Ryūhō
| Klasa | |
|---|---|
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki | |
| Wodowanie | |
| Wejście do służby | |
| Wycofanie ze służby | |
| Los okrętu |
sprzedany na złom |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
standardowa – 13 360 ton, |
| Długość |
215,6 m |
| Szerokość |
19,5 m |
| Zanurzenie |
6,7 m |
| Prędkość |
26 węzłów |
| Zasięg |
8000 Mm przy prędkości 18 węzłów |
| Uzbrojenie | |
| 4 działa 127 mm, 34 działa przeciwlotnicze 25 mm | |
| Wyposażenie lotnicze | |
| 31–36 samolotów pokładowych | |
| Załoga |
989 |
Ryūhō (jap. 龍鳳) – japoński lekki lotniskowiec z okresu II wojny światowej. Okręt został zwodowany w 1933 roku jako okręt-baza okrętów podwodnych. Po przebudowaniu go na lekki lotniskowiec wszedł do służby w Japońskiej Cesarskiej Marynarce Wojennej w 1942 roku.
Służba
[edytuj | edytuj kod]W grudniu 1942 roku został storpedowany, ale nie zatonął. Jego jedyną akcją bojową był udział w bitwie na Morzu Filipińskim, gdzie odniósł lekkie uszkodzenia. Odbył też ostatni rejs lotniskowca Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej poza wody macierzyste Japonii, dostarczając na Tajwan samoloty kamikaze MXY7 Okha. Został uszkodzony w marcu 1945 roku i resztę wojny spędził w suchym doku. Zezłomowany w latach 1946–1947.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Mark E. Stille: Marynarka Wojenna Cesarstwa Japonii w wojnie na Pacyfiku. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2015, s. 81-82. ISBN 978-83-7976-319-1.