ข้ามไปเนื้อหา

กาเซลล์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก Gazella)

Gazella
ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: ไมโอซีน-ปัจจุบัน 14–0 Ma
ชิงคาราจากทะเลทรายธาร์, รัฐราชสถาน, ประเทศอินเดีย
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ แก้ไขการจำแนกนี้
อาณาจักร: สัตว์
Animalia
ไฟลัม: สัตว์มีแกนสันหลัง
Chordata
ชั้น: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
Mammalia
อันดับ: สัตว์กีบคู่
Artiodactyla
วงศ์: วัวและควาย
Bovidae
วงศ์ย่อย: แอนทิโลป
Antilopinae
เผ่า: แอนทิโลป
Antilopini
สกุล: กาเซลล์
Gazella
Blainville, 1816
ชนิดต้นแบบ
Capra dorcas[1]
(Linnaeus, 1758)
ชนิด

มีหลายชนิด ดูในเนื้อหา

กาเซลล์ (Gazelle) คือแอนทิโลปในสกุล Gazella นอกจากนี้ยังมีอีกเจ็ดชนิดที่รวมอยู่ในสกุลอื่น ๆ อีกสองสกุล ได้แก่ Eudorcas และ Nanger ซึ่งเดิมเคยถูกจัดว่าเป็นสกุลย่อยของ Gazella และสกุลย่อยในอดีตสกุลที่สามคือ Procapra ซึ่งประกอบด้วยกาเซลล์แห่งทวีปเอเชียที่ยังมีชีวิตอยู่สามชนิด

กาเซลล์เป็นที่รู้จักในฐานะสัตว์ที่วิ่งได้เร็ว บางตัวสามารถเร่งความเร็วช่วงสั้นได้สูงสุดถึง 100 km/h (60 mph) หรือวิ่งด้วยความเร็วต่อเนื่องที่ 50 km/h (30 mph) [2] กาเซลล์พบได้มากในทะเลทราย ทุ่งหญ้า และทุ่งหญ้าสะวันนาของทวีปแอฟริกา รวมถึงพบได้ในเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ เอเชียกลาง ตลอดจนอนุทวีปอินเดีย พวกมันมักอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง และกินพืชและใบไม้ที่มีเนื้อละเอียด ย่อยง่าย

กาเซลล์เป็นแอนทิโลปขนาดค่อนข้างเล็ก โดยส่วนใหญ่มีความสูงที่ไหล่ประมาณ 60–110 ซm (2–3.5 ft) และโดยทั่วไปจะมีสีน้ำตาลอ่อน

สกุลของกาเซลล์ประกอบด้วย Gazella, Eudorcas และ Nanger อนุกรมวิธานของสกุลเหล่านี้มีความสับสน และการจำแนกประเภทของชนิดรวมถึงชนิดย่อยยังคงเป็นประเด็นที่ยังไม่ได้ข้อสรุป ปัจจุบัน สกุล Gazella ได้รับการพิจารณาอย่างกว้างขวางว่ามีอยู่ประมาณ 10 ชนิด [3] มีหนึ่งชนิดที่สูญพันธุ์ไปแล้วคือ กาเซลล์ราชินีแห่งชีบา กาเซลล์ชนิดส่วนใหญ่ที่ยังหลงเหลืออยู่ถือว่าอยู่ในระดับความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ที่แตกต่างกันไป สัตว์ที่มีความใกล้ชิดกับกาเซลล์แท้ ได้แก่ ทิเบตันโกอา และกาเซลล์มองโกเลีย (ชนิดในสกุล Procapra), แบล็กบักแห่งทวีปเอเชีย และสปริงบ็อกแห่งแอฟริกา


ลักษณะโดยรวมของกาเซลล์ คือ มีความสูงที่ไหล่ราว 70-100 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 20-35 กิโลกรัม มีลักษณะปราดเปรียวว่องไว เวลาเดินหรืออยู่เฉย ๆ หางจะปัดตลอดเวลา ลำตัวสีน้ำตาลแดง มีแถบดำใหญ่พาดขวางลำตัว ท้องสีขาว อาศัยอยู่เป็นฝูง พบกระจายพันธุ์ทั้งในทวีปแอฟริกาและเอเชีย

คำว่า "กาเซลล์" นั้นมาจากภาษาอาหรับคำว่า غزال‎ (ġazāl)[4]

การจำแนก

[แก้]

กาเซลล์แบ่งออกเป็นสามสกุลและมีหลายชนิด[5]

สกุลชื่อสามัญและชื่อทวินามภาพถิ่นที่อยู่
Gazella กาเซลล์อาระเบีย
G. arabica		 คาบสมุทรอาหรับ
กาเซลล์กูวิเยร์
G. cuvieri		 แอลจีเรีย, โมร็อกโก และ ตูนิเซีย
กาเซลล์ดอร์คัส
G. dorcas		 ทางเหนือและทะเลทรายสะฮาราของแอฟริกา, ซีนาย และทางใต้ของอิสราเอล
กาเซลล์คอพอง
G. subgutturosa		 อาเซอร์ไบจาน, ตะวันออกของจอร์เจีย, บางส่วนของอิหร่าน, บางส่วนของอิรัก และตะวันตกเฉียงใต้ของปากีสถาน, อัฟกานิสถาน และทะเลทรายโกบี
กาเซลล์ทรายอาระเบีย
G. marica		 ทะเลทรายซีเรีย, ตะวันออกเฉียงใต้ของตุรกี, และทะเลทรายอาหรับ
ชินคารา หรือ
กาเซลล์อินเดีย
G. bennettii		 อิหร่าน, ปากีสถาน และ อินเดีย
กาเซลล์ภูเขา
G. gazella		 อิสราเอล, ที่ราบสูงโกลัน, เวสต์แบงก์, ดูไบ และ ตุรกี
กาเซลล์ริม
G. leptoceros		 แอลจีเรีย, ชาด, อียิปต์, ลิเบีย และ ซูดาน
กาเซลล์สเปก
G. spekei		 จะงอยแอฟริกา
Eudorcas กาเซลล์มองกัลลา
E. albonotata		 พื้นที่น้ำท่วมถึงและสะวันนาของซูดานใต้
กาเซลล์หน้าแดง
E. rufifrons		 ซาเฮลในตอนกลางของแอฟริกา
กาเซลล์แดง
E. rufina		 เขตภูเขาของแอฟริกาเหนือ
กาเซลล์ทอมสัน
E. thomsonii		 แอฟริกาตะวันออก
Nanger กาเซลล์ดามา
N. dama		 ทะเลทรายสะฮารา และ ซาเฮล
กาเซลล์กรานต์
N. granti		 ทางเหนือของแทนซาเนียถึงซูดานใต้และเอธิโอเปีย, และจากชายฝั่งเคนยาถึงทะเลสาบวิกตอเรีย
กาเซลล์โซเมอร์ริง
N. soemmerringii		 จะงอยแอฟริกา

ชนิดที่สูญพันธุ์ไปแล้ว (ก่อนประวัติศาสตร์)

[แก้]

ฟอสซิลของสกุล Gazella ถูกค้นพบในชั้นตะกอนยุคไมโอซีน, ไพลโอซีน และ ไพลสโตซีน ของยูเรเชียและแอฟริกา ซึ่งเคยมีการแพร่กระจายกว้างขวางกว่าสมาชิกในปัจจุบันของสกุลนี้ สมาชิกยุคแรกสุดของสกุลนี้เป็นที่รู้จักจากยุคไมโอซีนกลางของแอฟริกาเมื่อประมาณ 14 ล้านปีก่อน โดยมีสมาชิกของสกุลอาศัยอยู่ในทวีปยุโรปตั้งแต่ยุคไมโอซีนตอนปลายจนกระทั่งสูญพันธุ์ไปจากภูมิภาคดังกล่าวในช่วงต้นยุคไพลสโตซีนเมื่อประมาณ 1.8 ล้านปีก่อน[6]

ฟอสซิล Gazella capricornis

ซึ่งในแต่ละพันธุ์จะมีขนาด นิสัย และถิ่นอาศัยที่แตกต่างกันไป[22]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
  1. ↑ Wilson, D.E.; Reeder, D.M., บ.ก. (2005). Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (พิมพ์ครั้งที่ 3rd). Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0. OCLC 62265494.
  2. ↑ "Gazelle". The Columbia Electronic Encyclopedia, 6th ed. 2007, Columbia University Press.
  3. ↑ Eva Verena Bärmann; และคณะ (2013), "The curious case of Gazella arabica", Mammalian Biology - Zeitschrift für Säugetierkunde, 78 (3): 220–225, Bibcode:2013MamBi..78..220B, doi:10.1016/j.mambio.2012.07.003
  4. ↑ Walter, Henriette; Fawcett, Peter D. (1994). Peter D. Fawcett. ed. French inside out: the worldwide development of the French language in the past, the present and the future (Illustrated ed.). Routledge. p. 66. ISBN 0415076692, 9780415076692. http://books.google.ca/books?id=n3wOAAAAQAAJ&pg=PA66&dq=%27gazelle%27+Arabic+etymology&lr=&cd=50#v=onepage&q=%27gazelle%27%20Arabic%20etymology&f=false.
  5. ↑ "Antilopinae". สืบค้นเมื่อ 2008-07-01.
  6. ↑ Bellucci, Luca; Sardella, Raffaele (มกราคม 2015). "The last Antilopini bovids from the Early Pleistocene of Italy". Quaternary International (ภาษาอังกฤษ). 357: 245–252. Bibcode:2015QuInt.357..245B. doi:10.1016/j.quaint.2014.11.024.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ Solounias, N.; Moelleken, S.M.C.; Plavcan, J.M. (1995). "Predicting the diet of extinct bovids using masseteric morphology". Journal of Vertebrate Paleontology. 15 (4): 195–805. Bibcode:1995JVPal..15..795S. doi:10.1080/02724634.1995.10011262.
  8. 1 2 Geraads, D.; และคณะ (2012). "Pliocene Bovidae (Mammalia) from the Hadar Formation of Hadar and Ledi-Geraru, Lower Awash, Ethiopia". Journal of Vertebrate Paleontology. 32 (1): 180–197. Bibcode:2012JVPal..32..180G. doi:10.1080/02724634.2012.632046. S2CID 86230742.
  9. ↑ Tchernov, E.; Ginsburg, L.; และคณะ (1987). "Miocene mammals of the Negev (Israel)". Journal of Vertebrate Paleontology. 7 (3): 284–310. Bibcode:1987JVPal...7..284T. doi:10.1080/02724634.1987.10011661.
  10. ↑ Geraads, D.; Raynal, J.; Sbihi-Alaoui, F. (กุมภาพันธ์ 2010). "Mammalian faunas from the Pliocene and Pleistocene of Casablanca (Morocco)". Historical Biology. 22 (1–3): 275–285. Bibcode:2010HBio...22..275G. doi:10.1080/08912960903458011. S2CID 128756698.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ Sponheimer, M.; Reed, K.E.; Lee-Thorp, J.A. (มิถุนายน 1999). "Combining isotopic and ecomorphological data to refine bovid paleodietary reconstruction: a case study from the Makapansgat Limeworks hominin locality". Journal of Human Evolution. 36 (6): 705–718. Bibcode:1999JHumE..36..705S. doi:10.1006/jhev.1999.0300. PMID 10330334.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. 1 2 Khan, A. (2009). "Mammalian new remains from chinji" (PDF). The Journal of Animal and Plant Sciences. 19 (4): 224–229. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 14 สิงหาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 14 สิงหาคม 2022.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ Chen, G. (1997). "Gazella blacki Teilhard and Young, 1931 (Bovicae, Artiodactyla, Mammalia) from the Late Pliocene of Hefeng, Jingle District, Shanxi Province". Vertebrata PalAsiatica. 35 (3): 189–200. สืบค้นเมื่อ 14 สิงหาคม 2022.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ Merceron, G.; de Bonis, L.; และคณะ (กุมภาพันธ์ 2005). "Dental microwear of fossil bovids from northern Greece: paleoenvironmental conditions in the eastern Mediterranean during the Messinian" (PDF). Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology. 217 (3–4): 173–185. Bibcode:2005PPP...217..173M. doi:10.1016/j.palaeo.2004.11.019.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. 1 2 3 Khan, M.A.; Asim, M.; และคณะ (สิงหาคม 2021). "New remains of Gazella (Bovidae) from Middle Miocene, Pakistan". Arabian Journal of Geosciences. 14 (17): 1703. Bibcode:2021ArJG...14.1703K. doi:10.1007/s12517-021-07885-8. S2CID 236948573.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ Bouvrain, G. (1996). "The gazelles from the late Miocene of Macedonia, Greece". Neues Jahrbuch für Geologie und Paläontologie. 199 (1): 111–32. doi:10.1127/njgpa/199/1996/111.
  17. ↑ Meng, X.; Zhu, D.; และคณะ (กันยายน 2010). "Late Cenozoic stratigraphy and paleomagnetic chronology of the Zanda Basin, Tibet, and records of the uplift of the Qinghai-Tibet Plateau". Acta Geologica Sinica. 82 (1): 63–72. doi:10.1111/j.1755-6724.2008.tb00325.x. S2CID 128749824.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ Leslie, D.M. (กรกฎาคม 2010). "Procapra picticaudata (Artiodactyla: Bovidae)". Mammalian Species. 42 (861): 138–148. doi:10.1644/861.1. S2CID 20998647.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. 1 2 Vislobokova, I. (2005). "On Pliocene faunas with Proboscideans in the territory of the former Soviet Union". Quaternary International. 126–128: 93–105. Bibcode:2005QuInt.126...93V. doi:10.1016/j.quaint.2004.04.017.
  20. ↑ Vislobokova, I.; Dmitrieva, E.; Kalmykov, N. (1995). "Artiodactyls From the Late Pliocene of Udunga, Western Trans-Baikal, Russia". Journal of Vertebrate Paleontology. 15 (1): 146–159. Bibcode:1995JVPal..15..146V. doi:10.1080/02724634.1995.10011214.
  21. ↑ Fillion, E.N.; Harrison, T.; Kwekason, A. (มิถุนายน 2022). "A nonanalog Pliocene ungulate community at Laetoli with implications for the paleoecology of Australopithecus afarensis". Journal of Human Evolution. 167 103182. Bibcode:2022JHumE.16703182F. doi:10.1016/j.jhevol.2022.103182. PMID 35428490. S2CID 248141011.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ ทอมสันกาเซล สัตว์เศรษฐกิจใหม่ จากเว็บไซต์ของช่อง 7

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Gazella ที่วิกิสปีชีส์

เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=กาเซลล์&oldid=13197750"