Hoppa till innehÄllet

juttu

Definition frÄn Wiktionary, den fria ordlistan.

Svenska

[redigera]

Substantiv

[redigera]

juttu u

Böjningar av juttu 1. Singular Plural
utrum ObestÀmd BestÀmd ObestÀmd BestÀmd
Nominativ juttu juttun juttur jutturna
Genitiv juttus juttuns jutturs jutturnas
  1. (finlandssvenska) en sak, grej
    Vill du höra en kiva juttu?
    Vill du höra en rolig sak?