Τα νεύρα μου τα χάπια μου (και ένα ταξί να φύγω!)

Ακολουθεί διάλογος μετά τηλεφώνου με μάδερ και φάδερ! (σε παρένθεση οι σκέψεις μου)

 Μ:  b2f να σου πω, ο πάτερας σου έκλεισε εισιτήρια με γνωστή αεροπορική εταιρεία και δεν έχει λάβει confirmation email τι να κάνουμε?
( Γαμώτο, επισήμως είναι η εβδομάδα τη γάμησες b2f! Γιατί δε ρωτάνε το boywonder  aka bro και πρέπει να λύσω εγώ το πρόβλημα από τη δουλειά και από άλλη χώρα? Σκάσε είναι οι γονείς σου σε έφεραν στον κόσμο ηρέμησε και μην βάλεις τις φωνές)

b2f: Να πάρετε τηλέφωνο την εταιρεία μήπως?
Μ: Ο φάδερ λέει έχουν μόνο γραφεία στην Αγγλία (ο φάδερ παρεπιπτόντως ήταν σε άλλο δωμάτιο και φώναζαν ο ένας του άλλου τις ερωτήσεις) δε μπορείς να το λύσεις μέσω ίντερνετ? Και αυτός ο πατέρας σου μια δουλειά του είπαμε να κάνει και τα σκάτωσε, άλλα έτσι άμα τα κάνεις όλα με μισή καρδιά δε βγαίνει αποτέλεσμα (συνεχίζεται ο μονολόγος για πέντε λεπτά)

(ΣΚΑΤΑ! οκ βρες τη σελίδα της εταιρείας, μην εκνευρίζεσαι, να θυμάσαι είναι οι γονείς σου, υπομονή! γαμώτο έχω και pms, και τα νεύρα μου δεν είναι καλά.)
b2f: Χρειάζομαι τα στοιχεία, ημερομηνίες και αεροδρόμια κτλ
Μ: (Φωνάζοντας) ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ? ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΑ?
Φ: (Επίσης φωνάζοντας) ΤΑΔΕ, ΤΑΔΕ
b2f: Τα δοκίμασα και δεν υπάρχει κράτηση την τάδε ημερομήνια
Φ: Δοκίμασε την τάδε (και μου δίνει μια άλλη ημερομηνία, η μάδερ να ωρύεται στο background)
b2f: Ούτε αυτή δουλεύει!
Φ: Δοκίμασε-

(Κατάλαβα, ξεκίνα μαλάκα να δοκιμάζεις πιθανές ημερομήνιες από σήμερα και για τους επόμενους τέσσερις μήνες. Έντερ bitchy mode) 
b2f: ΠΑΠΑ, δεν παίζουμε τροχό της τύχης ή άνοιξε την κουρτίνα αριθμό 2!!! Αν είναι ποτέ δυνατόν από χτες μέχρι σήμερα και μια ημερομηνία δε θυμάστε?
Μ: Εγώ? Ο πατέρας σου που δεν είναι άξιος να θυμηθεί το όνομά του (ακολουθεί λογοδιάρροια με σύγχρονα παραδείγματα για περαιτέρω στήριξη επιχειρήματος)
Φ: Ε, ξέρεις μετά που δεν έλαβα confirmation άρχισα να δοκιμάζω άλλες ημερομηνίες και τώρα ξέχασα ποιές χρησιμοποιήσα από όλους εκείνους τους συνδυασμούς που προσπάθησα
(Μαλάκα έλεος, ακόμα στον πρώτο καφέ μου είμαι, ΜΑΡΟΥΣΚΑ ΤΟ ΕΒΙΑΝ, έχω σίγουρα panadol στη τσάντα μου γιατί νιώθω τον πονοκέφαλο να αρχίζει και να εξελίσσεται σε: "θα σε γαμήσω σήμερα" ημικρανία)

b2f: Βρήκα online υπηρεσία που μπορώ να κάνω ερωτήσεις και να μου πουν αν κλείσατε τα εισιτήρια ή όχι. Αναμένετε!
Μ+Φ: (Να μιλάνε ταυτόχρονα) Να του πεις οτι προσπάθησα πολλές φορές αλλά μου έβγαζε double booking. Οι ημερομηνίες που προσπαθούσα είναι διαφορετικές γιατί να βγάζει double booking? Γιατί δεν έλαβε μειλ? Να του πεις δεν είναι η πρώτη φορά που κλείσαμε μαζί τους είμαστε πελάτες! Να του πεις έχουμε κλείσει ξενοδοχεία κτλ! Ο σκύλος είναι στεναχωρημένος σήμερα.
(ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ SHORT ATTENTION SPAN! Κατέβαζω τα panadol και προσπαθώ να είμαι ψύχραιμη αλλά κατά πως το βλέπω θα γίνουμε κώλος σήμερα γιατί τα νεύρα μου δεν είναι καλά.)
Μετά από μισή ώρα συνομιλίας με τον τύπο με διαβεβαιώνει οτι η κράτηση δεν έχει γίνει και πρέπει να κάνουμε clear history of browser για καλό και για κακό και να ξανακλείσουμε τα εισιτήρια.
(Κατσε μαλάκα εξήγα τους τώρα πώς να κάνουν clear history... Α όχι δε θα τρελλαθώ σήμερα, μου έχει ήδη ανεβεί το αίμα στο κεφάλι, δε θα αντέξω και μάθημα υπολογιστών στους γονείς μου!)

b2f: Δώστε μου τα στοιχεία σας να σας κόψω τα εισιτήρια γιατί μου δίνει οδηγίες τώρα πώς να το κάνω μέσω υπολογιστή και δε γίνεται συνεννόηση Αγγλία-Φλατλαντ-Κύπρος
(Talk about recipe for disaster!)

Φ: Γιατί δε μπορούμε να το κάνουμε και μόνοι μας?
Μ: Ναι είμαστε τίποτα βλάκες?
(Δε γίνεται πρέπει να υπάρχει βραβείο, κάτι τέλος πάντων, γιατί είναι κατόρθωμα να καταφέρνεις να συγχίσεις τον άλλο από το τηλέφωνο μέσα σε μερικά λεπτά!)

b2f: Θέλετε τα εισιτήρια ναι ή όχι? Έχω και δουλειά ξέρετε!
Μ+Φ: Ε, αφού επιμένεις να μας τα κόψεις οκ. Αλλά και μόνοι μας μπορούμε αλλά αφού μιλάς με τον τύπο και σε βοηθάει οκ.
Κόβω τα εισιτήρια και τους στέλνω και το confirmation email.
Μ+Φ: Έγραψες σωστά τα ονόματα?
(Γκρρρρρρ, έγραψα οτι μου είπατε γαμώτο!)
b2f: Ναι!
Μ+Φ: Μα μας έκλεισες να φύγουμε μεσημέρι? Η πτήση που βρίσκαμε εμείς ήταν πρωινή...
(ΘΑ ΚΑΝΩ ΦΟΝΟ! Αυτό μαλάκα είναι το ευχαριστώ! Κλείσε το τώρα το ρημάδι το τηλέφωνο πριν πεις καμιά βαρία κουβέντα)

b2f: Αυτή μου πρότεινε η εταιρεία αυτήν έκλεισα! Και δε θυμάμαι να μου λέτε οτι θέλετε και συγκεκριμένη ώρα.
Μ+Φ: Μα γιατί η πτήση για να πάμε διαρκέι δυο ώρες ενώ για να γυρίσουμε μια ώρα και σαράντα λεπτά? Α, παναγία μου, θα πάμε μέσω άλλης χώρας? Εγώ δεν πάω μέσω άλλης χώρας να το ακυρώσετε.
(Οκ, οι επιλογές μου είναι περιορισμένες, ή φυλακή ή ζουρλομανδύα και τείνω προς το δεύτερο αυτή τη στιγμή!)
b2f: Το (γαμημένο) itinerary λέει οτι η πτήση είναι απευθείας δεν ξέρω γιατί θέλει περισσότερη ώρα (να προσλάβουμε κανένα ντετέκτιβ άμα θέλετε ή τη Νικολούλη να ρίξει φώς στο τούνελ) αλλά δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείτε.
Μ+Φ: Πάντως την άλλη φορά που πήγαμε (εδώ σταμάτησα να ακούω)
b2f: Έχω δουλειά, τα λέμε αντίο! (και το έκλεισα)

Ένα έχω να δηλώσω: bro you owe me big time!
 

Week-END!

Μειλ από συνάδερφο ο οποίος μου κάλυψε κάποια teaching duties όταν είχα πειράματα που έτρεχαν και δε μπορούσα να κάνω δυο πράγματα ταυτόχρονα:
" B2F, θυμάσαι που μου είπες οτι θα είσαι αιώνια ευγνώμων και θα μου χρωστάς χάρη για πάντα (i tend to be dramatic όταν ζητάω χάρες) αν σε βοηθήσω με τα teaching duties? Το Σάββατο πρέπει να δώσω lab tour αλλά θα πάω σε μια συναυλία και δε μπορώ οπότε μπορείς να με αντικαταστήσεις? (μετάφραση: τόλμα να πεις όχι και σε κανονίζω!)"

Τι θα ήθελα να απαντήσω στο συνάδερφο που μου ζήτησε τη χάρη να τον αντικαταστήσω:





Του χρωστάω όμως χάρη and it's time to pay up so enter drama queen mode for the next five minutes:







Let the acceptance sink in:



Λες άμα του κάνω τα γλυκά ματάκια να τη σκαπουλάρω χωρίς να πρέπει να ξεπληρώσω σε είδος?



Yeah, didn't think so either...

Που γωνιάς

Μεγάλωσα σε ένα σπίτι που η καθαριότητα και η τάξη ήταν μεγάλο θέμα. Έπρεπε τα πάντα να τριγιαλοκοπούν και η μάνα μου καθάριζε και καθαρίζει τα πάντα καθημερινά έχει σύστημα (μη γελάτε!), ειδικά πανιά για διαφορετικές επιφάνειες με αντίστοιχα καθαριστικά. Άλλες σκούπες για βεράντες, άλλες για το σπίτι το ίδιο με τις σφουγγαρίστρες και πάει λέγοντας. Κάθε που πλησίαζε περίοδος γιορτών ξεκινούσαμε ένα μήνα πριν να καθαρίζουμε το σπίτι για να προλάβουμε 'που γωνιάς'. Είμαι πλεον σίγουρη οτι η μάνα μου (και όλο μου το συγγενολόι) έχει ocd (obsessive compulsive disorder) κάποιας μορφής αλλά άμα δεν αρχίσουν να πηδούν πλακάκια σαν τον Jack Nickolson στο As good as it gets και δεν επηρέαζει άλλα άτομα εκτός από τη δική τους τρέλα το αφήνω να περάσει αλλά μέσα μου γελάω κάθε φορά που ανοίγουν συζήτηση για μια νέα νοικοκυρά και το πως κρατάει το σπίτι της γιατί προφανώς είναι ύψιστης σημασίας να είναι τα πάντα καθαρά ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ.


Από τότε που έφυγα από το σπίτι έχω εφαρμόσει τους δικούς μου κανόνες που είναι: δεν ξοδεύω χρόνο να καθαρίζω άμα μπορώ να κάνω κάτι άλλο και από τη στιγμή που διατηρώ το σπίτι καθαρό δε χρειάζεται να αγχώνομαι αν είναι "που γωνιάς" καθαρό ή όχι.
Για παράδειγμα δε στρώνω το κρεβάτι μου εκτός αν αλλάξω σεντόνια, τα πιάτα μου τα πλένω όταν μου τελειώσουν τα καθαρά (τα έπλενε η Queen B γαμώτο αλλά τώρα που έφυγε έπεσε όλο το βάρος πάνω μου) και το σπίτι όποτε νιώσω οτι είναι καιρός να καθαριστεί! Όλοι οι κανόνες πάνε έξω από το παράθυρο σε περίπτωση εκτάκτου ανάγκης δηλαδή όταν με επισκέπτονται οι γονείς μου!
Η μάνα μου έχει ένα εξαιρετικό ταλέντο να βρίσκει τους πιο απίθανους τόπους που ποτέ δε θα σκεφτόσουνα να καθαρίσεις και το βάζει σε εφαρμογή μόλις πατήσει το πόδι της στο εκάστοτε σπίτι μου damn it!


Όποτε με επισκέπτεται αρχίζω να σκέφτομαι πού δεν σκέφτηκα να καθαρίσω ή τι δε σκέφτηκα να καθαρίσω γιατί πρώτον δε θέλω να έρθει και να καθαρίζει και δεύτερον αρχίζει να μου δίνει συμβουλές περί καθαρίσματος μιας και δε μπορεί να καταλάβει πώς ναι κυρίες και κύριοι μπορώ να κοιμηθώ αν έχω ένα άπλυτο πιάτο στο νεροχύτη (ή όλη την πιατοθήκη δεν κάνω διακρίσεις) ή ασκούπιστα για μια μέρα.

Φυσικά πάντα ξεχνάω ένα τόπο πχ τις ράγες των παραθύρων (seriously ποιος από σας καθαρίζει τις ράγες των παραθύρων?), τους παραστατούς της πόρτας (ασχολίαστο), το πανί που χρησιμοποιήσα για τους καθρέφτες αφήνει γραμμές (δεν τις βλέπω χωρίς γυαλιά δεν είναι η σωστή απάντηση), το απορρυπάντικο του μπάνιου πρέπει να είναι και για τα άλατα για να μην αφήνει γραμμές στο αλουμίνιο (serious eye rolling), δεν έχω σφουγγαρίστρα (η απάντηση τα περνάω με την ηλεκτρική σκούπα δεν είναι ικανοποιητική προς γενική πληροφόρηση),


απλώνω τα ρούχα χωρίς μανταλάκια (δεν θέλω να αφήνουν σημάδια δεν περνάει στη μάνα μου που ξέρει οτι βαρέθηκα να αγοράσω μανταλάκια και απλά τα αφήνω στην απλώστρα), δε μετακίνησα το ψυγείο και να καθαρίσω από πίσω (το έλεος και το ήμαρτον, δε θα πάθω και λουμπάγκο για το ψυγείο),

 τα παράθυρα δεν είναι καθαρά (βρέχει κάθε μέρα οπότε αφήνω το καθάρισμα στη φύση επίσης δεν είναι ικανοποιητική απάντηση).
Ο πατέρας μου από την άλλη ξεκινά μαστορίες (αυτό το χερούλι είναι χαλαρό έχεις κατσαβίδι το τάδε μέγεθος να στο φτιάξω? Εμ, έχω ένα μαχαίρι σου κάνει? Σιγά μην παω να αγοράσω και black and decker για να ικανοποιήσω τον πατέρα μου!), το ποδήλατό σου θέλει φτιάξιμο έχεις το τάδε τάδε τάδε? (έχω ποδηλατά στη γωνιά δεν είναι η σωστή απάντηση σε περίπτωση που αναρωτιέστε). Η λάμπα του τάδε δωματίου δεν είναι καλή να την αντικαταστήσεις με την τάδε (wtf? του είπα οτι έχω άτομο που μου αλλάζει τα φώτα και με λοξοκοίταζε όλη τη μέρα). Δεν έχω τα σωστά μαχαίρια για κόψιμο, τις σωστές σπάτουλες, το σωστό τηγάνι και πάει λέγοντας (τα μάτια μου είχανε γίνει σαν του Μπομπ Σφουγγαράκια από το eye rolling). Προφανώς είμαι ανεπίδεκτη μαθήσεως και ειδική στο να τους εξαγριώνω με εξυπνίστικες απαντήσεις αντί να σκύβω το κεφάλι και να λέω μάλιστα sensei οπότε η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά.


Πήγανε μου αγοράσανε οτι θεωρούσαν οτι μου λείπει, μου κάνανε ιδιαίτερα μαθήματα οδηγιών χρήσης τα οποία μπήκανε από το ένα αυτί και βγήκανε από το άλλο και ζήσαν αυτοί καλά και μεις καλύτερα!
Μέχρι την επόμενη επίσκεψη φυσικά ;-)

Never ending nightmare!

Θα έγραφα για τον καιρό αλλά τα έχω πάρει στο κρανίο πάλι με όλους τους ηλίθιους εδώ πέρα που θα γράψω για το εργασιακό περιβάλλον και τα άτομα που μου κάνουν τα νεύρα κοτσίδες καθημερινά!

Οι αγαπητοί μου συναδέρφοι:



Η b2f:


Ας πάρουμε μια από τους τοπ 2! (είναι η δεύτερη σε περίπτωση που αναρωτιέστε)

Η "what'sbestforyou" συνάδερφος που πρωταγωνιστεί σε όλους μου τους εφιάλτες και σε σενάρια τύπου Dexter στο μυαλό μου. Η συγκεκριμένη δεν κατάφερε να τελειώσει όλο το προτζεκτ της κατά τη διάρκεια του διδακτορικού και έτσι προσλήφθηκα εγώ να το συνεχίσω και από το τότε την έχω μες τα πόδια μου γαμώ το κέρατο μου! Γιατί στην αρχή έπρεπε να τη βοηθήσω στο εργαστήριο να τελειώσει, με την υπόσχεση δημοσιεύσης. Με είχε σαν δούλα η μαλακισμένη, δε μπορείτε να φανταστείτε τι περνούσα με τις ευχές του επιβλέποντα πάντα. Είχαμε συμφωνήσει κάποιες μέρες να κάνω εγώ τις μετρήσεις και εκείνη να γράφει την πτυχιακή της και τις άλλες μέρες εγώ έπρεπε να δουλεύω στο δικό μου προτζεκτ. Ερχόταν η κυρία εκεί που καθόμουνα στο γραφείο (τις μέρες που ήταν η σειρά της να είναι στο εργαστήριο και να δουλεύει με το σύστημα) και μου έλεγε: "Σήμερα έχουμε practice της χορωδίας για τις επόμενες δυο ώρες πήγαινε στο εργαστήριο και τελείωσε τη μέτρηση μου". ΜΑΛΑΚΑ ΣΟΒΑΡΑ? Είμαστε δουλειά και εσύ έχεις το χόμπι σου και εγώ πρέπει να τα παρατήσω όλα και να σε τρέχω από πίσω? ΝΑ ΣΚΥΨΩ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ BETTER ACCESS ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΕΧΕΙΣ ΓΑΜΗΣΕΙ ΗΛΙΘΙΑ?



Φόρτωνα εγώ αλλά όποτε μιλούσα με τον επιβλέποντα που έλεγε οτι μαθαίνω το σύστημα και οτι θα επωφελειθώ με δεύτερο όνομα στη δημοσιεύση. Η συγκεκριμένη ήταν άρρωστη κιόλας και το χρησιμοποιούσε σαν όπλο του τύπου είμαι άρρωστη και πρέπει να τελειώσω και όλοι είστε υπόχρεοι να με βοήθησετε και όλοι σκάζαμε γιατί τι να πεις μπροστά στην αρρώστια και να μη φάνεις αναίσθητο ζώο? Οπότε με πατούσε στο λαιμό: μηνύματα τα μεσάνυχτα "Αύριο έχω ραντεβού με το γιατρό, μπορείς να μου κάνεις τη μέτρηση?", "Έχω δείπνο με τον φίλο μου και δεν προλαβαίνω να τελειώσω τη μέτρηση, μόνο μισή ώρα έμεινε την τελειώνεις?" και πάει λέγοντας η κουβέντα. Με διάταζε συνέχεια και μετά μου την έλεγε οτι δεν προχωρούσα κιόλας και οτι είμαι αργή!


 Ε, σε κάποια φάση τα πήρα άσχημα πήγα στον επιβλέποντα και του είπα δε μπορώ να συνεργαστώ μαζί της γιατί αυτό που έχουμε δεν είναι σχέση συνεργασίας αλλά σχέση δούλου με άρχοντα. Ο επιβλέποντας δε με πίστεψε και κάλεσε την τεχνικό του εργαστηρίου να τη ρωτήσει τη γνώμη της η οποία του είπε "Απορώ πώς την άντεξε κιόλας τόσους μήνες, η συμπεριφορά της είναι χάλια απέναντι στη b2f και όχι μόνο". Ο επιβλέποντας τότε μου υποσχέθηκε να της μιλήσει και με έβαλε να δουλέψω πάνω σε κωδικό αντί στο εργαστήριο για να δικαιολογήσει την αδυναμία μου να δουλέψω στο εργαστήριο (κώδικα τον οποίο αργότερα της έδωσε να χρησιμοποιήσει στο άρθρο! Ο ΜΑΛΑΚΑΣ!).

Μετά από αυτό εγώ πήγα ολιγοήμερες διακοπές, επιστρέφοντας με καλεί στο γραφείο του για να μου πει οτι η what'sbestforyou του μίλησε για τη συμπεριφορά μου και του είπε οτι είναι απογοητευμένη μαζί μου και πιστεύει οτι τη σαμποτάρω!!!! Έγινε το έλα να δεις! Του είπα να τη φέρει στο γραφείο να μου εξηγήσει πώς τη σαμποτάρω γιατί εγώ δεν ανέχομαι τέτοιες κατηγορίες και τις ευθύνες μου μια ζωή τις αναλαμβάνω και δεν περιμένω οι άλλοι να πάνε διακοπές για να τους θάψω το κάνω μες τα μούτρα τους δεν έχω τέτοια κολλήματα. Να μην τα πολυλογώ μετά από αυτό οι σχέσεις μας με τη συγκεκριμένη είναι πιο ψυχρές και από το Βόρειο Πόλο ενώ τον επιβλέποντα τον θεωρώ πανίβλακα γιατί δε μπορεί να πάρει πέντε αποφάσεις και θέλει να είναι και φίλος και αφεντικό κάτι που είναι αδύνατον κατά τη γνώμη μου.

Η κατάσταση πήγε από το κακό στο χειρότερο όταν βγήκε η δημοσιεύση και ενώ χρησιμοποιήθηκε ο αρχικός μου κώδικας και μετρήσεις που έκανα η μαλάκω πάτησε πόδι και αντί δεύτερη μπήκα τρίτη στο άρθρο. Παρόλο που έχει τελειώσει το διδακτορικό της και κάνει μετα-διδακτορικό είναι ακόμα τριγύρω και χρησιμοποιεί το ίδιο σύστημα με μένα. Ενώ έχω προτεραιότητα πάντα με υπονομεύει και θεωρεί οτι η δουλειά της είναι πιο επείγουσα και εγώ πρέπει να φτιάχνω το πρόγραμμα μου βάση του δικού της και όχι αντίστροφα.
Μια φορά μάλιστα ήθελε να το χρησιμοποιήσει σε δική μου περίοδο και της είπα ΟΧΙ δε γίνεται ήδη έχω κάνει υποχωρήσεις δε μπορώ άλλο (είχα μιλήσει με τον επιβλέποντα και μου είπε οτι είχα προτεραιότητα οπότε ήξερα οτι αντι να με ρωτήσει εμένα να βγάλουμε πρόγραμμα πήγε κατευθείαν στον επιβλέποντα για να με προσπεράσει και μετά να με φέρει προτετελεσμένων. Eπειδή την είχα ξαναπάθει την πλήρωσα με το ίδιο νόμισμα και ήξερα οτι για να έρθει σε μένα της είπε εκείνος η b2f θα το χρησιμοποίησει αν θες κανόνισε το μαζί της. ΑΛΛΟΣ  ΜΑΛΑΚΑΣ αφού είπαμε θα δουλέψω εγώ πες της να με αφήσει να δουλέψω γαμώ το κέρατό μου GROW A PAIR ΑΧΡΗΣΤΕ).

 ΄Ηρθε στο γραφείο μου και με έλουσε με κριτική για τη συμπεριφορά μου, δεν είμαι συνεργάσιμη, είμαι αγενής, σκέφτομαι μόνο τον εαυτό μου, αν θέλω να συνεχίσω σε παρόμοια δουλειά κανένας δε θα με ανεχτεί και πολλά άλλα όμορφα. Μετά μου είπε οτι είναι άρρωστη και οτι έχει ραντεβού με το γιατρό και οτι της είπε η ένταση χειροτερεύει την κατάστασή της. Βράχος εγώ. Μετά μου είπε οτι ο λόγος που θέλει να δουλέψει τη συγκεκριμένη περίοδο είναι γιατί θα έρθει επίσκεψη η αδερφή της η οποία πάσχει από σύνδρομο Νταουν και οτι της δημιουργώ απίστευτα προβλήματα με τον εγωισμό μου. Της είπα οτι η απάντηση μου εξακολουθεί να είναι οχι και αφού είδε πως δεν άλλαζα γνώμη έφυγε. Μισή ώρα αργότερα λαμβάνω μειλ (το έστειλε σε όλους τους επιβλέποντες και συνεργάτες) όπου είπε οτι είμαι μη συνεργάσιμη, της δημιουργώ προβλήματα με την επίσκεψη της αδερφής της και οτι τη σαμποτάρω. Message received you fucking bitch!

 Ο επιβλέποντας μου ήρθε στο γραφείο να μου πει οτι she crossed the line και να μην τη λαμβάνω υπόψιν αλλά ρε παιδιά γιατί δεν απάντησε στο μειλ? Αφού βλέπεις οτι είναι προσβλητική και λάθος βάλε τη στη θέση της! Την αφήνουν όλοι να παρελαύνει ανενόχλητη και να ανεμίζει τη σημαία της δικαιοσύνης και του θύματος και φυσικά φαίνομαι εγώ πάντα το πρόβλημα.
Ότι κάνω πέρνει το credit και είναι σαν να μην έκανα τίποτα και πραγματικά δεν ξέρω πώς να το χειριστώ γιατί με έχει κάνει να χάσω το κίνητρο μου πια μιας και ότι και να κάνω δεν ανταμείβομαι πια. Τώρα θέλει να τη βάλει στο άρθρο μου ΚΑΙ ΔΕΝ ΈΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ και έχω αρρωστήσει από τα νεύρα και πραγματικά δεν ξέρω πώς να το χειριστώ χωρίς να τους πάρει όλους ο διάολος εδώ πέρα.

Τα είπε ολα ο Σελντον! Πάω να βράσω στο ζουμί μου! Τέσσερα χρόνια never ending nightmare!

Και αυτό αφιερωμένο στην αγαπητή συνάδερφο:

Μικρές χαρές της ζωής #1

Στο coffee break ο καθένας παίρνει το φλυτζάνι του (που φέρνει από το σπίτι) και σερβιρίζεται τον καφέ του.

Το ποτήρι μου τα λέει όλα νομίζω:

Πόσο λατρεύω να το ανεμίζω στα μούτρα συγκεκριμένων συναδέρφων την ώρα που με ενοχλούν στο coffee break!
Καλή βδομάδα ;-)

Η γιαγιά ξαναχτυπά!

Εκεί που νόμιζα οτι τίποτα δε με σοκάρει πλεον...


(μεγάλη μπουκιά φάε Ιντυ μεγάλο λόγο μην πεις!)

Δέχομαι τηλεφώνημα από τη γιαγιά. Εκεί που μιλάμε μια χαρά και ωραία και είμαι έτοιμη να σκεφτώ αχ τι ωραία γλιτώσαμε τις ιστορίες αγάπης σήμερα τι μου λέει ρε παιδιά και με ξεκουφαίνει?
Γιαγιά: Σήμερα στην τηλεόραση (γαμώ τις πρωινές μου εκπομπές γαμώ) λέγανε τα ζώδια και είπανε φέτος οι κριοί θα βρουν το άλλο τους μισό! Είναι η χρονιά σου φέτος κοριτσάκι μου!

b2f:

Εντάξει τώρα που το είπε η αστρολογός μου η Μαρίνα πώς θα'βρω νέα αγάπη σε ένα μήνα η ζωή μου απέκτησε νόημα.
Σπουδάζεις? Ζεις σε διαφορετικές χώρες του εξωτερικού? Συντηρείς τον εαυτό σου εδώ και χρόνια? Ταξιδεύεις και αποκτάς εμπειρίες? ΤΙΠΟΤΑ δεν έχει σημασία αγαπητοί μου αν δεν έχεις μόνιμο ερωτικό σύντροφο αλλά μη φοβού γιατί?

ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΓΑΜΗΜΕΝΟΥ ΚΡΙΟΥ!
Καλά να πάθω γιατί μου έλεγε ένας Ινδός συνάδελφος οτι θα του κάνουν αστρολογικό χάρτη οι γονείς του για να του βρουν γυναίκα και γελούσα το ζώον τρεις μέρες!

Let's talk about food

Η σχέση μου με το φαγητό είναι σχέση λατρείας! Δεν τρώω μόνο για να επιβιώσω αλλά πραγματικά λατρεύω να δοκιμάζω νέες κουζίνες, περίεργα υλικά και γενικά οτιδήποτε μπορεί να στείλει τον ουρανίσκο μου στον παράδεισο της γεύσης. Having said that η σχέση μου με την κουζίνα είναι λιγάκι complicated όπως θα έλεγε και το facebook. Όσο λατρεύω να τρώω τόσο βαριέμαι το μαγείρεμα, όνειρο ζωής μου είναι να αποκτήσω σεφ που θα μου μαγειρεύει κάθε μέρα, αλλά κατά πως το βλέπω θα μείνει στα ντραφτς (μαζί με πολλά άλλα όνειρα του τύπου αν μου κάτσει το λόττο -που δεν παίζω-, μου αλλάζει τη ζωή).

Στο σπίτι έβλεπα συχνά και βοηθούσα τη μαμά και τη γιαγιά στο μαγείρεμα αλλά ποτέ δεν ενδιαφέρθηκα ιδιαίτερα να δοκιμάσω κάτι μόνη μου ή να ξεφύγω από τα τετριμμένα της γεύσης. Όταν πήγα να σπουδάσω ήξερα φυσικά να μαγειρεύω αλλά γιατί αγαπητοί μου να βασιστώ στις δυνάμεις μου τη στιγμή που υπήρχαν προσφορές του τύπου: 1+1 ΧL pizza με 1L κοκα κόλα=5 ευρώ!!!, κοτόπουλο στη σχάρα με ρύζι, πατάτες και ψωμί =3.7 ευρώ!!! και μόνο που τα θυμάμαι εκνευρίζομαι γιατί ούτε στα όνειρα μου δε βρίσκω τέτοιες προσφορές πια (κλαψ κλαψ). Οπότε σιγά μην ρίσκαρα να μαγειρέψω με κίνδυνο να μην μου πετύχει η συνταγή τη στιγμή που μπορούσα με τα ίδια ή και λιγότερα χρήματα να έχω γευστικότατο φαγητό delivery κιόλας στο σπίτι μου? Με τα κουτιά της πίτσας έπεζα άνετα jenga για να καταλάβετε. Άμα ξέμενα από χρήματα ρύζι και μακαρόνια ήταν η φθηνή και οικονομική λύση, επίσης πολλοί φίλοι μου με λυπούνταν και μου μαγείρευαν οπότε κουτσά στραβά την έβγαλα την πρώτη φοιτητική ζωή.
 
Μια φορά θυμάμαι ήρθε ο bro επίσκεψη και μαγείρεψα μακαρόνια με κρέμα τα οποία τον ανάγκασα να τρώει τρεις μέρες γιατί είχα ξεμείνει από ρευστό την εβδομάδα πριν με επισκεφθεί! Σε κάποια φάση αγανακτισμένος πια μου λέει: " Τώρα καταλαβαίνω γιατί γίνεται 3ος παγκόσμιος πόλεμος κάθε φορά που βλέπεις μακαρόνια στο τραπέζι όταν έρχεσαι για διακοπές". Στο μάστερ ήμουνα με τον τότε φίλο μου και μαγείρευα το ζώον γιατί ως γνωστόν ο έρωτας περνάει από το στομάχι. Ασε όποτε το σκέφτομαι με πιάνει ζάλη για την ηλιθιότητά μου, πρώτον γιατί ο τύπος δεν έτρωγε τίποτα που να έχει γεύση (πίστευε στη γεύση των αγνών υλικών-ναι ναι μουντζώστε με-) και δεύτερον ψωνίζαμε με πλάνο μιας βδομάδας (ξαναμουτζώστε με) και καταλήγαμε να τρώμε τα ίδια σκατά κάθε βδομάδα. Μετά από καιρό κατάλαβα πως η κοινή μας ζωή ήταν το ίδιο άγευστη όπως το φαγητό και την έκανα με ελαφρά (άσε που σκεφτόμουνα:"Μαλάκα έτσι και μείνεις μαζί του ξέχνα το καλό φαγητό, ο τύπος τρώει απλά για να επιβιώνει εσύ έχεις αναγάγει το φαγητό σε επιστήμη, δεν ταιριάζετε σου λεω δεν ταιριάζετε!).

Μετά που ξεκίνησα το διδακτορικό κάτι από αντίδραση κατί που βαριόμουνα μετά από μια κουραστική μέρα να μαγειρεύω μιας και μόλις ερχόμουνα σπίτι πεινούσα σαν λύκος και δεν είχα όρεξη να περάσω πάνω από ένα τέταρτο μαγειρεύοντας κατέληξα να τρώω οτι νάναι την εβδομάδα και μόνο το σαββατοκυρίακο μαγείρευα κάτι που να αξίζει. Να τονίσω οτι στη Φλατλαντ το κρέας μου βρωμάει και τα λαχανικά για μένα έχουν όλα ακριβώς την ίδια γεύση παρά το διαφορετικό όνομα! Να μην αναφέρω τιμές σε βιολογικά προιόντα που είναι σε επίπεδα που μόνο χίπστερ έχουν τη τσέπη να πληρώσουν.
Η μόνη όαση στην έρημό μου ήταν τυχόν επισκέψεις στην Κύπρο όπου σε μια βδομάδα καταφέρνω να βάλω μίνιμουμ πέντε κιλά μιας και δεν μιλάω μόνο μασάω!
 
Οι παραγγελίες συνήθως ξεκινούν ένα μήνα πριν, και πάντα μα πάντα την πρώτη και τελευταία μέρα τρώω γεμιστά από τα χεράκια της γιαγιάς. Δεν έχει πιο μεγάλη ευχαρίστηση από όταν μπαίνω σπίτι και βρίσκω το ταψί να με περιμένει και τη γιαγιά σαν κέρβερος να λέει αφήστε τη μικρή να φάει πρώτα και μετά οι υπόλοιποι! Πραγματικά το καλύτερό μου είναι που πάντα υπάρχει φαγητό και δεν ανησυχώ τι θα μαγειρέψω όταν παω σπίτι μετά από μια εξωντοτική μέρα στο εργαστήριο. Οπότε τρώω δίχως αύριο, αν τύχει και κάποιος δεν πεινάει και αφήσει φαγητό για αργότερα (έντερ bro) δεν υπάρχει περίπτωση να το βρει! Ένα βράδυ θυμάμαι είχα βγει με παρέα, και με πέτυχε ο bro να τρώω σε φαγάδικο το δεύτερο μου μπέργκερ, προσφέρθηκα να του κεράσω ένα αλλά μου είπε οτι είχε σούπα αυγολέμονη στο σπίτι και την προτιμούσε. Με γεμάτο στόμα τον κοιτάζω και λέω: "Θούπα? Εμνε θούπα???άθε μου ένα πιάτ μην τη φαθ όλη". Ο bro τα πήρε άσχημα: "Μαλάκα έλεος πόσο θα φας? είσαι στο δεύτερο μπέργκερ έχει από το πρωί τρως και θα φας και τη σούπα μου? Πηγάδι δίχως πάτο είσαι?"
Ο bro έφυγε και με άφησε με το μπέργκερ στο στόμα και στο λόγο μου σκεφτόμουνα μόνο τη σούπα που μου ξέφυγε! Όταν πήγα σπίτι βρήκα ένα πιάτο (βαθύ για σαλάτα) σούπα να με περιμένει και ένα μήνυμα που έλεγε: "παρόλο που ποτέ δε θα έκανες το ίδιο για μένα σου άφησα λίγο φαγητό". Μέχρι σήμερα το θεωρώ το πιο γλυκό πράγμα που έχει κάνει κάποιος για μένα.

Τελικά ενέδωσα και άρχισα να μαγειρεύω γιατί μετά από τόσα χρόνια μακαρονιού και ρυζιού έφτασα σε σημείο να τα σιχαθώ. Εξακολουθώ να μην απολαμβάνω το μαγείρεμα αλλά τώρα το βλέπω σαν ένα μέσο που θα με οδηγήσει σε ένα τελικό σκοπό και αυτός είναι ένα πιάτο καλό φαγητό. Άρχισα να τρέχω σε υπαίθριες αγορές όπου βρίσκω πολύ καλύτερα προιόντα και σε πιο προσιτές τιμές, ανακαλύπτω συνταγές που χρειάζονται ολικό χρόνο προετοιμασίας και ψησίματος μάξιμουμ μισή ώρα και βρήκα επιτέλους την ησυχία μου.
Κάπου εδώ ξεκίνησε και η μπίζνα του food trafficking, πού να το φανταζόμουνα οτι ενώ τα προηγούμενα χρόνια δεν καταδεχόμουνα να μεταφέρω οποιαδήποτε μορφή τροφής από Κύπρο σε εξωτερικό τώρα η βαλίτσα μου έχει μόνο φαγητό και ζιβανία! Έχω φέρει φλαούνες, μέλι, σπιτική λεμονάδα, κουλουράκια της γιαγιάς, πουρέκια, χαλούμια, λουκάνικα, δύοσμο από το χωριό και ρίγανη (σιγά μην αγοράσω το άνοστο πλαστικό που πουλάνε εδώ!), μαρμελάδες (καλά το ψυγείο μου έχει μαρμελάδες και γλυκά του κουταλιού μόνο στο ένα ράφι!). Έχω πλεον γίνει μάστορας, όποτε επισκέπτομαι μια νεα χώρα παω σε σουπερμάρκετ και αγοράζω φαγητό πρώτα το οποίο μεταφέρω στη Φλατλαντ και προσέχω σαν ορυχείο χρυσού.
Σήμερα θα καθαρίσω το ψυγείο μου που αδειάζει επικίνδυνα από το στοκ γιατί μες την εβδομάδα έχω επισκέψεις από Κύπρο και περιμένω νέα εφόδια μου τρέχουν τα σάλια μόνο στη σκέψη! Γιαμ γιαμ!!! Άσε που έχω αφήσει ρητές εντολές οτι εργάζομαι στην πτυχιακή μου (γέλασε κανείς?) και δε μπορώ να ασχολούμε με τετριμμένα πράγματα όπως η μαγειρική και αναμένω περιποίηση πεντάστερου ξενοδοχείου στη χειρότερη περίπτωση!