Oldenburg
Oldenburg (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
- (1.1) geogr. hist. kraina historyczna w północno-zachodnich Niemczech, ze stolicą w Oldenburgu (1.2)[1]; zob. też Oldenburg (kraina) w Wikipedii
- (1.2) geogr. miasto w północno-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia; zob. też Oldenburg w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik Oldenburg dopełniacz Oldenburga celownik Oldenburgowi biernik Oldenburg narzędnik Oldenburgiem miejscownik Oldenburgu wołacz Oldenburgu
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Oldenburgu • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Oldenburga • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Oldenburga • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Oldenburga • mieszkaniec / mieszkanka Oldenburga • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Oldenburgu • pochodzić z Oldenburga • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Oldenburga
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Oldenburczyk m, Oldenburka ż, oldenburczyk m, oldenburka ż, oldenburg mzw
- przym. oldenburski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Jan Grzenia, Słownik nazw geograficznych z odmianą i wyrazami pochodnymi, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15609-1, s. 215.
