İçeriğe atla

dayı

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

dayı (belirtme hâli dayıyı, çoğulu dayılar)

  1. (aile) annenin erkek kardeşi.
    • Dayımı el pençe divan karşılar, ne yiyip ne içeceğini sormazdı çünkü bilirdi. - A. Boysan
  2. (hallk ağzı) Yaşlı erkeklere söylenen bir seslenme sözü.
    • Bir de bu "dayı" meselesi vardı: Gençler, tanımadıkları adamlara amca yerine dayı diyorlardı son zamanlarda.
      — Ethem Baran, 2026, Kırkikindiler Bittiğinde, s. 150, İletişim Yayınları
  3. (mecaz) kayırıcı
    • "Bunların çok bariz olan bir tarafı da siyasi dayıları sık sık değiştirmeleridir." - Peyami Safa
  4. (argo) kabadayı
  5. (tarih) Osmanlı Devleti'nde Tunus, Cezayir ve Trablusgarp'ta seçimle başa getirilen yönetici.

Çekimleme

[düzenle]

Ön ad

[düzenle]

dayı (karşılaştırma daha dayı, üstünlük en dayı)

  1. (hallk ağzı)Cesur kişi

Atasözleri

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]
ad

Çeviriler

[düzenle]
ön ad

Kaynakça

[düzenle]

Ayrıca bakınız

[düzenle]
Akrabalık [değiştir]
amca (emmi) · amca oğlu (emmizade) · amcazade · anne(ana) · baba · büyük anne (nene) · büyük baba (dede) · dayı · dayızade · dede · elti · enişte · erkek kardeş (birader) · görümce · hala · hanımanne · kardeş (kardaş) · karı · kaynana (kayınvalide) · kaynata (kayınpeder) · kayınbaba · kayınbirader · kız kardeş (bacı) · nine · teyze · teyzezade · yeğen

Ek okumalar

[düzenle]

Azerice

[düzenle]

dayı

  1. (aile) dayı

Karakalpakça

[düzenle]

dayı

  1. (aile) dayı