Aller au contenu

-icus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.

Étymologie

[modifier le wikicode]
(Date Ă  prĂ©ciser) De l’indo-europĂ©en commun *-ik (« suffixe adjectival ») qui donne le grec ancien -ÎčÎșός, -ikĂłs. rĂ©fĂ©rence nĂ©cessaire (rĂ©soudre le problĂšme)
Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif -icus -ică -icum -icī -icae -ică
Vocatif -ice -ică -icum -icī -icae -ică
Accusatif -icum -icăm -icum -icƍs -icās -ică
GĂ©nitif -icÄ« -icae -icÄ« -icƍrĆ­m -icārĆ­m -icƍrĆ­m
Datif -icƍ -icae -icƍ -icÄ«s -icÄ«s -icÄ«s
Ablatif -icƍ -icā -icƍ -icÄ«s -icÄ«s -icÄ«s

-icus \Prononciation ?\

  1. Suffixe adjectival.
Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif -icus -ică -icum -icī -icae -ică
Vocatif -ice -ică -icum -icī -icae -ică
Accusatif -icum -icăm -icum -icƍs -icās -ică
GĂ©nitif -icÄ« -icae -icÄ« -icƍrĆ­m -icārĆ­m -icƍrĆ­m
Datif -icƍ -icae -icƍ -icÄ«s -icÄ«s -icÄ«s
Ablatif -icƍ -icā -icƍ -icÄ«s -icÄ«s -icÄ«s

-icus \Prononciation ?\ masculin (le suffixe équivalent pour les noms féminins est -ica)

  1. Suffixe nominal, issu souvent de l'adjectif qui est substantivé.

DĂ©rivĂ©s dans d’autres langues

[modifier le wikicode]