Przejdź do zawartości

ogoniasty

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

ogoniasty (język polski)

[edytuj]
ogoniasta (1.1) małpa
wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) zool. o zwierzęciu: mający ogon, zwłaszcza długi, pokaźny[1]
(1.2) zakończony czymś wydłużonym, mający przedłużenie przypominające kształtem ogon (np. o komecie, ubiorze, roślinie, maszynie)[1]
(1.3) kosmet. pot. długo utrzymujący się w powietrzu, ciągnący się za idącą osobą (o zapachu, perfumach)[2]
(1.4) przest. o mierze odległości: z okładem, z górą (większy niż nominał)[1][3]

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) daw. gw. diabeł, bies[1]
odmiana:
(1.1-4)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Po drzewach igrają małpy ogoniaste[4].
(1.2) Stare nasze kroniki [...] pilnie notowały każde niezwykłe zjawisko na niebie, jak [...] ogoniaste komety [...][5]
(1.2) A ja na co czas tracę? Na gadanie o dzisiejszym dniu, o ogoniastych odrzutowcach na niebie?[6]
(1.3) Zapach utrzymuje się naprawdę długo, jest ogoniasty i na pewno nie będzie odpowiedni dla wielbicielek lekkich, morskich zapachów.
(1.4) Z bliższych sąsiadów, w promieniu ogoniastej mili mieszkających, miałem jednego tylko znajomego[1].
(2.1) Co z masłem będziemy robili? pyta baba diabła? — Pójdziemy na targ i przedamy, odpowiada ogoniasty[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) płaz ogoniasty • małpa ogoniasta
(1.2) gwiazda / litera / suknia ogoniasta
(1.3) ogoniasty zapach • ogoniaste perfumy
(1.4) ogoniasta mila / wiorsta
synonimy:
(2.1) diabeł, bies, czart, rogaty
antonimy:
(1.1) bezogoniasty, bezogonowy
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ogon mrz, ogonek mrz
przym. ogonowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. ogon + -asty
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 3 4 5 6 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „ogoniasty” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „ogoniasty” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  3. Słownik frazeologiczny języka polskiego, Stanisław Skorupka, 1987
  4. Tadeusz Boy-Żeleński, Flirt z Melpomeną, wieczór III, s. 126.
  5. Dzieła, tom I, Lucjan (Hipolit) Siemieński, str. 60
  6. Halina Auderska, Babie lato, 1974, Narodowy Korpus Języka Polskiego.