Veli

Ayrıca bakınız: Velî, veli

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi ولی‎ (velî), Arapça وَلِيّ‎ (veliyy). (gözeten, dost, özellikle Allah dostu. Ayrıca Ali′nin lakabı.)

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /veˈli/
• Heceleme: Ve‧li

Ad

Veli (belirtme hâli Veli'yi)

1. Bir erkek adı.
   • Herkes dönüp Ocakçı Veli'ye bakıyor. Ocakçı Veli'nin elleri, önündeki kırmızı bulaşık leğeninin içinde iki balığa döndü dönecek.

     — 2024, Özgür ÇIRAK, Biz de Yarın Güleriz, İletişim Yayınları, s. 68

Çekimleme

Veli'nin çekimlemesi

hâl	tekil
yalın	Veli
belirtme	Veli'yi
yönelme	Veli'ye
bulunma	Veli'de
ayrılma	Veli'den
tamlayan	Veli'nin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil
1. tekil (benim)
yalın	Veli'm
belirtme	Veli'mi
yönelme	Veli'me
bulunma	Veli'mde
ayrılma	Veli'mden
tamlayan	Veli'min
2. tekil (senin)
yalın	Veli'n
belirtme	Veli'ni
yönelme	Veli'ne
bulunma	Veli'nde
ayrılma	Veli'nden
tamlayan	Veli'nin
3. tekil (onun)
yalın	Veli'si
belirtme	Veli'sini
yönelme	Veli'sine
bulunma	Veli'sinde
ayrılma	Veli'sinden
tamlayan	Veli'sinin
1. çoğul (bizim)
yalın	Veli'miz
belirtme	Veli'mizi
yönelme	Veli'mize
bulunma	Veli'mizde
ayrılma	Veli'mizden
tamlayan	Veli'mizin
2. çoğul (sizin)
yalın	Veli'niz
belirtme	Veli'nizi
yönelme	Veli'nize
bulunma	Veli'nizde
ayrılma	Veli'nizden
tamlayan	Veli'nizin
3. çoğul (onların)
yalın	Veli'si
belirtme	Veli'sini
yönelme	Veli'sine
bulunma	Veli'sinde
ayrılma	Veli'sinden
tamlayan	Veli'sinin

Kaynakça

• Nişanyan Adlar'da: Veli.