Procrastination material #6

Τα παρακάτω ουδεμία σχέση φέρουν με την υποφαινόμενη η οποία γράφει μανιωδώς το thesis της.

1. Ας αρχίσουμε με τον στόχο της σημερινής μέρας (για μια γνωστή μου μιλάω δεν τη ξέρετε):

 2. Mission failed, ας βάλουμε πιο μακρινούς στόχους

 3. Χμμμ, δε βλέπω μια ολοκλήρωση στόχου. Ας κάνω κάτι άλλο να ξελαμπικάρω, το δωμάτιό μου πόσο καιρό έχει να το καθαρίσω? 

3. Γίνε πιο συγκεκριμένη παιδάκι μου, έτσι όπως πας θα κάτσεις εδώ μέχρι να βγάλεις ρίζες και δε σου πάει το δεντρί!

 

4. MISSION ACCOMPLISHED! CONGRATULATE THY SELF!

5. Συμπεράσματα:

α.

β.

 

Το άκρον άωτον #1: Οργανωτικότητα

Σήμερα φίλοι μου το μπλογκ θα εγκαινιάσει μια νεα στήλη, το όνομα αυτής: "Το άκρον άωτον". Το πρώτο θέμα που θα ασχοληθούμε είναι η Οργανωτικότητα!

1 βδομάδα πριν:
Λαμβάνω chain mail (έτσι ονομάζω τα μειλ της συγκάτοικου πλεον με τόσα πλάσματα που κάνει cc aaarggg) από τη συγκάτοικο και με ανακοίνωση οτι το Σάββατο (προχτές δηλαδή) ξεκινάει η πώληση εισιτηρίων για φεστιβάλ τα οποία εξαφανίζονται σε μερικά λεπτά και να οργανωθούμε όλοι μπας και καταφέρουμε να εξασφαλίσουμε τα πολυπόθητα εισιτήρια.

Σάββατο:
09:00: B2F GET OUT OF YOUR FUCKING BED YOU HAVE TICKETS TO BUY! (Η πώληση ξεκινούσε στις δέκα παρεπιπτόντως). Μας έστησε σαν τα στρατιωτάκια, μπροστά από λαπτοπ, κινητά, ιπαντ όλα έτοιμα και ανοιχτά γιατί δε μπορούμε να κάνουμε ανανέωση της σελίδας (κρασάρει ο σέρβερ for the love of God!).

10:00: Πατάω το κουμπί αγοράς εισιτήριων και μπαίνω κατ'ευθείαν σε αναμονή! Τα νεύρα μου, δεν ξέρω την τύχη μου? Με ξύπνησε η άλλη και τώρα σε πέντε λεπτά θα λάβω μήνυμα sorry all the tickets are sold out! Φέξε μου γλύστρισα δηλαδή! Ενώ αν έμενα στα ζεστά μου, ακόμα μια ώρα μες το κρεβάτι στην αγκαλιά του Ορφέα....

10:05: Χτυπάει το τηλέφωνο, στη γραμμή η κωλόφαρδη φίλη μας που αγόρασε τέσσερα εισιτήρια.
10:06: Δεύτερη κωλόφαρδη, ακόμα τέσσερα εισιτήρια
10:08: Τρίτη κωλόφαρδη, ακόμα τέσσερα εισιτήρια
Γιες! Χιουστον we are landing! Τουλάχιστον θα πάμε στο φεστιβάλ και δε ξύπνησα αδίκως!

Κυριακή (χτες):
Αποφασίσαμε να κάνουμε μπαρμπεκιού αψηφόντας τη βροχή και το κρυο γιατί είμαστε ζώα. Στην παρέα είμασταν όλοι όσοι θα πηγαίναμε στο φεστιβάλ και ξεκίνησε συζήτηση για το αν θα πάμε με τρένο ή αυτοκίνητο, αν θα πάμε από το βράδυ Πέμπτης, αν θα φύγουμε Κυριακή ή Δευτέρα, αν θα βρούμε εισιτήρια πλοίου (γιατί το φεστιβάλ είναι σε νησί) ήδη είχαν μείνει ελάχιστα εισιτήρια για Πέμπτη(!!!!!), αν θα καταφέρουμε να κλείσουμε θέσεις κάμπινγκ στον ίδιο τομέα (ναι το κάμπινγκ χωρίζεται σε Α, Β, κτλ), αν θα βρούμε να ενοικιάσουμε ποδήλατα, αν θα έχουμε αρκετές σκηνές και πάει λέγοντας.

Ήμουνα ήσυχη όση ώρα τους άκουγα να μιλάνε και σε κάποια φάση είπα να το ανοίξω το ρημάδι γιατί δεν άντεξα:
"Το συνειδητοποιειτέ αγαπητοί μου οτι το φεστιβάλ θα λάβει χώρα τον ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ σωστά?"

Bro at the museum part 2

Επειδή κυρίες και κύριοι ο επιμένων νικά, και επειδή είπαμε έχω γινάτι γαιδουρινό στις επόμενες κοινές μας διακοπές με τον μπρο καταλήξαμε Λονδίνο.

Short background story:
Πριν πάμε Λονδίνο, μιας και πλησίαζαν Χριστούγεννα, βγήκαμε για ψώνια στην πόλη που σπούδαζε ο μπρο και επειδή δε μας έφτανε μόνο αυτό πήραμε σβάρνα και τα τριγύρω mall μέχρι που μείναμε πανί με πανί. Ευτυχώς είχαμε πληρώσει μεταφορικά μέσα, διαμονή, και φυλάξαμε λεφτά για το tube και φαγητό αλλά μέχρι εκεί. Οπότε φανταστείτε δυο βλαμμένα στο Λονδίνο για το σκ μες τα Χριστούγεννα με τέσσερις λίρες για ξόδεμα τις οποίες μετατρέψαμε σε toffee nut latte μόλις πατήσαμε πόδι στην πόλη, τραγικοί με λίγα λόγια.

back to our story:
μπρο: Μαλάκα εν γίνεται... Μόνο άμαν είμαι διακοπές μαζί σου εν μου μεινίσκει μπακκίρα, εν γίνεται, είμαστεν Λονδίνο ας πούμε τζαι εν μπορούμε να κάμουμε τίποτε ως τη μέρα που έννα φύουμε (κλαψομουνιάση για κανένα εικοσάλεπτο)
b2f: Ντουντ, μπορούμε να πάμε σε μουσείο (έντερ πηδηματάκια χαράς, καρδιούλες, χαμόγελα ως τα αφτιά)
μπρο: (enter face of the grinch) ΜΑ ΠΕ ΜΟΥ ΣΟΒΑΡΟΜΙΛΑΣ? Παεις καλά όξα έδωκεν σου την η επιστήμη? ΜΕ ΙΝΤΑ ΛΕΦΤΑ? Ξιάννω εγώ τον Βαν Γκογκ που εδώκα 30 ευρώ είσοδο τζαι ακόμα κλαίω τα? Θέλει μου τζαι μουσεία η άλλη....

 b2f: Εμμμ, στο Λονδίνο είναι δωρεάν η είσοδος στα μουσεία, επιχορηγούνται από το κράτος...
μπρο: Excuse me? Άκουσα καλά? Εν αβάττα? Ε, οι καλό, σαν τους μαλάκες τους Ολλανδούς που σου πιάνουν τον κώλο, είδες οι Εγγλέζοι?! Btw εν είμαι τόσον απελπισμένος να παω σε μουσείο προτιμώ να κάτσω στο ξενοδοχείο, σε παγκούι μες τη μέση της Λέστερ σκουεαρ να παγώσει ο κώλος μου ΑΛΛΑ μουσείο να παω να κλειστώ ΠΟΤΕ!
b2f: Να σου θυμήσω τη συμφωνία, μια μέρα δική μου μια δική σου? Θα πάμε Tate modern (έντερ χαμόγελο γκολγκειτ)

[Αφού χαθήκαμε μες τον ψόφο γιατί έχει δυο Tate και ο μπρο δείχνοντας τη δυσανασχέτισή του άφησε εμένα που δεν έχω ιδέα από προσανατολισμό να βρω τη διαδρομή καταλήξαμε να ρωτάμε τον κάθε περαστικό πού είναι το μουσείο, άρχισε να χιονίζει αρχίσαμε να τσακωνόμαστε μες τη μέση του δρόμου και εκεί που είμασταν έτοιμοι να σκοτωθούμε το βρήκαμε]

Διάλογος μεταξύ εμού και μπρο μπροστά από έργα τέχνης:

μπρο: ΕΒΑΡΕΘΗΚΑ! Αν είχαμε λεφτά ήταν να παω να κάτσω στην καφετέρια να παραγγείλω ένα καφέ τζαι να σε περιμένω αλλά ας όψεται που είμαι ταπί τζαι απολαμβάνω τέχνη μη χέσω.
b2f: Αααααα, έχουν Μιρό!? Έλα βρε αχαίρευτε να δεις!
μπρο: Περιπέζεις με εννεν? Τωρά τούτο το πράμα εν τέχνη? Τούτο κάμνω το τζαι γω! Τούτο κάμνει το τζαι η ανιψιά μας που εν πέντε χρονών στο εργαστήρι τέχνης του νηπιαγωγείου. Μεν μου πεις οτι ΤΟΥΤΟΣ ο πίνακας, τούτη η μαλακία τζαι μισή εν διάσημος
 b2f:Ναι! Ο Μιρό είναι από τους αγαπημένους μου, τα έργα του φαίνονται απλά αλλά άμα μάθεις τη σκέψη που κρύβεται πίσω τους θα πάθεις...
μπρο: Έπαθα ήδη! Καλά ρε επιμένω, τούτο το μπλε με τη γραμμή τζαι τα στρογγυλούθκια ΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ???? Τζαι μεν μου αρκέψεις, αφαιρετικά τζαι πρωτοπορίες ΕΝ ΕΝΑΣ ΜΠΛΕ ΠΙΝΑΚΑΣ ΜΕ ΜΙΑΝ ΓΡΑΜΜΗ!!!
b2f: Καλά αφού σου εξηγώ τόση ώρα τι σκεφτόταν οταν το σχεδιάζε και τι σημαίνει το καθετί γιατί επιμένεις να μην κατανοείς τη βαθύτερη έννοια και να μένεις στην επιφάνεια?
μπρο: Γιατί ρε ζώον, ρε κουλτούρα του κεράτα, εν ένας μπλε πίνακας, εν έκαμε ΤΙΠΟΤΕ, τίποτε, απλά εν ο Μιρό τζαι ούλλοι οι art lovers υποκλίνεστε στην μαλακία του. Εσύ κάθεσαι τζαι εξηγάς μου τόση ώρα τη σημασία του πίνακα, εγώ λαλώ σου απλά κάμνει χάζι ο τύπος, λαλεί σου είμαι φειμους, ότι τους ταίσω εννά το φαν τζαι έτσι κάμνει. ΚΑΛΑ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΜΕΙ ΡΕ ΘΥΜΑΤΑ που εννα μου πει εμένα τωρά οτι τούτος ο πίνακας έσσιει σημασία, ούτε καν τον κόπο να τραβήσει πέντε γραμμές έτσι για το γαμώτο να πει έκαμα κάτι εν έκαμε τζαι συ υποκλίνεσαι στο μεγαλείο του. Είσαι τέλλια ηλίθια, αλλά με τον pretentious μαλάκα που έμπλεξες εν επερίμενα τίποτε καλύτερο!

μπρο: Μαλάκα εν σε έκθεση του δημοτικού που είμαι, έτσι νιώθω. Τουλάχιστον τούτος ετράβησεν πέντε γραμμές όι σαν τον άλλο τον Μοιραίο
b2f:Αυτός που λες είναι πίνακας έκθεσης δημοτικού ρε ζώον είναι Πικάσσο!
μπρο: Πέρκει να σιέρεται, τζαι γω είμαι ο Μπρο! Ξέρει με ο τύπος τζαι πρέπει να στέκουμαι προσοχή μπροστά στο έργο του? Πάντως μιαν ρίγα εν είχασιν ρε σις? Ας πούμε εν ούλλα ζαβά τζαι αλλήθωρα, το ένα μάτι θωρεί στην ανατολή τζαι το άλλο στη δύση...Εν την καταλάβω τούτη την τέχνη τζαι απορώ γιατί εκστασιάζεσαι, αλόπως εν οι αναθυμιάσεις που το χόρτο στο student house που μεινίσκεις.
b2f: Ντουντ, άκου να σου πω, δε λεω να εκστασιάζεσαι από κάθε πίνακα οκ? Σε φέρνω μαζί μου γιατί πιστεύω ο καθένας πρέπει να διαμορφώσει άποψη έστω και αρνητική. Τουλάχιστον έχεις δει τους πίνακες και μπορείς να μοιραστείς τη γνώμη σου έστω και αν δε συμφωνώ μαζί σου.
μπρο: Επιτέλους άκουσα και μια σωστή πρόταση από το στόμα σου! Btw, αν εμπαίναμε ίντερνετ εθωρούσαμεν τους πίνακες τζαι εγλιτώνναμεν το κρυολόγημα που είμαι σίουρος ότι απέκτησα μετά που τρεις ώρες περπάτημα μες το σιόνι να γυρεύκω το Tate το ίδιο και το αυτό!
b2f: Αφού είμαστε που είμαστε έξω, θες να περάσουμε να ρίξουμε και μια ματιά στο National Gallery που είναι εδώ δίπλα, ε φανταστικέ αδερφούλη?
μπρο: Μόνο με λοβοτομή!

I am lame and i know it

Σήμερα φίλοι το ποστ είναι αφιερωμένο σε κρυφές απολαύσεις που συνήθως χαρακτηρίζονται "lame" από τρίτους. Talk about a way to kill my rather cool image ;-P.

1. Puzzles
Μου αρέσει να φτιάχνω παζλ. Πάνω από χίλια κομμάτια και κατά προτίμηση πίνακες διάσημων ζωγράφων. Είμαι τόσο παζλ φρικ που ο μπρο κάποια Χριστούγεννα μου έκανε το ultimate gift: Puzzle case!!!

Αυτό ήταν το τελευταίο μου επίτευγμα, σκοτώθηκα με τα ασπρόμαυρα κομμάτια!

2. Παρακολουθώ μανιωδώς τις πιο ανούσιες σειρές, Keeping up with the Kardashians (μπορώ να σου ονομάσω όλους τους Καρντάσιανς και Τζένερς), Jersey Shore, 16 and pregnant, Married to Jonas και πάει λέγοντας. Ο φάδερ αλλάζει εκατό χρώματα κάθε φορά που βρίσκει το κανάλι στο E!, ε σόρι που δεν είμαστε όλοι του ποιοτικού National Geographic και Animal Planet. Έχουμε χαλάσει άπειρο σάλιο σε συζητήσεις γύρω από το γιατί μου αρέσουν αυτά τα χαζά μιας και όπως λέει με θεωρεί άτομο με ανεπτυγμένη αντίληψη και πέφτω από τα μάτια του με αυτές τις ποταπές μου προτιμήσεις. Ένα έχω να πω, μετά από ένα δεκάωρο δουλειάς και υπερφόρτωσης εγκεφάλου όταν παω σπίτι θέλω να κάνω switch off τα πάντα, και μάντεψε τι με βοηθά!

3. Ήμουν η ναμπερ ουαν φαν τον Backstreet Boys, έχω όλα τους τα σιντι, κρυφός μου πόθος ήταν να γνωρίσω τον BRock και να παντρευτούμε (so many things going wrong in this sentence people). Αν τύχει και βγούμε έξω ή βρεθούμε σε κανένα πάρτυ και βάλουν ΒΒ ξεσαλώνω ακόμα με τα ακούσματά τους και δε ντρέπομαι να το παραδεκτώ. Έχει ΒΒ anonymous για hard core φανς?

 

seriously younger me? BROCK? 

4. Η ταινία που έχω παρακολουθήσει άπειρες φορές, δεν είναι καμιά τύπου ερασιτεχνικού σινεμά όπως θα σκέφτονταν αρκετοί που με γνωρίζουν, όχι αγαπητοί μου είναι το THE ROCK. Tο ψάρι μου το είχα ονομάσει Goodspeed και τουλάχιστον μια φορά το χρόνο το ξαναπαρακολουθώ, ναι ξέρω όλους τους διαλόγους απέξω *sigh*.

 

5. Μου αρέσει να παρακόλουθω παιδικές ταινίες! Αγαπημένη το hoodwinked (αυτό δε φτιάχτηκε για παιδάκια ρε! επίσης έχω δει το Κung-fu Panda άπειρες φορές γιατί ήταν η αγαπημένη της πρωην συγκάτοικου. Ξέρω ξέρω, αν δεν ταιριάζαμε...)

                                     

Και τώρα που τα θυμήθηκα λέω να κάτσω να δω το The Rock σύντομα γιατί πέρασε καιρός από την τελευταία φορά!

 

Μπακ του φλατ

Αγαπημένε μπλογκερικέ αναγνώστη σε χαιρετώ! Χάθηκα το ξέρω, πολύ θα ήθελα να προσποιηθώ πολυάσχολη ζωή αλλά όπως γνωρίζεις επισκέφθηκα το νησί μετά από ένα χρόνο απουσίας και μιας και τους είχα λείψει με περιμένανε όπως το άγιο φως για να μου πούνε τα παράπονά τους να μάθουν πώς είμαι γιατί η τηλεφωνική επικοινωνία δεν είναι επαρκής και πολλά άλλα. Μόλις πλησίαζα κινητό και υπολογιστή (αν δεν ήταν για δουλειά) γινότανε χαμός οπότε για δυο βδομάδες ξέχασα ίντερνετ (το procrastination version of it at least) και τηλεόραση (καλά τηλεόραση δεν βλέπω ούτε στη φλατλαντ αλλά είμαι series fun και κάτσε τώρα να τα προλάβεις όλα).
 
Αγαπημένε μπρο, η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο. Για όσους περίμεναν τη συνέχεια του the souvla saga έχω να δηλώσω οτι αναβάλλεται επ'αόριστον μιας και ο μπρο έκανε γενικές εξετάσεις και έχει υψηλό ζάχαρο (στην οικογένεια έχουμε κληρονομικότητα διαβήτη) το οποίο είναι επικίνδυνο αν δεν προσέξει τη διατροφή του. Οπότε εκτός από μια φορά που φάγαμε σούβλα πριν κάνει τις μαύρες εξετάσεις τις υπόλοιπες τα κόψαμε όλα γιατί το "μωρό" (το μωρό δε χωράει από την πόρτα γαμώ το κεράτό μου) δε μπορεί να φάει κρέας μπλα μπλα μπλα. Δώστου η μάνα μου να του μαγειρεύει σπανακόριζο (σιριουσλι πιπλ?! ταξίδεψα τόσα χιλιόμετρα για σπανακόριζο?) και μπιφτέκια -πφφφφφ-. Μετά με λέει πριγκίπισσα ο ΠΑΣΑΣ!

Αγαπημένες μου φίλες που συμβάλλετε στον πολλαπλασιασμό του πληθυσμού του πλανήτη φτάνει πια με τα αγόρια! Κάντε και κανένα κοριτσάκι, βαρέθηκα να πηγαίνω στα καταστήματα και ν'αγοράζω "βαρετά" ρουχαλάκια, θέλω να ξεσαλώσω σε ροζ και λουλούδι γαμώτο και δε με αφήνετε!!!! Σίριουσλι όμως, τα αγοράκια έχουν ρούχα σαν μικροί κύριοι, ενώ για τα κοριτσάκια έχει έκρηξη κιουτνες την οποία δυσκολεύομαι να αγνοήσω, λες ένα ροζ λουλουδέ πουκάμισο να πηγαίνει στο γιο της φίλης μου?

Αγαπημένοι μου γονείς, επειδή με είδατε να δίνω μερική σημασία στο παιδί της φίλης μου δε σημαίνει οτι κτυπά το βιολογικό μου ρολόι και οτι θα γίνω θεσπέσια μάνα επειδή ο μικρός έπεσε στα τέσσερα και με παρακαλούσε να μείνει μαζί μου τη σκληρή ώρα του αποχωρισμού (αγαπημένε πατέρα το σχόλιο σου: "Κάτσε να φκάλουμε φωτογραφία έναν άντρα που την παρακαλά γιατί τούτη η κόρη μας με το νου που κουβαλά εν νομίζω να ξαναζήσει έτσι στιγμές" μπήκε στα δευτέρια και θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σου στο μέλλον). Για δυο ώρες άντε το πολύ τρεις όλες είμαστε καλές μάνες, στο 24/7 τα βρίσκει σκούρα ο άλλος, δε ξεγελιέται τόσο εύκολα το βλαστάρι σας!

Αγαπητοί καπνιστές, έχει καταντήσει πλεον γελοίο να αναφέρει κανείς οτι έχει περάσει νόμος που απαγορεύει το κάπνισμα σε εσωτερικούς χώρους στην Κύπρο γιατί όλοι καπνίζουν και άμα πεις μα είναι παράνομο σου απαντάνε το κλασσικό: " Μα αν δεν μας αφήναν να καπνίζουμε μέσα στα μαγαζία κανένας εν θα επατούσε!". Λοιπόν, έτσι για να εξηγούμαστε, αν ο νόμος εφαρμοζόταν ΑΥΣΤΗΡΩΣ τι θα έκανε ο καπνιστής? Θα καθόταν στο σπίτι του για κανά μήνα (και πολλά είπα), μετά επειδή σιγά μην αντέξει ο οποιοσδήποτε όχι μόνο ο καπνιστής να μη βγει θα το κατάπινε και θα έλεγε και ένα τραγούδι, κατά προτίμηση έξω από το μαγαζί καπνίζοντας! Δηλαδή, όλοι οι Κύπριοι που ζουν στο εξωτερικό δε βγαίνουν να πιστέψω? Κάθονται σπίτι και καπνίζουν, ή μήπως απλά βγαίνουν έξω κάνουν το τσιγαράκι τους και τσουπ πίσω? Έχει καταντήσει αηδία πια να βγαίνω στην Κύπρο, ποιος ο λόγος να λουστώ και να φτιαχτώ σας ερωτώ? Όταν παω σπίτι βρωμάω τσιγαρίλα από πάνω μέχρι κάτω και θέλω ξανά μπάνιο, για τα ρούχα ούτε συζήτηση κατευθείαν πλυντήριο. Σκέφτομαι την επόμενη φορά να κυλιστώ στις κοπριές πριν βγω και να κάνω την αχάπαρη! Μετά περιμένουμε να εφαρμοστούν νόμοι, όλα ξεκινούν από τα μικρά αγαπητοί μου.

Αγαπητέ οδηγέ, ή μάλλον αγαπητέ μεθυσμένε οδηγέ που αποφάσισες να πας σπίτι σου οδηγώντας μετά που ήπιες τον Βόσπορο ΝΑ ΠΑΣ ΜΕΣΑ ΑΔΕΚΑΣΤΟΣ γαμώ το κεράτό μου, που κρατούσα το αυτοκίνητό και κοίταζα δεξιά, αριστερά, πάνω, κάτω και μετά περνούσα όταν άναβε πράσινο με την ψυχή στο στόμα. Στη Φλατλαντ οδηγώ μες το χιόνι με λεωφορεία να περνάνε από δίπλα και δεν έχω χεστεί τόσο πάνω μου όσο όταν οδηγώ χρονιάρες μέρες στην Κύπρο.

Αγαπημένη συγκάτοικε, σ'έχω μες την καρδιά μου αλλά το γκλουτεν φρι, ντερι φρι, σουγκαρ φρι κεικ που μου ετοίμασες για υποδοχή δεν το τρώει ούτε άτομο στα πρόθυρα ασιτίας. Βάλε ένα αυγό μέσα, μια ζαχαρίτσα, σοκολάτα τουλάχιστον, ένα τόνο κακάο, άντε και γάλα καρύδας αλλά βάλε κάτι μέσα να μπορώ να το φαω γαμώτη μου!

Αγαπητή καμπάνα, δυο βδομάδες έχω να δηλώσω ΔΕ ΜΟΥ ΕΛΕΙΨΕΣ ΚΑΘΟΛΟΥ!

Μετά από αυτό το μικρό διάλειμμα θα επιστρέψουμε κανονικά στο πρόγραμμά μας,
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

ΥΣ: Όλοι κάνουν new year's resolutions οπότε αποφάσισα να κάνω και γω ένα. Διάβασα που λέτε οτι ο άνθρωπος χάνει δυο βδομάδες από τη ζωή του στο σύνολο ψάχνοντας το τηλεκοντρόλ και ΕΠΑΘΑ ΣΟΚ! Δυο βδομάδες? Σίριουσλι? Θα το ράψω πάνω μου ρε συ, εν ανάγκη θα το γαζώσω, θα πάρω ένα σπεαρ αλλά τηλεκοντρόλ δε θα ξαναχάσω! Μακροζωία σου'ρχομαι!