sik

sik (język polski)

wymowa:

IPA: [ɕik], AS: [śik], zjawiska fonetyczne: zmięk.

^ⓘ

znaczenia:

wykrzyknik

(1.1) onomatopeja imitująca dźwięk cieczy wypływającej skądś silnym i cienkim strumieniem

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. sikalnia ż, sikawka ż, siki lm nmos

czas. sikać ndk., siknąć dk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

sik (język azerski)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) wulg. fiut, kutas

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

sik (język jaćwieski)

wymowa:

znaczenia:

zaimek

(1.1) ile

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

por. litew. kíek, łot. cik

uwagi:

źródła:

sik (język szwedzki)

sik (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) icht. sieja

odmiana:

(1.1) en sik, siken, sikar, sikarna

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: zwierzęta w języku szwedzkim

źródła:

sik (język turecki)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) wulg. anat. penis, chuj, kutas

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	sik	sikler
biernik	siki	sikleri
celownik	sike	siklere
miejscownik	sikte	siklerde
ablatyw	sikten	siklerden
dopełniacz	sikin	siklerin
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp sikim siklerim 2. os. lp sikin siklerin 3. os. lp siki sikleri 1. os. lm sikimiz siklerimiz 2. os. lm sikiniz sikleriniz 3. os. lm siki sikleri biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp sikimi siklerimi 2. os. lp sikini siklerini 3. os. lp sikini siklerini 1. os. lm sikimizi siklerimizi 2. os. lm sikinizi siklerinizi 3. os. lm sikini siklerini celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp sikime siklerime 2. os. lp sikine siklerine 3. os. lp sikine siklerine 1. os. lm sikimize siklerimize 2. os. lm sikinize siklerinize 3. os. lm sikine siklerine miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp sikimde siklerimde 2. os. lp sikinde siklerinde 3. os. lp sikinde siklerinde 1. os. lm sikimizde siklerimizde 2. os. lm sikinizde siklerinizde 3. os. lm sikinde siklerinde ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp sikimden siklerimden 2. os. lp sikinden siklerinden 3. os. lp sikinden siklerinden 1. os. lm sikimizden siklerimizden 2. os. lm sikinizden siklerinizden 3. os. lm sikinden siklerinden dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp sikimin siklerimin 2. os. lp sikinin siklerinin 3. os. lp sikinin siklerin 1. os. lm sikimizin siklerimizin 2. os. lm sikinizin siklerinizin 3. os. lm sikinin siklerin

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) erkeklik organı, çük, erkeklik uzvu, kamış, maslahat, yarak, zeker, babafingo, babatorik, penis, fallus

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. sikmek

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: