pianta

pianta (język korsykański)

pianta (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. roślina

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

pianta (język włoski)

una pianta (1.1)

piante (1.4)

una pianta (1.5)

una pianta (1.8)

wymowa:

IPA: ['pjanta]

^{ⓘ ⓘ ⓘ}

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. roślina

(1.2) książk. poet. potomek, latorośl

(1.3) przen. sytuacja, zachowanie powodujące określone skutki lub przejawy

(1.4) anat. spód stopy

(1.5) poet. anat. stopa

(1.6) podeszwa

(1.7) mapa

(1.8) plan (budynku, miasta)

(1.9) adm. etat

odmiana:

(1) lp planta; lm piante

przykłady:

(1.1) La pianta del tè è una sempreverde. → Drzewko herbaciane jest zawsze zielone.

składnia:

kolokacje:

(1.1) pianta del caffè → kawa arabska • pianta erbacea → roślina zielna • piante officinali → rośliny lecznicze

(1.8) una chiesa con pianta a croce latina → kościół na planie krzyża łacińskiego

(1.9) in pianta stabile → na stały etat

synonimy:

(1.1) vegetale

(1.2) discendenza, stirpe; książk. progenie, prole

(1.5) piede, piota

(1.6) suola

(1.7) carta topografica, mappa

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) albero, arbusto, erba

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. piantagione ż

zdrobn. pianticella ż, pianticina ż, piantina ż

zgrub. piantona ż, piantaccia ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. planta → pęd, pąk t. spód stopy

uwagi:

źródła: