อันดับลิ่น
| อันดับลิ่น ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: สมัยอีโอซีนตอนกลาง – ปัจจุบัน | |
|---|---|
| สกุลลิ่นต่าง ๆ ทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่และสูญพันธุ์ไปแล้ว เรียงจากบนลงล่าง: Manis, Patriomanis และ Eomanis | |
| การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ | |
| อาณาจักร: | สัตว์ Animalia |
| ไฟลัม: | สัตว์มีแกนสันหลัง Chordata |
| ชั้น: | สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม Mammalia |
| Mirorder: | Ferae |
| เคลด: | Pholidotamorpha |
| อันดับ: | ลิ่น Pholidota Weber, 1904 |
| สกุลที่ยังอยู่ | |
| แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ | |
| ชื่อพ้อง | |
|
รายการชื่อพ้อง:
| |
ลิ่น หรือ นิ่ม หรือที่นิยมเรียกกันว่า ตัวลิ่น หรือ ลิ่น จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ที่อยู่ในอันดับ Pholidota
ลิ่นเป็นสัตว์ที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับอาร์มาดิลโล หรือ สัตว์ที่อยู่ในอันดับ Cingulata ที่พบได้ในทวีปอเมริกาเหนือและอเมริกาใต้ ขณะที่ลิ่นจะพบได้ที่ทวีปเอเชียและแอฟริกา
ลิ่นทุกชนิดจะมีส่วนหน้าที่ยาว มีปากขนาดเล็ก มีลักษณะเป็นรูเล็ก ๆ ไม่มีฟัน กินอาหารโดยการใช้ลิ้นที่ยื่นยาวและน้ำลายที่เหนียวตวัดกินแมลงตามพื้นดิน จำพวก มดและปลวกหรือหนอนขนาดเล็ก และมีลำตัวที่ปกคลุมด้วยเกล็ดเป็นชิ้น ๆ เหมือนกับสัตว์เลื้อยคลาน ทำหน้าที่เหมือนชุดเกราะเพื่อใช้ในการป้องกันตัว เมื่อถูกรุกรานลิ่นจะลดลำตัวเป็นวงกลม ขณะที่ส่วนท้องจะไม่มีเกล็ด ซึ่งจะถูกโจมตีได้ง่าย
ลิ่นมีเล็บที่แหลมคมและยื่นยาว ใช้สำหรับขุดพื้นดินหาอาหารและขุดโพรงเป็นที่อยู่อาศัยและพักผ่อน และปีนต้นไม้ เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน
ลิ่นออกลูกเป็นตัว ครั้งละ 1-2 ตัว ตั้งท้องนานราว 130 วัน เมื่อแรกเกิด ลูกลิ่นจะมีเกล็ดติดตัวมาตั้งแต่เกิด และจะเกาะกับแม่ตรงบริเวณโคนหาง ซึ่งลูกลิ่นวัยอ่อนจะยังไม่มีเกล็ดแข็งเหมือนกับลิ่นวัยโต แต่จะค่อย ๆ แข็งขึ้นเรื่อย ๆ ตามการเจริญเติบโต[12]
ในประเทศไทยมีการตามล่าลิ่นโดยเฉพาะลิ่นซุนดาที่ล่าเพื่อรับประทาน โดยผู้ที่เข้าป่าหาตัวลิ่นจะใช้สุนัขดมกลิ่นตามล่า หากลิ่นปีนขึ้นต้นไม้ ก็จะใช้การตัดต้นไม้ต้นนั้นทิ้งเสีย โดยการค้าตัวลิ่นถือว่าเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย เพราะลิ่นไม่ว่าชนิดไหน ในประเทศไทย ถือว่าเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 และมีกฎหมายคุ้มครองระหว่างประเทศอีกด้วย ผู้กระทำผิดจะได้รับโทษปรับไม่เกิน 40,000 บาท จำคุก 4 ปี หรือทั้งจำทั้งปรับ [13]
ซึ่งคำว่า "Pangolin" ซึ่งเป็นคำศัพท์ในภาษาอังกฤษที่เรียกลิ่นนั้น มาจากภาษามลายูคำว่า Peng-goling แปลว่า "ไอ้ตัวขด"[14]
การจำแนกและวิวัฒนาการชาติพันธุ์
[แก้]สรุปชนิดที่มีอยู่ในปัจจุบัน
[แก้]| ชื่อสามัญ | ชื่อทวินาม | ประชากร | สถานะ | แนวโน้ม | หมายเหตุ | ภาพ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| ลิ่นลึกลับ | Manis mysteria | ไม่ทราบ | NE | ระบุผ่านการวิเคราะห์ทางพันธุกรรมในปี 2023[15] ชนิดนี้ยังไม่ได้รับการประเมินโดย IUCN | ||
| ลิ่นฟิลิปปินส์ | Manis culionensis | ไม่ทราบ | CR[16] | |||
| ลิ่นซุนดา | Manis javanica | ไม่ทราบ | CR[17] | ประชากรในสิงคโปร์คาดว่ามีจำนวน 1,068 ตัว คาดว่ามีการส่งออกสัตว์ชนิดนี้อย่างผิดกฎหมายหลายพันตัวต่อปี[17] | ||
| ลิ่นจีน | Manis pentadactyla | 45,000-120,000 | CR[18] | ค่าที่ให้มาเป็นการประมาณคร่าวๆ มาก เนื่องจากมีการประมาณค่าระดับชาติที่แตกต่างกันและไม่สอดคล้องกัน[18]
นักอนุกรมวิธานบางคนแยกสายพันธุ์อื่นคือลิ่นอินโดพม่าออกจากชนิดนี้[19] ปัจจุบัน IUCN ยังคงจัดให้เป็นชนิดย่อยของ M. pentadactyla. |
||
| ลิ่นอินเดีย | Manis crassicaudata | ไม่ทราบ | EN[20] | สัตว์ชนิดนี้กำลังถูกคุกคามอย่างหนักจากการส่งออกเพื่อการค้าสัตว์ป่าผิดกฎหมาย[20] | ||
| ลิ่นต้นไม้ | Phataginus tricuspis | ไม่ทราบ | EN[21] | เกล็ดของสัตว์ชนิดนี้มากกว่า 400,000 ตัวถูกยึดจากการค้าสัตว์ป่าผิดกฎหมายระหว่างปี 2015-2019[21] | ||
| ลิ่นยักษ์ | Smutsia gigantea | ไม่ทราบ | EN[22] | |||
| ลิ่นหางยาว | Phataginus tetradactyla | ไม่ทราบ | VU[23] | |||
| ลิ่นดิน | Smutsia temminckii | ไม่ทราบ | VU[24] | ประชากรของสายพันธุ์นี้ในถิ่นที่อยู่ทางตอนใต้ของแอฟริกาคาดว่ามีจำนวน 16,329–24,102 ตัวเต็มวัย[24] |
วิวัฒนาการ
[แก้]อันดับ Pholidota เคยถูกพิจารณาว่าเป็นกลุ่มพี่น้องกับ Xenarthra (ตัวกินมด เขตร้อน สลอธ และอาร์มาดิลโล) มานานแล้ว แต่หลักฐานทางพันธุกรรมล่าสุดบ่งชี้ว่าญาติที่ใกล้ชิดที่สุดของพวกมันคือสัตว์กินเนื้อ ซึ่งพวกมันรวมกันเป็น เคลด Ferae[25][26][27][28] Palaeanodonts เป็นญาติใกล้ชิดกับลิ่นยิ่งกว่า โดยถูกจัดอยู่ในกลุ่ม Pholidotamorpha ร่วมกับลิ่น[29] การแยกสายพันธุ์ระหว่างสัตว์กินเนื้อและลิ่นคาดว่าเกิดขึ้นเมื่อ 75.31 ล้านปีก่อน [30]
| อ้างอิงจากการศึกษาของ Kondrashov & Agadjanian (2012)[29] | อ้างอิงจากการศึกษาของ Rose (2026)[31] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
ในวงศ์ลิ่น
[แก้]การแบ่งแยกครั้งแรกในวิวัฒนาการของวงศ์ Manidae ที่ยังมีชีวิตอยู่ คือการแยกลิ่นเอเชีย (Manis) ออกจากลิ่นแอฟริกา (Smutsia และ Phataginus)[32][28] ภายในกลุ่มแรก Manis pentadactyla เป็นกลุ่มพี่น้องกับกลุ่มที่ประกอบด้วย M. crassicaudata และ M. javanica ภายในกลุ่มหลัง การแบ่งแยกนี้แยกลิ่นแอฟริกาขนาดใหญ่ที่อาศัยอยู่บนพื้นดินในสกุล Smutsia ออกจากลิ่นแอฟริกาขนาดเล็กที่อาศัยอยู่บนต้นไม้ในสกุล Phataginus[33]
เชื่อกันว่าลิ่นเอเชียและแอฟริกาแยกสายวิวัฒนาการกันเมื่อประมาณ 38.05 ล้านปีก่อน[30] ยิ่งไปกว่านั้น ตำแหน่งฐานของ Manis ภายใน Pholidota[28][34] บ่งชี้ว่ากลุ่มนี้มีต้นกำเนิดในยูเรเชีย ซึ่งสอดคล้องกับวิวัฒนาการของ laurasiatherian[28]
| แผนภูมิวิวัฒนาการของลิ่นที่ยังมีชีวิตอยู่ตามการศึกษาของ Wangmo (2025):[30] |
|---|
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Abstracts of Papers". Journal of Vertebrate Paleontology. 14: 1–58. 1994. Bibcode:1994JVPal..14S...1.. doi:10.1080/02724634.1994.10011592.
- ↑ Lane, Henry Higgins (1910) "A corrected classification of the edentates." Science, new ser., vol. 31, pp. 913-914
- ↑ Zagorodniuk, I. (2008). "Scientific names of mammal orders: from descriptive to uniform". Visnyk of Lviv University. Biology (48): 33–43.
- ↑ Haeckel, Ernst (1895). Systematische Phylogenie: Wirbelthiere (ภาษาเยอรมัน). เล่มที่ T.3. Berlin: G. Reimer.
- ↑ Cope, E. D. (1889). "The Edentata of North America". American Naturalist. 23 (272): 657–664. Bibcode:1889ANat...23..657C. doi:10.1086/274985. S2CID 83633905.
- ↑ Kenneth E. Kinman (1994) "The Kinman System: Toward a Stable Cladisto-Eclectic Classification of Organisms: Living and Extinct, 48 Phyla, 269 Classes, 1,719 Orders", Hays, Kan. (P. O. Box 1377, Hays 67601), 88 pages
- ↑ Pearse, Arthur Sperry (1936). Zoological names. A list of phyla, classes, and orders, prepared for section F, American Association for the Advancement of Science. Duke University Press. น. 24.
- ↑ Edward Newman (1843) "The Zoologist: a monthly journal of natural history. (Vol. 1)", London, J. Van Voorst
- ↑ Murray, Andrew (1866) "The geographic distribution of mammals", London, Day and Son, Ltd., XVI + 420 pp., 101 maps
- ↑ Huxley, Thomas Henry (1872) "A manual of the anatomy of vertebrated animals", New York, d, Appleton and Co., 431 pp.
- ↑ Gill, Theo. (1910). "Classification of the Edentates". Science. 32 (810): 56. doi:10.1126/science.32.810.56.a. PMID 17745887. S2CID 239573422.
- ↑ "ลิ่น". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2010-07-07. สืบค้นเมื่อ 2012-01-05.
- ↑ บุญเลิศ ชายเกตุ, ลิ่น สัตว์ป่าราคาแพง...วันนี้เสี่ยงสูญพันธุ์ นักเปิบยังนิยม'ขบวนการซื้อขาย'ไม่เข็ดขยาดกฎหมาย เดลินิวส์ หน้า 12: วันศุกร์ที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2555 ขึ้น 13 ค่ำ เดือน 2 ปีเถาะ
- ↑ ลิ่นหรือนิ่ม จากข่าวสด
- 1 2 Gu, Tong-Tong; Wu, Hong; Yang, Feng; Gaubert, Philippe; Heighton, Sean P.; Fu, Yeyizhou; Liu, Ke; Luo, Shu-Jin; Zhang, Hua-Rong; Hu, Jing-Yang; Yu, Li (2023). "Genomic analysis reveals a cryptic pangolin species". PNAS. 120 (40) e2304096120.
- 1 2 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "M.culionensis IUCN" - 1 2 3 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "M.javanica IUCN" - 1 2 3 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "M.pentadactyla IUCN" - ↑ Wangmo, L.K.; Ghosh, A.; Dolker, S.; Joshi, B.D.; Sharma, L.K.; Thakur, M. (2025). "Indo-Burmese pangolin (Manis indoburmanica): a novel phylogenetic species of pangolin evolved in Asia". Mammalian Biology. 105: 691–698.
- 1 2 3 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "M.crassicaudata IUCN" - 1 2 3 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "P.tricuspis IUCN" - 1 2 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "S.gigantea IUCN" - 1 2 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "P.tetradactyla IUCN" - 1 2 3 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "S.temmincki IUCN" - ↑ Murphy WJ, Eizirik E, และคณะ (14 ธันวาคม 2001). "Resolution of the Early Placental Mammal Radiation Using Bayesian Phylogenetics". Science. 294 (5550): 2348–2351. Bibcode:2001Sci...294.2348M. doi:10.1126/science.1067179. PMID 11743200. S2CID 34367609.
{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Amrine-Madsen, H.; Koepfli, K.P.; Wayne, R.K.; Springer, M.S. (2003). "A new phylogenetic marker, apolipoprotein B, provides compelling evidence for eutherian relationships". Molecular Phylogenetics and Evolution. 28 (2): 225–240. Bibcode:2003MolPE..28..225A. doi:10.1016/S1055-7903(03)00118-0. PMID 12878460.
- ↑ Beck, Robin; Bininda-Emonds, Olaf; Cardillo, Marcel; Liu, Fu-Guo; Purvis, Andy (2006). "A higher-level MRP supertree of placental mammals". BMC Evolutionary Biology. 6 (1). London, England: BioMed Central: 93. doi:10.1186/1471-2148-6-93. PMC 1654192. PMID 17101039.
- 1 2 3 4 Du Toit, Z.; Grobler, J. P.; Kotzé, A.; Jansen, R.; Brettschneider, H.; Dalton, D. L. (2014). "The complete mitochondrial genome of Temminck's ground pangolin (Smutsia temminckii; Smuts, 1832) and phylogenetic position of the Pholidota (Weber, 1904)". Gene. 551 (1): 49–54. doi:10.1016/j.gene.2014.08.040. PMID 25158133. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่สมเหตุสมผล มีนิยามชื่อ "Du Toit2014" หลายครั้งด้วยเนื้อหาต่างกัน - 1 2 Kondrashov, Peter; Agadjanian, Alexandre K. (2012). "A nearly complete skeleton of Ernanodon (Mammalia, Palaeanodonta) from Mongolia: morphofunctional analysis". Journal of Vertebrate Paleontology. 32 (5). Bethesda Maryland: Taylor & Francis: 983–1001. Bibcode:2012JVPal..32..983K. doi:10.1080/02724634.2012.694319. S2CID 86059673. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่สมเหตุสมผล มีนิยามชื่อ "KondrashovAgadjanian2012" หลายครั้งด้วยเนื้อหาต่างกัน - 1 2 3 Wangmo, Lenrik Konchok; Ghosh, Avijit; Dolker, Stanzin; Joshi, Bheem Dutt; Sharma, Lalit Kumar; Thakur, Mukesh (2025-01-07). "Indo-Burmese pangolin (Manis indoburmanica): a novel phylogenetic species of pangolin evolved in Asia". Mammalian Biology. 105 (5): 691–698. doi:10.1007/s42991-024-00475-7. ISSN 1616-5047. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่สมเหตุสมผล มีนิยามชื่อ "Wangmo2025" หลายครั้งด้วยเนื้อหาต่างกัน - ↑ Rose, K. D.; Rabenstein, R.; Habersetzer, J.; Gaudin, T. J. (2026). "Anatomy of Eurotamandua joresi (Mammalia) from Grube Messel, Germany, based on computed tomography, and implications for its relationships. Part I: Background and forelimb". Palaeobiodiversity and Palaeoenvironments. doi:10.1007/s12549-025-00686-x.
- ↑ McKenna, M. C.; Bell, S. K. (1997). Classification of Mammals: Above the Species Level. Columbia University Press. น. 631. ISBN 978-0-231-52853-5. สืบค้นเมื่อ 2024-09-16.
- ↑ Gaubert, Philippe; Antunes, Agostinho; Meng, Hao; Miao, Lin; Peigné, Stéphane; Justy, Fabienne; Njiokou, Flobert; Dufour, Sylvain; Danquah, Emmanuel; Alahakoon, Jayanthi; Verheyen, Erik (11 พฤษภาคม 2018). "The Complete Phylogeny of Pangolins: Scaling Up Resources for the Molecular Tracing of the Most Trafficked Mammals on Earth". Journal of Heredity (ภาษาอังกฤษ). 109 (4): 347–359. doi:10.1093/jhered/esx097. PMID 29140441.
{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ du Toit, Z.; du Plessis, M.; Dalton, D. L.; Jansen, R.; Paul Grobler, J.; Kotzé, A. (2017). "Mitochondrial genomes of African pangolins and insights into evolutionary patterns and phylogeny of the family Manidae". BMC Genomics. 18 (1): 746. doi:10.1186/s12864-017-4140-5. PMC 5609056. PMID 28934931.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]
ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Pholidota ที่วิกิสปีชีส์