.05.2014 Australia Albury Debiut w wadze piórkowej.
Wygrana 5-1 Australia Greg Atzori (13-5) Poddanie (duszenie gilotynowe) 1 ? Roshambo MMA 2 01.02.2014 Australia Brisbane Debiut w wadze lekkiej. Zdobył pas mistrzowski Roshambo MMA w wadze lekkiej. Co-Main Event
Wygrana 4-1 Filipiny Luke Catubig (2-2) TKO (ciosy pięściami) 3 4:39 Australian FC 7 14.12.2013 Australia Melbourne
Przegrana 3-1 Australia Corey Nelson (12-4-1) TKO (kopnięcie na głowę i ciosy pięściami) 3 0:13 Australian FC 5 10.05.2013 Australia Melbourne Ćwierćfinał turnieju AFC w wadze półśredniej.
Wygrana 3-0 Australia Anton Zafir (2-0) TKO (ciosy pięściami) 4 2:19 Roshambo MMA 1 17.04.2013 Australia Brisbane Zdobył pas mistrzowski Roshambo MMA w wadze półśredniej. Main Event
Wygrana 2-0 Australia Regan Wilson (4-1) TKO (niezdolność do kontynuowania walki – przerwanie przez lekarza) 1 2:49 Southern Fight Promotions: Cage Conquest 2 23.02.2013 Australia Nowra Zdobył pas mistrzowski Cage Conquest w wadze półśredniej.
Wygrana 1-0 Australia Gerhard Voigt (2-2) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Revolution Promotions: Revolution at the Roxy 19.05.2012 Australia Sydney Debiut w wadze półśredniej.

[2]

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty z Emmą i ma dwie córki, Arianę i Airlie[66]. Wystąpił jako trener w Malaysia Invasion, reality show MMA. Ze względu na swoje macedońskie i greckie dziedzictwo, używa przydomka „Wielki” w odniesieniu do Aleksandra Wielkiego, twierdząc, że był on Macedończykiem i Grekiem, podobnie jak on sam[67].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Jacek Łosak, Trener zapowiada: "Zaimplementowaliśmy zmiany i zobaczycie nowego Volka" | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 28 stycznia 2026 [dostęp 2026-01-30].
  2. 1 2 Alexander Volkanovski („The Great”) | MMA Fighter Page [online], Tapology [dostęp 2026-02-01] (ang.).
  3. ↑ Grzegorz Nielubiak, UFC 245: Max Holloway traci pas! Alexander Volkanovski nowym mistrzem po pięciu rundach boju! [online], InTheCage.pl, 15 grudnia 2019 [dostęp 2019-12-15] (pol.).
  4. 1 2 3 Krzysztof Kordys, Ilia Topuria nowym mistrzem UFC! Volkanovski ciężko znokautowany (WIDEO) [online], mmarocks.pl, 18 lutego 2024 [dostęp 2024-02-19] (pol.).
  5. 1 2 3 Bartłomiej Stachura, Profesor! Alexander Volkanovski pokonał Diego Lopesa na UFC 314, odzyskał pas wagi piórkowej! [online], Lowking, 13 kwietnia 2025 [dostęp 2025-04-13] (pol.).
  6. ↑ Marjan Gjoncheski, Alexander Volkanovski Story - From Concrete Worker To The Best Pound-For-Pound Fighter In The UFC [online], The Overtimer, 16 listopada 2022 [dostęp 2026-01-30] (ang.).
  7. ↑ From Rugby League to UFC champ: meet Alexander „The Great” Volkanovski [online], SBS Your Language [dostęp 2021-08-10] (ang.).
  8. 1 2 'Mick Cronin Medal to UFC’ by Alex Volkanovski [online], AthletesVoice, 13 listopada 2017 [dostęp 2021-08-10] (ang.).
  9. ↑ From Rugby To UFC, Alexander Volkanovski Just Wins – FloCombat [online], flocombat.com [dostęp 2021-08-10] (ang.).
  10. 1 2 3 Tim Bissell, Volkanovski wants statement with ‘savage ground and pound’ [online], Bloody Elbow, 9 czerwca 2017 [dostęp 2021-08-10] (ang.).
  11. ↑ Volkanovksi the humble local hero whose focus can’t be swayed [online], ESPN.com, 9 grudnia 2019 [dostęp 2021-08-10] (ang.).
  12. ↑ ‘The fight could make me a star overnight’ [online], The West Australian, 10 maja 2019 [dostęp 2021-08-10] (ang.).
  13. ↑ The HULK: Alex Volkanovski Australian Macedonian MMA champion | AUSTRALIAN MACEDONIAN E-MAGAZINE [online], web.archive.org, 20 czerwca 2018 [dostęp 2021-08-10] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-20].
  14. ↑ Agron Latifi, UFC debut just the start for Illawarra ‘Hulk’ Alex Volkanovski [online], Illawarra Mercury, 15 listopada 2016 [dostęp 2021-08-10] (ang.).
  15. ↑ CAGE FIGHTING By TIM KEEBLE, Alex’s fighting career path is set in concrete [online], Illawarra Mercury, 10 stycznia 2012 [dostęp 2021-08-10] (ang.).
  16. ↑ MARTIAL ARTS By MIKE GANDON, Alex Volkanovski yet to lose a cage bout [online], Illawarra Mercury, 1 marca 2012 [dostęp 2021-08-10] (ang.).
  17. ↑ UFC Fight Night 101 Newcomer Breakdown: Alex Volkanovski [online], MMAOddsBreaker, 26 listopada 2016 [dostęp 2021-08-10] (ang.).
  18. ↑ UFC 245: City Kickboxing looking to end 2019 as UFC’s best team as Kai Kara-France and Alexander Volkanovski fight [online], NZ Herald [dostęp 2021-08-10] (ang.).
  19. ↑ Mitch Jennings, ‘This kid’s got something’: It only took a minute for Alex to prove he was different [online], Illawarra Mercury, 9 maja 2019 [dostęp 2021-08-10] (ang.).
  20. ↑ Team TMT Fighter Alex Volkanovski gets his shot in the UFC [online], Tiger Muay Thai & MMA Training Camp, Phuket, Thailand, 2 października 2016 [dostęp 2021-08-10] (ang.).
  21. ↑ Australian Fighting Championships 15 Results – Fight News Australia [online] [dostęp 2021-08-10] (ang.).
  22. ↑ Pacific Xtreme Combat 50 Results – Fight News Australia [online] [dostęp 2021-08-10] (ang.).
  23. ↑ Sherdog.com, Alexander [online], Sherdog [dostęp 2021-08-10].
  24. ↑ UFC Fight Night 101: Whittaker vs. Brunson – wyniki na żywo – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC [online] [dostęp 2022-07-04] (pol.).
  25. ↑ Guilherme Cruz, Volkanovski vs. Quinones off UFC Fight Night: Halifax [online], MMA Fighting, 14 lutego 2017 [dostęp 2021-08-10] (ang.).
  26. ↑ Alex Volkanovski meets Mizuto Hirota at UFC Fight Night 110 in New Zealand [online], MMA Junkie, 19 kwietnia 2017 [dostęp 2022-12-19] (ang.).
  27. ↑ UFC Fight Night 110: Lewis vs Hunt – wyniki – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC [online] [dostęp 2022-07-04] (pol.).
  28. ↑ EXCLUSIVE: Jeremy Kennedy Suffers Back Injury; Out of UFC Sydney – MMA Today [online], web.archive.org, 6 października 2017 [dostęp 2022-12-19] [zarchiwizowane z adresu 2017-10-06].
  29. ↑ Jeremy Kennedy out, Alex Volkanovski meets Humberto Bandenay at UFC-Sydney [online], MMA Junkie, 12 października 2017 [dostęp 2022-12-19] (ang.).
  30. ↑ MMA DNA, Marcel Dorff, Shane Young maakt short notice debuut tegen Alexander Volkanovski tijdens UFC Sydney [online], MMA DNA, 12 listopada 2017 [dostęp 2022-12-19] (ang.).
  31. 1 2 UFC Fight Night 121: Werdum vs Tybura – wyniki walk – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC [online] [dostęp 2022-07-04] (pol.).
  32. ↑ Karta walk UFC 221 w Perth, może mieć dwa pojedynki mistrzowskie – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC [online] [dostęp 2022-12-19] (pol.).
  33. ↑ Polsatsportpl, UFC 221: Romero znokautował Rockholda! – Polsat Sport [online], polsatsport.pl [dostęp 2021-08-10] (pol.).
  34. ↑ Darren Elkins vs Alexander Volkanovski added to UFC Fight Night 133 in Idaho – MMA Mad [online], web.archive.org, 10 maja 2018 [dostęp 2022-12-19] [zarchiwizowane z adresu 2018-05-10].
  35. ↑ UFC Fight Night 133: dos Santos vs. Ivanov – wyniki i relacja – Lowking.pl [online] [dostęp 2021-08-10] (pol.).
  36. ↑ UFC 232: Jones vs. Gustafsson 2 – oficjalny plakat i karta walk – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC [online] [dostęp 2022-12-19] (pol.).
  37. ↑ UFC 232: Jones vs. Gustafsson II – wyniki i relacja – Lowking.pl [online] [dostęp 2021-08-10] (pol.).
  38. ↑ Bonusy po UFC 232 przyznane. Podwójna mistrzyni nagrodzona! [online], MMA PL, 30 grudnia 2018 [dostęp 2022-12-19] (pol.).
  39. ↑ Bartłomiej Stachura, Max Holloway vs. Alexander Volkanovski na UFC 245 [online], Lowking, 22 września 2019 [dostęp 2025-11-28] (pol.).
  40. ↑ UFC 245: Zmiana na tronie! Rewelacyjny Volkanovski przerwał serię Hollowaya [online], Polsat Sport, 15 grudnia 2019 [dostęp 2025-11-28] (pol.).
  41. ↑ Rewanż między Alexandrem Volkanovskim a Maxem Hollowayem nie odbędzie się na gali UFC 251 – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC [online] [dostęp 2022-12-19] (pol.).
  42. ↑ UFC 251: Usman vs. Masvidal – wyniki i relacja – Lowking.pl [online] [dostęp 2021-08-10] (pol.).
  43. ↑ Twitter reacts to Alexander Volkanovski’s narrow title defense against Max Holloway at UFC 251 [online], MMA Junkie, 12 lipca 2020 [dostęp 2022-07-04] (ang.).
  44. ↑ UFC 266: dwa tytuły mistrzowskie na szali [ZAPOWIEDŹ] | Poinformowani.pl [online], sport.poinformowani.pl, 25 września 2021 [dostęp 2022-11-12] (pol.).
  45. ↑ Krzysztof Kordys, Emocjonująca wojna w walce wieczoru UFC 266! Volkanovski obronił tytuł po zwycięstwie z Ortegą! | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 26 września 2021 [dostęp 2021-09-26] (pol.).
  46. ↑ Krzysztof Kordys, Bonusy po gali UFC 266 – Volkanovski i Ortega nagrodzeni za najlepszą walkę wieczoru (WIDEO) | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 26 września 2021 [dostęp 2022-04-12] (pol.).
  47. ↑ Krzysztof Kordys, UFC 273: Volkanovski triumfował w walce wieczoru! „Korean Zombie” rozbity przez mistrza (WIDEO) | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 10 kwietnia 2022 [dostęp 2022-04-12] (pol.).
  48. ↑ UFC 273: Volkanovski vs. Jung [online], StrefaMMA.pl - Portal sportów walki, 28 marca 2022 [dostęp 2023-07-24] (pol.).
  49. ↑ InTheCage, Rozdano bonusy po gali UFC 273 [online], InTheCage.pl, 10 kwietnia 2022 [dostęp 2024-02-15] (pol.).
  50. ↑ Trylogia potwierdzona – Alexander Volkanovski zmierzy się z Maxem Hollowayem [online], Lowking.pl [dostęp 2022-07-04] (pol.).
  51. ↑ Michał Tkaczuk, UFC 276: Alexander Volkanovski deklasuje Maxa Hollowaya w trzecim starciu o pas wagi piórkowej! | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 3 lipca 2022 [dostęp 2022-07-04] (pol.).
  52. ↑ Kamil Zejma, Islam Makhachev vs. Alexander Volkanovski oficjalnie walką wieczoru UFC 284! [online] [dostęp 2022-11-12] (pol.).
  53. ↑ Krzysztof Kordys, UFC 284: Islam Makhachev obronił pas w walce mistrzów! Alexander Volkanovski pokonany przez decyzję! | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 12 lutego 2023 [dostęp 2023-02-12] (pol.).
  54. ↑ Alexander Volkanovski wraca do wagi piórkowej! Zmierzy się z Yairem Rodriguezem! Znamy datę! [online], Lowking.pl [dostęp 2023-07-24] (pol.).
  55. ↑ UFC 290: Alexander Volkanovski znokautował Yaira Rodrigueza! [VIDEO] [online], myMMA.pl - MMA News, UFC, KSW, GROMDA, 9 lipca 2023 [dostęp 2023-07-24] (pol.).
  56. ↑ Islam Makhachev vs. Alexander Volkanovski walką wieczoru UFC 294 – zapowiedź, wstępna analiza i wstępny typ [online], Lowking.pl [dostęp 2023-10-17] (pol.).
  57. ↑ (VIDEO) Bajeczne kopnięcie! Islam Makhachev znokautował Alexandra Volkanovskiego na UFC 294 w Abu Zabi! [online], Lowking.pl, 21 października 2023 [dostęp 2023-10-22] (pol.).
  58. ↑ Oskar Wojewódka, Alexander Volkanovski vs. Ilia Topuria na UFC 297 w Toronto! [online], MMA PL, 10 października 2023 [dostęp 2024-02-03] (pol.).
  59. ↑ Czungumangu Pisze, Alexander Volkanovski ma już plan na zdobycie pasa mistrzowskiego wagi lekkiej UFC! [online], Lowking.pl, 3 lutego 2024 [dostęp 2024-02-03] (pol.).
  60. ↑ Ilia Topuria wakuje pas dywizji piórkowej! Alexander Volkanovski vs Diego Lopes o tytuł mistrza na UFC 314 [online], myMMA.pl - MMA News, UFC, KSW, GROMDA, 20 lutego 2025 [dostęp 2025-02-20].
  61. ↑ Bartłomiej Stachura, Rewanż potwierdzony – Alexander Volkanovski wystąpi w walce wieczoru gali UFC 325, mierząc się z Diego Lopesem [online], Lowking, 28 listopada 2025 [dostęp 2025-11-28] (pol.).
  62. ↑ Bartosz Cieśla, Alexander Volkanovski nadal mistrzem. Pokaz klasy na UFC 325 [online], MMA PL, 1 lutego 2026 [dostęp 2026-02-01].
  63. ↑ Jacek Łosak, Alexander Volkanovski wyrównał rekord Jose Aldo | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 2 lutego 2026 [dostęp 2026-02-02].
  64. ↑ BoxRec: Login [online], boxrec.com [dostęp 2021-08-10].
  65. ↑ Polsatsportpl, UFC 245: Wyniki i skróty walk (WIDEO) – Polsat Sport [online], polsatsport.pl [dostęp 2021-08-10] (pol.).
  66. ↑ MMA fighter Alex ‘The Hulk’ Volkanovski aiming for world title [online], SBS News [dostęp 2021-08-10] (ang.).
  67. ↑ Exclusive interview with UFC featherweight world champion Alexander Volkanovski [online], Nocaute na Rede, 18 czerwca 2020 [dostęp 2021-08-10] (port.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Alexander_Volkanovski&oldid=80451043”