bin

ดูเพิ่ม: bìn, bīn, และ bǐn

ภาษาจีนกลาง

การถอดเป็นอักษรโรมัน

bin (bin⁵ / bin⁰, จู้อิน ˙ㄅㄧㄣ)

1. ฮั่นยฺหวี่พินอินของ 氞
2. ฮั่นยฺหวี่พินอินของ 濵
3. การสะกดไม่มาตรฐานของ bīn
4. การสะกดไม่มาตรฐานของ bǐn
5. การสะกดไม่มาตรฐานของ bìn

ภาษาเยอรมัน

รากศัพท์

จากเยอรมันสูงกลาง, จากเยอรมันสูงเก่า bim (“am”), จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *beuną (“to be”), จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *bʰew- (“to be, ปรากฏ, กลายเป็น”); ร่วมเชื้อสายกับดัตช์ ben (“am”), อังกฤษเก่า bēom (“am”); ดูเพิ่มที่ be

ศัพท์เยอรมัน bin และศัพท์ดัตช์ ben มีต้นกำเนิดสองแหล่ง ได้แก่

• รูปผันหนึ่งที่ยึดจากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *h₁ésmi (“am”) เช่นเดียวกับ อังกฤษ am, ภาษานอร์สเก่า em
• อักษรต้น b- ที่ถูกเพิ่มเข้าในศัพท์จากอิทธิพลของรูปกริยานั้นมีรากฐานมาจากภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิม *beuną (เช่นเดียวในภาษาอังกฤษเก่า beon)

การออกเสียง

• ไอพีเอ^{(อธิบาย)}: /bɪn/

• เสียง:

  (file)

• เสียง:

  (file)

• สัมผัส: -ɪn

รูปกริยา

bin