Pergi ke kandungan

EgyptAir

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
EgyptAir
مصر للطيران
Miṣr le-ṭ-Ṭayarān
Sebuah Boeing 787-9 Dreamliner EgyptAir
IATA ICAO Pengenal
MS MSR EGYPTAIR
Ditubuhkan7 Jun 1932; 94 tahun yang lalu (1932-06-07)
Bermula operasiJulai 1933; 93 tahun yang lalu (1933-07)
HabKaherah
Bandar tumpuan
Program kesetiaanEgyptair Plus[1]
PerikatanStar Alliance
Subsidiari[2][3][4]
Pesawat73
Destinasi93[5]
Syarikat indukEgyptair Holding Company (Kerajaan Mesir)
Ibu pejabatKompleks Pentadbiran Egyptair
Kaherah, Mesir
Orang penting
  • Ahmed Adel (Pengerusi & CEO Egyptair Holding Company)[6]
  • Kapt. Mohamed Elian (pengerusi dan CEO Egyptair)
Pekerja9,000 (Disember 2014)[7]
Laman webwww.egyptair.com

EgyptAir (Arab: مصر للطيران, Miṣr liṭ-Ṭayarān) ialah syarikat penerbangan bendera milik kerajaan[8] Mesir. Syarikat penerbangan ini beribu pejabat di Lapangan Terbang Antarabangsa Kaherah, hab utamanya, dan mengendalikan perkhidmatan penumpang dan kargo yang dijadualkan ke 84 destinasi antarabangsa dan sembilan destinasi domestik di 56 buah negara di Afrika, Eropah, Asia, dan Amerika, setakat Jun 2026.[5] Egyptair ialah ahli Star Alliance, dan merupakan satu-satunya syarikat penerbangan yang berasaskan di rantau MENA yang menganggotai perikatan tersebut.

Sejarah

[sunting | sunting sumber]

Tahun-tahun awal: Misr Airwork (1932–1949)

[sunting | sunting sumber]

Apabila Alan Muntz, pengerusi Airwork Services, melawat Mesir pada tahun 1931, beliau mendedahkan rancangan untuk menubuhkan syarikat penerbangan baharu, Misr Airwork, dengan Miṣr (مصر) merupakan perkataan Bahasa Arab bagi "Mesir". Pada 31 Disember 1931, kerajaan memberi syarikat itu hak eksklusif dalam operasi pengangkutan udara.[9] Bahagian Misr Airwork yang dinamakan Misr Airlines telah ditubuhkan pada 7 Jun 1932,[9] ″untuk mempromosikan semangat penerbangan dalam kalangan belia Mesir″, sekali gus menjadi syarikat penerbangan ketujuh di dunia pada masa itu.[10] Ibu pejabat Misr Airwork, S.A.E. terletak di Aerodrom Almaza, Heliopolis, Kaherah.[11]

Pelaburan awal ialah £E20,000, dengan pemilikan dibahagikan antara Bank Misr (85%), Airwork (10%), dan pelabur swasta Mesir (5%). Operasi bermula pada Julai 1933, pada mulanya menghubungkan Kaherah dengan Iskandariah dan Mersa Matruh menggunakan pesawat de Havilland DH.84 Dragon. Menjelang Ogos tahun itu, kekerapan perkhidmatan Kaherah–Iskandariah telah ditingkatkan kepada dua kali sehari.[9] Pada akhir tahun 1933,[12] penerbangan dua kali seminggu Kaherah–Aswan yang singgah di Asyut dan Luxor telah dirasmikan.[9] Melalui Port Said, penerbangan dari Kaherah yang melayani Lydda, Haifa dan Gaza telah dilancarkan pada tahun 1934. Pada 3 Ogos 1935, perkhidmatan ujian melalui Lydda dengan destinasi terakhir di Nicosia bermula menggunakan pesawat de Havilland D.H.86; perkhidmatan tersebut ditamatkan pada 20 Oktober tahun itu.[9] Laluan Iskandariah–Port Said–Kaherah–Minia–Assiut telah dibuka pada akhir tahun 1935.[13] Sepanjang tahun 1935, syarikat penerbangan itu mengangkut 6,990 penumpang dan 21,830 kilogram (48,130 lb) kargo; bagi tahun tersebut, perkhidmatan tetap ini terbang sejauh 419,467 batu (675,067 km).[14]

Laluan Iskandariah–Assiut, yang singgah di Port Said, Kaherah dan Minia, serta laluan Kaherah–Cyprus–Haifa–Baghdad ialah dua perkhidmatan beroperasi yang dimiliki oleh syarikat penerbangan itu menjelang tahun 1936. Penerbangan Haji bermula pada tahun 1937. Operasi ke Cyprus disambung semula pada tahun 1938 dengan perkhidmatan Kaherah–Lydda–Haifa–Larnaka.[9] Syarikat penerbangan itu mengendalikan kesemua pesawat buatan Britain pada tahun-tahun awal,[15]:588 dan menjelang April 1939 armadanya merangkumi satu D.H. Dragon, satu D.H. Dragonfly, lima D.H. Rapide, dua D.H.86 dan satu D.H.86B yang berkhidmat di laluan Iskandariah–Kaherah, Iskandariah–Port Said–Kaherah–Minia–Assiut, Kaherah–Assiut–Luxor–Assuan, Kaherah–Lydda–Haifa–Baghdad dan Kaherah–Port Said–Lydda–Haifa.[16] Kerajaan Mesir mengambil alih kesemua laluan pada September 1939. Pada tahun 1940, perkhidmatan ke Beirut dan Palestin telah dimulakan. Tiga Avro 19 telah dimasukkan ke dalam armada pada tahun 1944. Tiga kemalangan yang berlaku pada akhir tahun 1945 telah mencetuskan mogok untuk pembaruan armada dan menyebabkan operasi terhenti sepenuhnya sejak Februari 1946;[9] perkhidmatan disambung semula pada bulan Mei, dan menjelang akhir tahun 1946 armada merangkumi empat Avro Anson, satu Beech AT-11, lima Beech C-45, empat de Havilland D.H.89 Dragon Rapide dan dua North American AT-6 Texan.[17] Syarikat penerbangan itu mendapat manfaat daripada stesen pelupusan pesawat rantau Sekutu yang menjual lebihan pesawat tentera yang terletak di Mesir. Dua lagi Beech C-45 telah dihantar pada tahun 1947, dan Vickers Viking telah dimasukkan pada tahun 1948. Pada Mei 1949,[18] kesemua modal dan taman pesawat telah diperoleh oleh kerajaan.[19] Selepas negara Mesir menjadi pemegang saham tunggal, syarikat itu menukar namanya kepada Misrair SAE.[18]

Misrair (1949–1957)

[sunting | sunting sumber]

Misrair terus terbang di laluan yang sama seperti di bawah nama baharu.[19] Pada tahun 1951, tiga Languedoc telah diperoleh;[20] ini ditujukan untuk ditempatkan di laluan yang lebih jauh.[19] Languedoc menggantikan Viking dalam penerbangan ke Geneva, Khartoum, dan Tehran.[19]

Pada 1 Disember 1952 Misrair mengambil alih pesaing domestik Services Aériens Internationaux d'Égypte (SAIDE) dan dengan itu menamatkan operasi penerbangan syarikat penerbangan ini. Hanya laluan yang berjaya Kaherah-Tunis dibawa ke rangkaian laluan Misrair sendiri.[21]

Tiga Vickers Viscount telah dipesan pada awal tahun 1954.[22] Sepanjang tahun itu, syarikat penerbangan itu mengangkut 64,539 penumpang. Pada Mac 1955, armada Misrair merangkumi satu Beechcraft, tiga Languedoc dan tujuh Viking; tiga Viscount masih menunggu penghantaran.[23] Douglas DC-3 kemudiannya dibeli dan ditempatkan di laluan domestik, serta ke negara-negara Arab jiran. Penghantaran dua Viscount pertama berlaku pada Disember 1955; ia dimasukkan ke dalam perkhidmatan pada Mac 1956.[19] Lapan bulan kemudian pada 1 November 1956, sebuah Viscount (SU-AIC) telah dihapus kira semasa diletakkan di Lapangan Terbang Almaza berikutan serangan udara oleh RAF semasa Krisis Suez[24][25][a] Jumlah penumpang yang diangkut sepanjang tahun 1955 telah meningkat kepada Templat:Cardinal.[26] Pada Februari 1957, Misrair telah dinamakan semula sebagai United Arab Airlines.[19] Pada akhir tahun itu, dua lagi Viscount telah dipesan dengan kos £600,000–800,000, termasuk alat ganti.

United Arab Airlines (1957–1971)

[sunting | sunting sumber]

Ekoran pembentukan Republik Arab Bersatu oleh Mesir dan Syria pada 1 Februari 1958, Misrair telah dinamakan semula sebagai United Arab Airlines (UAA) pada Mac tahun itu.[21][b] Perkhidmatan Kaherah–Athens–Rome–Zürich telah dilancarkan pada 7 Julai; Syrian Airways digabungkan ke dalam UAA pada 23 Disember, dengan UAA menyerap kedua-dua laluan dan peralatan syarikat penerbangan Syria tersebut.[21] Menjelang Mac 1960, syarikat penerbangan itu mempunyai 579 pekerja. Pada masa itu, armada merangkumi satu Beech Model 18, empat DC-3, enam Viking dan enam Viscount.[28]:505 Salah sebuah Viscount terhempas ke dalam Laut Mediterranean pada 10 April, mengorbankan 17 penumpang dan tiga anak kapal.[21] Dengan pendaftaran SU-ALC,[29] yang pertama daripada tiga Comet 4C[30] telah dihantar pada 9 Jun.[15]:588 Operasi menggunakan dua daripada pesawat ini bermula pada 16 Julai tahun yang sama.[15]:588 Menjelang Oktober 1960, Misrair mempunyai pesawat Comet yang ditempatkan di laluan Kaherah–Belgrade–Prague, Kaherah–Rome–London, Kaherah–Jeddah dan Kaherah–Khartoum,[15]:588 DC-3 di perkhidmatan Kaherah–Iskandariah–Mersa Matruh, Kaherah–Assiut–Luxor, Kaherah–Luxor–Aswan dan Kaherah–Port Said–Iskandariah, dan Viscount digunakan untuk penerbangan tanpa henti yang menghubungkan Kaherah dan Iskandariah.[15]:589 Pesanan untuk dua lagi Comet telah dibuat pada November 1960.[30] Hubungan Syria dengan UAA berakhir pada Oktober 1961, apabila Syrian Arab Airways ditubuhkan oleh Kerajaan Syria di Damsyik; rangkaian laluan dan armada yang telah diambil alih oleh UAA telah dikembalikan kepada syarikat baharu itu.[31]

Sebuah Comet 4C United Arab Airlines berlepas dari Lapangan Terbang Geneva pada tahun 1968.

Dua lagi Comet, yang ke-4 dan ke-5,[21] telah dipesan pada awal tahun 1961.[32] Tiga bekas DC-6 SAS telah dibeli pada April 1961. Laluan Kaherah–Lagos telah dilanjutkan ke Accra pada 12 Jun dan penerbangan ke Moscow bermula pada 21 Jun.[21] Kontrak dengan Boeing untuk pembelian Boeing 707-320B dengan tarikh penghantaran antara November 1961 dan April 1964 telah ditandatangani; perjanjian itu gagal apabila syarikat penerbangan itu tidak mendapat pembiayaan.[33] Pada 1 November, penerbangan baharu ke Karachi dan Bombay telah dilancarkan, dan Comet keenam dan ketujuh telah dipesan pada Disember; ini telah dihantar pada April 1962.[34] Juga pada tahun 1961, laluan Kaherah–Nicosia, yang digantung sejak Krisis Suez pada tahun 1956, telah dipulihkan, diterbangkan dengan peralatan Viscount.[35] Melalui Bangkok dan Hong Kong, perkhidmatan Bombay telah dilanjutkan ke Tokyo pada Mei 1962.[36] Tiga anak kapal DC-3 yang terhempas di Heliopolis pada 16 Mei 1962 telah terkorban, dan 26 orang lagi terkorban dalam kemalangan melibatkan sebuah Comet di Bangkok pada 19 Julai tahun yang sama. Dua lagi Comet telah diperoleh pada Ogos, memasuki armada pada September tahun yang sama dan sepanjang tahun 1963. Pada 15 Februari 1963, laluan ke Baghdad telah disambung semula selepas terhenti selama tiga tahun, tetapi perkhidmatan itu bertahan singkat, kerana ketegangan politik antara Mesir, Iraq dan Syria memaksa gangguan penerbangan ke kedua-dua destinasi ini dan ke Damsyik; pada 1 April, perkhidmatan baharu ke Rhodesia Selatan telah dirasmikan. Pada 12 Mei 1963 sebuah DC-3 terhempas berhampiran Iskandariah, mengorbankan 27 penumpang dan empat anak kapal dan pada 28 Julai 1963, sebuah Comet terhempas ke dalam lautan berhampiran Bombay, mengorbankan 62 orang. Disebabkan kekurangan pesawat untuk melayani Tokyo, laluan itu ditamatkan. Selain itu, sebuah lagi Comet, SU-ALM, mengalami kerosakan di Benghazi pada 12 September, Comet ke-9 dan terakhir telah dihantar pada tahun 1964. Juga pada tahun itu, tiga bekas DC-6B Pan Am telah dibeli, dan tiga lagi diperoleh daripada Northwest Orient; pesawat-pesawat ini diletakkan untuk perkhidmatan di laluan domestik dan mula menggantikan Viscount. Juga bertujuan untuk mengendalikan perkhidmatan domestik, tujuh Antonov An-24 telah dipesan dengan harga US$2.3 juta.[34]

Sebuah Ilyushin Il-62 United Arab Airlines di Lapangan Terbang Le Bourget pada tahun 1971

Menjelang Mac 1965, tujuh Comet 4C dan empat Viscount terbang di laluan merentasi Eropah, Timur Tengah dan Afrika Utara, bersama-sama dengan perkhidmatan ke Lagos dan Accra.[18] Pada 1 Ogos, sebuah anak syarikat penerbangan bernama Misrair memulakan operasi.[34][c] Kontrak bernilai US$30 juta untuk tiga Boeing 707-320C telah ditandatangani dengan Boeing pada 15 Jun 1966 dan turut merangkumi empat mesin tambahan sebagai pilihan. Pada 1 November, syarikat penerbangan itu memansuhkan persinggahan di Prague pada perkhidmatan Kaherah–Prague–Moscow, dan pada Januari 1967 UAA memulakan laluan Kaherah–Frankfurt–Copenhagen. Pada 22 June 1967, sebuah Comet terhempas di Kuwait semasa mendarat; tiada kematian tetapi pesawat itu dihapus kira. Pada Ogos 1968, syarikat penerbangan itu menerima penghantaran dua Ilyushin Il-18.[34] Boeing 707 pertama telah diserahkan oleh pengeluar pesawat pada 21 Oktober tahun yang sama;[38] ia kemudiannya dimasukkan ke dalam perkhidmatan di koridor Kaherah–London.[34] Salah sebuah Il-18 terlibat dalam kemalangan maut semasa cuba mendarat di Lapangan Terbang Aswan pada 20 Mac 1969. Pada Mac itu, syarikat penerbangan memulakan perkhidmatan ke Berlin Timur dengan peralatan Il-18 dan pada bulan Jun laluan ke Tokyo melalui Bandar Kuwait, Bombay, Bangkok dan Hong Kong disambung semula.[34]

Pada 14 Januari 1970, sebuah Comet 4C (SU-ANI) terhempas semasa mendarat di Addis Ababa dari Kaherah; tiada seorang pun daripada 14 orang di dalam pesawat mengalami kecederaan parah. Pada 30 Januari 1970 roda pendaratan sebuah Antonov An-24V, SU-AOK, runtuh semasa mendarat di Luxor. Pada 19 Februari SU-ALE, sebuah lagi Comet, membatalkan pelepasan dari Lapangan Terbang Munich Riem pada 30 kaki (9.1 m), jatuh semula ke landasan, menggelongsor sehingga ke penghujungnya dan melanggar pagar. Sebuah lagi An-24V, SU-AOC, mendarat cemas tanpa roda di Kaherah pada 14 Mac.[39] Pada Mac 1970, UAA mempunyai 7,810 pekerja; armada merangkumi tujuh An-24B, tiga Boeing 707-366C, enam Comet 4C dan tiga Il-18.[40] Boeing 707 keempat telah dihantar pada Mac 1970. Sebuah An-24V (SU-ANZ) sedang dalam penerbangan latihan dan terhempas berhampiran Kaherah, mengorbankan tiga penghuninya pada 19 Julai.[39] Pada 2 Januari 1971, sebuah Comet (SU-ALC) melanggar bukit pasir semasa pendekatan ke Tripoli,[39] dengan kehilangan nyawa 8 penumpang di dalam pesawat dan 8 anak kapal.[10] Pada 23 Mei 1971, pengambilalihan dua Ilyushin Il-62 telah diumumkan, dijadualkan untuk penghantaran pada Jun tahun yang sama.[39] Jun 1971 menyaksikan syarikat penerbangan itu menggunakan pesawat ini di laluan Eropah,[39] melengkapi perkhidmatan yang dikendalikan dengan Boeing 707. his[41] Il-62 telah diperkenalkan pada perkhidmatan Asia pada 9 Julai.[39] Nama syarikat penerbangan itu ditukar kepada Egyptair pada 10 Oktober 1971, ekoran negara itu menukar namanya kepada Republik Arab Mesir.[42]

Egyptair (1971–kini)

[sunting | sunting sumber]
Sebuah Boeing 707-320C Egyptair di Lapangan Terbang Zurich pada tahun 1978

Egyptair mewarisi kakitangan, peralatan, aset dan liabiliti UAA. Pada 19 Mac 1972, Penerbangan 763 EgyptAir, sebuah Douglas DC-9-32 yang membawa pendaftaran Yugoslavia YU-AHR terhempas ke Pegunungan Shamsan, 4 batu (6.4 km) di barat daya Aden, mengorbankan kesemua 30 penghuninya. Pada 16 June, sebuah Ilyushin Il-62 (SU-ARN) terlibat dalam kemalangan mendarat tanpa sebarang kematian dilaporkan. Pada bulan Julai, 8 Tupolev Tu-154 telah dipesan dengan harga US$60 juta, dengan tiga daripadanya dijadualkan untuk penghantaran pada Julai 1973, tiga pada November 1973 dan dua pada Mac 1974.[43] Sebelum memuktamadkan urus niaga itu Egyptair juga telah mempertimbangkan Boeing 727, tetapi pembiayaan untuk pesawat buatan AS ini tidak dapat diatur.[44] Di bawah syarat-syarat kontrak, penyelenggaraan ringan akan dijalankan di Mesir, manakala perombakan rangka pesawat dan enjin akan dijalankan di Kesatuan Soviet.[45] Pada Julai 1972, pengambilalihan empat Boeing 707-320C bernilai US$40 juta telah diumumkan. Pada masa ini, syarikat penerbangan itu mempunyai empat Boeing 707 yang sudah beroperasi. Penyerahan pesawat baharu itu telah diatur pada Mac, Mei, Jun dan September 1973.[43] Pada 5 Disember 1972, salah sebuah daripada empat 707 yang sedia ada dalam armada (SU-AOW) terhempas berhampiran Kaherah semasa dalam penerbangan latihan. 6 anak kapal terkorban dalam kemalangan itu. Laporan yang menunjukkan rangka pesawat telah ditembak jatuh telah dinafikan oleh kerajaan Mesir.[46] Sebuah Ilyushin Il-18, pendaftaran SU-AOY, terlibat dalam kemalangan maut berhampiran Nicosia pada 29 Januari 1973 apabila ia terhempas di kawasan bergunung-ganang, mengorbankan kesemua Templat:Cardinal penghuninya.[47] Penghantaran empat Boeing 707 baharu berlaku sepanjang tahun itu, dengan dua lagi 707-320C dipesan pada bulan September. Pada bulan Oktober, tiga Il-62 telah dikembalikan kepada Aeroflot disebabkan kos operasi yang tinggi dan masalah teknikal.[43] Juga pada bulan itu,[43] Tu-154 pertama memasuki armada dan digunakan untuk latihan juruterbang.[45] Dari Moscow, penyerahan Tu-154 dibuat melalui London-Heathrow, di mana pesawat-pesawat ini dipasang dengan tempat duduk buatan Britain.[45]

Sebuah Boeing 737-200 Advanced Egyptair pada pendekatan akhir ke Lapangan Terbang Zurich pada tahun 1979

Pencetus Perang Yom Kippur pada tahun 1973 telah memaksa syarikat penerbangan itu menggantung perkhidmatan Tokyo; ia disambung semula pada 15 Mac 1974 melalui Bombay, Bangkok dan Manila. Sepanjang tahun 1974, penerbangan ke Khartoum telah dilanjutkan ke Kinshasa.[43] Salah sebuah pesawat Tu-154 baharu, SU-AXB, terhempas [ru] pada 10 Julai 1974 selepas berlepas dari Lapangan Terbang Antarabangsa Kaherah semasa penerbangan latihan, mengorbankan 6 anak kapal di dalam pesawat.[48] Berikutan kemalangan itu Egyptair meminta pemulangan armada Tu-154 kepada pihak Soviet dan bayaran balik bagi harga yang dibayar untuknya.[49] Kekurangan kapasiti yang disebabkan oleh penggantungan Tu-154 sebahagiannya diringankan melalui pajakan pesawat.[50] Syarikat penerbangan itu sedia mencari pesawat lain untuk menggantikannya dan pesanan untuk 6 Douglas DC-9-50 telah dibuat pada bulan November. Pada 9 Disember, sebuah Il-18, pendaftaran YR-IMK, terhempas ke dalam Laut Merah; terdapat 9 kematian. Pada Januari 1975, kerajaan menolak pesanan dengan Douglas dan beralih kepada Boeing untuk penyediaan peralatan baharu. Perjanjian dengan pihak Soviet untuk pemulangan Tu-154 telah dicapai pada 10 Februari; awal tahun itu, An-24 telah didagangkan semula kepada syarikat yang mewakili pihak Soviet sebagai pembayaran balik sebahagian daripada pinjaman yang diambil untuk memperoleh Tu-154 berenjin belakang. Pesanan Boeing dimuktamadkan menjelang Mac dan terdiri daripada 4 Boeing 727-200 dan 6 Boeing 737-200. Terdapat rancangan untuk mendagangkan 3 Boeing 707-320C pertama bagi pesawat baharu sebagai sebahagian daripada perjanjian dengan Boeing.[43] Bernilai US$60 juta, urus niaga itu sebahagiannya dibiayai oleh Emiria Arab Bersatu.[51] Pada bulan Mei, pesanan itu diseragamkan kepada 8 Boeing 737-200 dengan penghantaran dijadualkan pada April dan Mei 1976. Pengaturan telah dibuat untuk menjual empat Comet bagi mengumpul wang membiayai pesawat baharu dan mempunyai armada serba-Boeing.[52]

Sambungan antara Kaherah dan Milan bermula pada Januari 1976 dan penerbangan baharu ke Vienna bermula pada bulan April.[52] Berikutan dakwaan daripada parlimen Mesir bahawa pegawai syarikat penerbangan telah dirasuah oleh Boeing untuk memihak kepada pesanan 1975, pengerusi Gamal Erfan meletak jawatan pada bulan Februari.[52][53][54][55] Pada 22 April, sebuah Boeing 737 yang terbang dari Kaherah ke Luxor telah dirampas oleh tiga warga Palestin; pasukan komando Mesir berjaya mengawal semula pesawat tersebut tanpa sebarang kerosakan pada strukturnya. Empat pesawat Comet telah dijual kepada Dan-Air pada 9 Oktober. Sepanjang tahun tersebut, tujuh Boeing 737 Advanced telah menyertai armada.[52] Kemalangan serius yang melibatkan Boeing 707 berlaku pada 25 Disember apabila penerbangan tidak berkala dari Kaherah ke Tokyo terhempas ke dalam kilang tekstil semasa menghampiri Bangkok, mengorbankan kesemua 43 penumpang dan sembilan anak kapal; kematian dan kecederaan di tanah turut dilaporkan.[56] Pada awal tahun 1977, tangkapan pertama berkaitan kes rasuah yang melibatkan pesanan Boeing berlaku apabila seorang bekas juruterbang mengaku beliau telah dirasuah sebanyak US$150,000. Pada bulan Februari, satu perjanjian untuk memajak dua pesawat Airbus A300B4 daripada Bavaria Germanair dan Trans European Airways telah ditandatangani.[52][57] Pada 1 April, perkhidmatan ke Abu Dhabi dan Karachi telah dilancarkan. Perkhidmatan A300 pertama terbang di laluan Kaherah–Karachi pada 3 Jun.[52] Syarat pajakan untuk pesawat yang dimiliki oleh Bavaria Germanair bertukar kepada perjanjian pajakan/pembelian.[58] EgyptAir akhirnya memperoleh dua pesawat A300B4 yang dipajak itu. Pada 21 Februari 1978, sebuah Boeing 707 melakukan pendaratan cemas di Lapangan Terbang Sharjah selepas melanggar kawanan burung; insiden tersebut menyebabkan kerosakan besar pada badan pesawat dan enjin.[52] Sepanjang tahun 1979, tiga A300B4-200 telah ditempah dengan harga US$115 juta dengan tempoh penghantaran antara September 1980 dan September 1981; syarikat penerbangan itu mengambil pilihan untuk empat lagi pesawat jenis tersebut.[59][60] Pembiayaan untuk tiga pesawat yang ditempah secara tetap itu sebahagiannya disediakan oleh Midland Bank dan Dresdner Bank.[59]

Sebuah Airbus A300B4-600R EgyptAir berlepas dari Lapangan Terbang Antarabangsa Düsseldorf pada tahun 1997.

Pada Mac 1980, bilangan pekerja adalah seramai 9,610 orang dan armada terdiri daripada dua Airbus A300B4, tujuh Boeing 707-320C, tujuh Boeing 737-200 dan dua Beech Baron.[61] Terdapat penyusunan semula kewangan utama pada November 1980 apabila pemilikan syarikat dikongsi oleh Bank Negara Mesir dan Syarikat Insurans Misr.[52] Pada tahun 1981, pilihan untuk dua Airbus A300B4-200 telah ditukar menjadi pesanan tetap. Ini menjadikan jumlah pesawat A300 yang menunggu penghantaran kepada empat buah. Pada November tahun tersebut, syarikat penerbangan itu mempunyai lima pesawat jenis tersebut dalam armada, dua daripadanya dipajak.[62] Sebuah lagi A300B4-200 telah ditempah pada tahun 1982.[63] Secara keseluruhannya, lapan Airbus A300B4 baharu telah diperkenalkan pada awal 1980-an. Tiga Boeing 767-200ER (dinamakan "Nefertiti", "Nefertari" dan "Tiye") telah diperkenalkan secara berperingkat pada tahun 1984.[52] Dua Boeing 767-300ER (dinamakan "Tuthmosis III" dan "Ramses II") telah diperkenalkan secara berperingkat pada tahun 1989.[52] Pada 31 Oktober 1999, "Tuthmosis III" terhempas ke dalam Lautan Atlantik, mengorbankan kesemua 217 orang di dalamnya.[64]

EgyptAir ialah syarikat milik kerajaan dengan undang-undang khas yang membenarkan pihak pengurusan beroperasi seolah-olah syarikat itu dimiliki secara peribadi tanpa sebarang campur tangan daripada kerajaan. Syarikat ini membiayai kendiri tanpa sebarang sokongan kewangan daripada kerajaan Mesir.[65]

Syarikat penerbangan ini menjalani kejuruteraan semula korporat utama pada tahun 2002 apabila strukturnya diubah daripada organisasi kerajaan kepada syarikat pegangan dengan anak-anak syarikat.[66] Langkah ini bertepatan dengan penubuhan Menteri Penerbangan Awam Mesir dan strategi ambisius kerajaan untuk memodenkan dan menaik taraf lapangan terbang dan syarikat penerbangannya. Syarikat penerbangan itu diberi hak untuk beroperasi tanpa sebarang campur tangan daripada kerajaan dan tugas untuk berbuat demikian tanpa sebarang sokongan kewangan.[perlu rujukan]

EgyptAir memiliki sepenuhnya EgyptAir Express dan Air Sinai. Syarikat penerbangan ini mempunyai pegangan saham dalam Air Cairo (60%) dan Smart Aviation Company (20%).[67]

Pada Mei 2006,[68] syarikat penerbangan ini melancarkan anak syarikat wilayah bernama EgyptAir Express dengan armada jet Embraer E170 baharu dengan perkhidmatan bermula pada tahun 2007.[69] Syarikat penerbangan itu menghubungkan Kaherah dengan Sharm El Sheikh, Hurghada, Luxor, Aswan, Marsa Alam, Abu Simbel dan Alexandria (Mesir) di samping destinasi sekunder untuk melengkapi rangkaian syarikat induk. Pada Jun 2009, anak syarikat itu menerima pesawat terakhir daripada 12 pesawat E170 yang ditempah.[perlu rujukan]

Ini diperkukuh oleh aset besar melebihi US$3.8 bilion. Tahun kewangan syarikat penerbangan ini adalah dari Julai hingga Jun.[70] Bagi tahun fiskal berakhir 31 Julai 2007, EgyptAir mencapai rekod jumlah hasil sebanyak US$1.143 bilion. Jumlah hasil kumpulan meningkat sebanyak 14%, berbanding tahun sebelumnya.[perlu rujukan]

Pada awal tahun 2007, syarikat penerbangan ini bekerjasama dengan Kementerian Penerbangan Awam Mesir dan Syarikat Pegangan Mesir untuk Lapangan Terbang & Navigasi Udara untuk membentuk syarikat penerbangan korporat baharu, Smart Aviation Company, yang berpangkalan di Lapangan Terbang Kaherah.[perlu rujukan]

Sebuah Boeing 737-800 EgyptAir dalam corak warna lama di Lapangan Terbang Frankfurt pada tahun 2013

Pada tahun 2009, operasi EgyptAir di hab Lapangan Terbang Antarabangsa Kaherah (di mana ia memegang 61% slot pelepasan lapangan terbang) telah dirombak secara ketara berikutan perasmian Terminal 3 baharu pada April 2009. Syarikat penerbangan itu memindahkan semua operasinya (antarabangsa dan domestik) ke terminal baharu yang telah meningkatkan kapasiti lapangan terbang lebih dua kali ganda. Di bawah konsep Star Alliance "Move Under One Roof" di Lapangan Terbang Kaherah, semua syarikat penerbangan Star Alliance yang melayani Kaherah telah berpindah ke Terminal 3. Pada tahun 2010 syarikat penerbangan ini merombak operasi di pangkalan Alexandria dengan memindahkan operasi daripada kemudahan lama di Lapangan Terbang El Nouzha ke lapangan terbang baharu di Lapangan Terbang Borg El Arab.

Semasa Pertunjukan Udara Paris 2009–2010, syarikat penerbangan ini mengumumkan usaha sama baharu dengan syarikat pemajakan AS Aviation Capital Group (ACG) dan pemegang saham swasta serta awam Mesir yang lain untuk menubuhkan usaha sama pemajakan yang memfokuskan kepada rantau Timur Tengah dan Afrika Utara.[perlu rujukan] Usaha sama baharu itu – dinamakan Pembiayaan dan Pajakan Operasi Penerbangan Awam (CIAF-Leasing) pada mulanya akan memfokuskan kepada pesawat badan sempit.[perlu rujukan]

Berikutan revolusi 2011, EgyptAir dilaporkan[71] mengalami kerugian besar. Menteri penerbangan awam Mesir Wael El Maadawi berkata syarikat penerbangan itu mengalami kerugian dianggarkan 1.3 bilion paun Mesir, atau sekitar $185 juta, sepanjang tahun fiskal 2012/13, terutamanya disebabkan oleh peningkatan harga bahan api, susut nilai mata wang Mesir dan mogok berterusan dalam syarikat. Kerugian bagi 2011/12 ternyata kira-kira dua kali ganda daripada angka 2012/13. Syarikat penerbangan itu dilaporkan mengalami jumlah kerugian lebih daripada 7 bilion paun, atau hampir $1 bilion, sejak kebangkitan rakyat 2011.

Pada pertengahan tahun 2012, sekumpulan anak kapal meminta hak untuk memakai tudung sebagai sebahagian daripada pakaian seragam kerja mereka. Syarikat telah meluluskan permintaan mereka dan anak kapal bertudung pertama kali muncul pada November 2012.[72]

Pada November 2015, dua minggu selepas terhempasnya Penerbangan 9268 Metrojet di Semenanjung Sinai, pihak berkuasa Rusia melarang EgyptAir daripada terbang ke Rusia, atas sebab kebimbangan keselamatan.[73]

Pada Januari 2016, EgyptAir telah Didenda US$140,000 kerana memajakkan pesawat kepada Sudan Airways semasa 2010–11, melanggar sekatan ekonomi yang dikenakan ke atas Sudan pada tahun 1997.[74]

Pada April 2018, pihak berkuasa Rusia menarik balik larangan yang menghalang EgyptAir daripada terbang ke Rusia.[75]

EgyptAir ialah salah satu daripada beberapa syarikat penerbangan yang tidak menyajikan minuman beralkohol dalam penerbangannya.[76]

Sebagai sebahagian daripada penyusunan semula EgyptAir, Menteri Penerbangan Marsekal Udara Younes Hamed mengumumkan penggabungan EgyptAir Express, EgyptAir Cargo, dan Syarikat Perkhidmatan Darat EgyptAir dengan syarikat penerbangan utama. Setakat 4 November 2019, hanya EgyptAir Express secara rasmi digabungkan dengan selebihnya rancangan itu bakal diselesaikan menjelang akhir tahun 2019.[3]

Pemulihan, pemodenan dan pemanduan (2020–kini)

[sunting | sunting sumber]

Pandemik COVID-19 menghentikan sebahagian besar rangkaian EgyptAir pada tahun 2020, tetapi trafik pulih dengan kukuh selepas itu seiring dengan kebangkitan semula pelancongan Mesir, yang mencapai kira-kira 19 juta pelawat pada tahun 2025, meningkat kira-kira 21% berbanding tahun sebelumnya.[perlu rujukan] Syarikat penerbangan itu membawa 10.289 juta penumpang pada tahun 2024, meningkat daripada 9.826 juta pada tahun 2023.[77] Bagi tahun fiskal 2024/2025, Kementerian Penerbangan Awam menyatakan Syarikat Pegangan EgyptAir mencatatkan keuntungan tahunan tertinggi dalam sejarahnya, dalam kedua-dua mata wang tempatan dan asing, walaupun tiada angka didedahkan; ia merupakan tahun kedua berturut-turut syarikat penerbangan itu mencatatkan keputusan rekod.[78][79]

Pada Jun 2025, di Pertunjukan Udara Paris, EgyptAir telah dinamakan "Syarikat Penerbangan Terbaik di Afrika untuk Perkhidmatan Penumpang" bagi tahun 2025 dalam Anugerah Syarikat Penerbangan Dunia Skytrax—yang pertama untuk penerbangan awam Mesir—dan turut meraih anugerah Syarikat Penerbangan Paling Ditingkatkan di Afrika (untuk tahun kedua berturut-turut), Staf Syarikat Penerbangan Terbaik di Afrika, Anak Kapal Terbaik di Afrika, dan Katering Kelas Ekonomi Terbaik di Afrika, sambil naik 20 tangga ke kedudukan ke-68 dalam senarai 100 Syarikat Penerbangan Teratas Skytrax.[80]

Kapten Ahmed Adel kembali sebagai Pengerusi dan CEO syarikat pegangan pada 23 Februari 2025, menggantikan Yehia Zakaria.[81] Di bawah pelan penyusunan semula armada yang dibangunkan bersama perunding luar, EgyptAir memperoleh 34 pesawat baharu—16 Airbus A350-900 dan 18 Boeing 737 MAX 8—serta mensasarkan armada sebanyak 97 pesawat menjelang tahun fiskal 2030/2031; Kementerian Penerbangan Awam secara keseluruhannya menyatakan sasaran 125 pesawat menjelang tahun 2030.[78] Program pembaharuan kabin selari yang merangkumi 19 Boeing 737-800, dengan tempat duduk Collins baharu dan hiburan dalam penerbangan Panasonic, bermula pada pertengahan 2025 dan dijadualkan selesai menjelang akhir tahun 2026.[78] Pembangunan ini digandingkan dengan pembangunan semula pangkalan Lapangan Terbang Antarabangsa Kaherah syarikat penerbangan itu bernilai kira-kira US$4.5 bilion.[perlu rujukan]

EgyptAir menerima penghantaran Airbus A350-900 (SU-GGE) pertamanya pada 9 Februari 2026, menjadi pengendali pelancaran jenis pesawat itu di Afrika Utara dan pengendali A350 ketiga di Afrika selepas Ethiopian Airlines dan Air Mauritius.[82] Pesawat itu membolehkan perluasan besar di Amerika Utara: perkhidmatan tiga kali seminggu Kaherah–Los Angeles dilancarkan pada 23 Mei 2026—laluan terpanjang syarikat penerbangan itu dan penyambungan semula laluan bandar yang dihentikan selepas kehilangan Penerbangan 990 EgyptAir pada tahun 1999—diikuti dengan penerbangan tiga kali seminggu Kaherah–Chicago O'Hare dari 21 June 2026, dengan San Francisco dirancang pada lewat 2026 atau awal 2027.[83][84] Penambahan ini menjadikan rangkaian Amerika Utara EgyptAir kepada enam destinasi—New York–JFK, Newark, Washington–Dulles, Toronto, Chicago dan Los Angeles—dan syarikat penerbangan itu mensasarkan sekitar 85 destinasi di seluruh sistem pada tahun 2026.[85]

Urusan korporat

[sunting | sunting sumber]

Pemilikan dan struktur

[sunting | sunting sumber]

Egyptair ialah sebuah syarikat milik kerajaan, 100% dimiliki oleh Kerajaan Mesir.[86] Syarikat Memegang Egyptair[87] telah ditubuhkan pada tahun 2002 dengan tujuh buah syarikat, dengan dua lagi syarikat ditambah pada tarikh kemudian.

Terdapat tiga syarikat penerbangan, yang beroperasi di bawah AOC yang sama tetapi diuruskan secara berasingan dan mempunyai akaun untung dan rugi mereka sendiri:

  • Egyptair Airlines, syarikat penerbangan teras
  • EgyptAir Cargo, syarikat penerbangan kargo khusus (ditubuhkan pada tahun 2002)
  • EgyptAir Express, syarikat penerbangan domestik dan berasaskan wilayah (dilancarkan pada Jun 2007)

Syarikat-syarikat lain di dalam Syarikat Memegang Egyptair ialah:

  • Egyptair Maintenance & Engineering, asalnya sebuah operasi dalaman tetapi kini turut menjalankan perniagaan pihak ke-3; EASA Part 145 dan Diiktiraf Pentadbiran Penerbangan Persekutuan[87]
  • Egyptair Ground Services, menyediakan perkhidmatan kepada lebih 75% syarikat penerbangan yang terbang ke Mesir[87]
  • Egyptair In-flight Services
  • Egyptair Tourism & Duty Free Shops
  • Egyptair Medical Services
  • Egyptair Supplementary Industries Company (dibentuk pada tahun 2006)

Orang penting

[sunting | sunting sumber]

Setakat Jun 2026, Kapt. Mohamed Elian memegang jawatan pengerusi dan CEO.[88]

Anak syarikat dan bersekutu

[sunting | sunting sumber]

Syarikat penerbangan ini mempunyai pegangan dalam:

Trend perniagaan

[sunting | sunting sumber]

Data untuk Syarikat Memegang Egyptair dan untuk anak syarikat utamanya Egyptair Airlines, ditunjukkan di bawah (bagi tahun berakhir 30 Jun):

2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017
Syarikat Memegang Egyptair
Perolehan (LE juta) 8,959 12,161 12,998 13,509 12,890 14,545 16,593 16,782 17,734 17,298 25,084
Untung bersih (LE juta) 579 695 573 533 −2,059 −3,106 −1,748 −2,817 37 13 72
Bilangan penumpang (juta) 7.8 8.2 7.9 8.7 8.0 8.2
Faktor muatan penumpang (%) 72 68 66 69
Kargo diangkut (juta tan) 127 121 122
Bilangan pesawat (pada akhir tahun) 45 50 59 66 76 79 81 81 81 77
Egyptair Airlines
Perolehan (LE juta) 6,947 9,265 9,917 10,189 9,678 10,975 12,877 13,139 14,140 13,597 20,010
Untung bersih (LE juta) 161 232 208 130 −2,205 −3,069 −1,885 −2,923 −0,977 −1,279 −5,553
Bilangan penumpang (juta) 5.7 6.7 6.8 7.3 6.8 7.2 7.8 7.1 7.4 7.3 7.0
Faktor muatan penumpang (%) 63 67 68 72 68 65 67 63 66 69
Bilangan pesawat (pada akhir tahun) 38 40 48 50 63 64 65 65 60 50
Nota/sumber [92][93]
[94]		 [94] [94][95]
[96]		 [94][96]
[97]		 [96][97] [98][99] [100][101] [102] [103] [104] [105]

Trend bagi Egyptair Express dan EgyptAir Cargo ditunjukkan pada rencana berkaitan. Kekurangan akaun terperinci yang diterbitkan sejak tahun berakhir 30 Jun 2011 mencerminkan gangguan yang bermula dengan Revolusi Mesir 2011. Syarikat penerbangan ini membawa 10.289 juta penumpang pada tahun kalendar 2024 (meningkat daripada 9.826 juta pada 2023),[77] dan Kementerian Penerbangan Awam melaporkan bahawa syarikat memegang mencapai rekod keuntungan pada kedua-dua tahun kewangan 2023/2024 dan 2024/2025, tanpa mendedahkan sebarang angka.[78][79]

Ibu pejabat

[sunting | sunting sumber]

EgyptAir beribu pejabat di Kompleks Pentadbiran EgyptAir di tapak Lapangan Terbang Antarabangsa Kaherah di Kaherah.[106][107]

[sunting | sunting sumber]

Logo syarikat penerbangan ini ialah Horus, dewa langit dalam mitologi Mesir purba, dipilih kerana simbolisme purbanya sebagai "dewa matahari bersayap", dan biasanya digambarkan sama ada sebagai burung helang atau seorang lelaki dengan kepala burung helang.

Horus membuat penampilan pertamanya pada awal tahun 1970-an. Ia pada asalnya dicat dengan kepala merah dan bulu biru di hadapan latar belakang keemasan.[108] Ia dicat di sekeliling pesawat termasuk perumah enjin. Ini adalah disebabkan EgyptAir mahu mengekalkan skim warna pesawat berwarna hangat pada hari-hari awal syarikat penerbangan tersebut.[108]

Destinasi

[sunting | sunting sumber]

Setakat Jun 2026, Egyptair melayani 84 destinasi antarabangsa dan sembilan destinasi domestik di 56 buah negara.[5] Laluan baharu yang dibuka pada tahun 2024 termasuk Taif dan Tabuk di Arab Saudi, Fujairah di Emiriah Arab Bersatu, dan Mogadishu di Somalia,[77] dan pada tahun 2026 syarikat penerbangan ini menambah perkhidmatan Chicago, Los Angeles dan Kaherah–Venice.[83]

Perikatan

[sunting | sunting sumber]
Sebuah Egyptair Boeing 737-800 dalam corak warna khas Star Alliance

Pada Oktober 2007, Lembaga Eksekutif Ketua Star Alliance telah mengundi untuk menerima Egyptair sebagai ahli masa depan, syarikat penerbangan pertama dari negara Arab dan yang kedua dari Afrika – selepas South African Airways – untuk menyertai perikatan syarikat penerbangan.[109][110] Dalam satu majlis yang diadakan di Lapangan Terbang Antarabangsa Kaherah pada 11 Julai 2008, syarikat penerbangan ini menjadi ahli ke-21 perikatan ini, sembilan bulan selepas ia memulakan proses penyertaan.[111][112]

Pada Oktober 2020, Egyptair mencapai persetujuan dengan kerajaan Ghana untuk mewujudkan sebuah syarikat penerbangan kebangsaan Ghana dengan pelaburan daripada kedua-dua kerajaan.[113]

EgyptAir kekal sebagai satu-satunya ahli Star Alliance yang berpangkalan di MENA. Pada Mei 2026, CEO Star Alliance Theo Panagiotoulias melawat ibu pejabat syarikat penerbangan itu di Kaherah untuk membincangkan perluasan kerjasama, bertepatan dengan penghantaran Boeing 737 MAX 8 ketiga EgyptAir.[114]

Perjanjian berkongsi kod

[sunting | sunting sumber]

Egyptair mempunyai perjanjian perkongsian kod dengan syarikat-syarikat penerbangan berikut:[115][116]

Perjanjian antara talian

[sunting | sunting sumber]

Selain itu, ia mempunyai kerjasama dengan CEIBA Intercontinental untuk sokongan teknikal, latihan, dan perluasan laluan.[124]

Penggantungan dan pemulihan perkhidmatan ke Qatar

[sunting | sunting sumber]

Disebabkan krisis diplomatik Qatar 2017, Egyptair (bersama-sama syarikat penerbangan lain dari Bahrain, Mesir, Arab Saudi dan Emiriah Arab Bersatu) menggantung penerbangannya ke Lapangan Terbang Antarabangsa Hamad di Doha, Qatar mengikut arahan Kerajaan Mesir.[125][126]

Pada tahun 2021, selepas Mesir menandatangani pengisytiharan Al-'Ula dengan Qatar (bersama-sama ahli GCC yang lain) Egyptair memulakan semula penerbangan ke Doha sekali gus menamatkan boikot tiga setengah tahun ke atas Qatar.[127][128]

Armada

[sunting | sunting sumber]

Armada semasa

[sunting | sunting sumber]

Setakat Julai 2026, Egyptair mengendalikan pesawat berikut:[129]

Armada Egyptair
Pesawat Dalam perkhidmatan Pesanan Penumpang[130] Nota
C Y Jumlah
Airbus A320neo 8 — 16 126 142
Airbus A321neo 7 — 16 166 182
Airbus A330-200 3 — 24 244 268 2 bakal diubah suai kepada pesawat kargo.[131]
Airbus A330-200P2F 1 —
Airbus A330-300 4 — 36 265 301
Airbus A350-900 3 13[132] 30 310 340
Boeing 737-800 30 — 24 120 144
16 138 154
Boeing 737 MAX 8 3 15[133] TBA [134]
Boeing 777-300ER 5 — 49 297 346
Boeing 787-9 8 — 30 279 309
Jumlah 73 28

Galeri

[sunting | sunting sumber]

Pembangunan armada

[sunting | sunting sumber]

Pada Jun 1995, Egyptair memesan tiga Airbus A340,[135] yang dijadualkan untuk penghantaran pada Disember 1996.[136] Pesawat pertama dengan 260 tempat duduk itu menyertai armada pada akhir tahun 1996, dan beroperasi bersama versi -300 yang disewa daripada Gulf Air.[137] Juga pada tahun 1995, syarikat penerbangan itu membeli tiga Boeing 777-200 dengan 308 tempat duduk dengan harga US$400 juta.[138] Pesawat berkuasa GE-90 ini, bersama-sama dengan A340-200, dipesan untuk menggantikan armada Airbus A300B4 dan Boeing 767-200.[137]

Bertujuan untuk menggantikan armada Airbus A300-600R, syarikat penerbangan itu membuat pesanan untuk tujuh pesawat Airbus A330-200 pada awal tahun 2003,[139] yang dijadualkan untuk penghantaran pada Jun 2004,[140] dan membatalkan dua Airbus A340-600 yang pernah dipesan sebelumnya.[141] Pada Jun 2003, Egyptair menandatangani perjanjian bernilai US$150 juta dengan Rolls-Royce untuk pembekalan enjin Trent 700 bagi menguasakan tujuh A330 ini.[140][142] Airbus A330-300 pertama telah digabungkan ke dalam armada pada Ogos 2010.[143]

Hubungan komersial Egyptair dengan Boeing bermula pada tahun 1968 apabila Boeing 707 dihantar.[144] Enam Boeing 737-800 telah diperoleh pada Ogos 2005, dengan serahan bermula pada September tahun berikutnya dan tempoh penghantaran selama tiga tahun.[145] Melalui pajakan daripada GECAS, Egyptair menerima penghantaran Boeing 777-300ER 346 tempat duduk pertamanya pada Mac 2010.[146]

Pada Jun 2011, pengeluar pesawat itu menyerahkan pesawat Boeing ke-50 milik syarikat penerbangan itu, sebuah 737-800.[144] Pada Julai 2016, Egyptair telah dikenal pasti sebagai syarikat penerbangan yang memesan sembilan lagi pesawat jenis itu, dalam perjanjian bernilai US$864 juta.[147] Pada Oktober 2016 syarikat penerbangan itu membuat pesanan teras untuk lapan Boeing 737-800 dengan penghantaran bermula pada Februari 2017.[148]

Pada Oktober dan November 2017, ia telah diumumkan bahawa syarikat penerbangan itu berhasrat untuk membuat pesanan bagi 6 Boeing 787-9 dan 15 Airbus A320neo.[149][150]

Semasa pertunjukan udara Dubai 2019, pesanan asal 15 Airbus A320neo telah ditukar kepada tujuh A321neo dan lapan A320neo. Pada masa yang sama, dua Boeing 787-9 tambahan telah dipesan selepas pesawat Boeing 787-9 yang keenam dan terakhir dihantar pada Ogos tahun yang sama.[151][152] Syarikat penerbangan ini menerima penghantaran Airbus A350-900 340 tempat duduk pertamanya pada Februari 2026.[153]

Komitmen EgyptAir terhadap A350-900 berjumlah 16 buah pesawat: pesanan kukuh untuk sepuluh buah, yang diumumkan pada pertunjukan udara Dubai November 2023, telah diperluaskan lagi sebanyak enam buah apabila pilihan dipertimbangkan pada Pertunjukan Udara Paris Jun 2025.[154] Tujuh A350 dijangka menjelang akhir tahun 2026, dengan selebihnya dihantar dari 2030–2033; jenis pesawat ini bertujuan untuk menggantikan armada Boeing 777-300ER, sementara armada Airbus A330 sedang diubah suai dengan produk kabin yang sama.[155][156] Untuk pembaruan jarak pendek dan sederhana, EgyptAir memegang pesanan untuk 18 Boeing 737 MAX 8, yang disewa melalui Air Lease Corporation, dengan penghantaran bermula pada tahun 2026.[155]

Armada bersejarah

[sunting | sunting sumber]
Sebuah Boeing 767-300ER Egyptair berada di landasan susur di Lapangan Terbang Frankfurt pada tahun 1999
Armada bersejarah utama Egyptair
Pesawat Diperkenalkan Bersara
Airbus A220-300 2019 2024[157]
Airbus A300-600[158] 1988 2009
Airbus A321-200[105]:31 1997 2018
Airbus A340-200[159] 1996 2015
Boeing 707-320C 1968 Tidak diketahui [33]
Boeing 737-500[159] 1997 2015
Boeing 747-300[158] 1988 2005
Boeing 777-200ER 1997 2018[160]
de Havilland Comet 1960[21] 1976 [161]
Ilyushin Il-62 1971[39] Tidak diketahui
Tupolev Tu-154 1973[45] 1974[43]

Insiden dan kemalangan

[sunting | sunting sumber]

Lihat juga

[sunting | sunting sumber]

Nota

[sunting | sunting sumber]
  1. 1 2 Aviation Safety Network tersilap memetik tarikh sebagai 1 Oktober 1956
  2. ↑ Meskipun penamaan semula UAA secara rasmi berlaku pada musim luruh tahun 1960 berikutan penggabungan Misrair dan Syrian Airways,[18] Misrair telah menggunakan tajuk ″United Arab Airlines″ sejak tahun 1958.[27]
  3. ↑ Syarikat penerbangan ini direka untuk mengendalikan perkhidmatan domestik dan serantau.[19] Empat An-24 membentuk armada Misrair pada masa operasi bermula, dan tiga lagi dijangka menjelang akhir tahun. Salah sebuah pesawat ini terputus dalam kemalangan di Lapangan Terbang Aswan pada 2 Februari 1966; pesawat kedua terlibat dalam kemalangan maut di Kaherah pada 19 Mac, mengorbankan 30 orang. Iskandariah–Athens, Kaherah–Iskandariah, Kaherah–Luxor, Kaherah–Nicosia dan Kaherah–Port Said–El Arish adalah antara laluan yang dikendalikan oleh syarikat penerbangan itu. Misrair terhenti daripada wujud pada 1 Jun 1968 disebabkan prestasi ekonomi yang lemah. Operasi telah diserap oleh UAA.[37]

Rujukan

[sunting | sunting sumber]
  1. ↑ "EGYPTAIR Plus". Diarkibkan daripada yang asal pada 25 June 2014. Dicapai pada 5 March 2014.
  2. ↑ "Egypt Air". Institut Ekonomi Membangun. Pertubuhan Perdagangan Luar Jepun. Dicapai pada 9 June 2016.
  3. 1 2 "Egyptair Restructuring and merger with Egyptair Express and Egyptair Cargo". Al Mal news. 11 November 2019. Diarkibkan daripada yang asal pada 12 November 2019. Dicapai pada 11 November 2019.
  4. ↑ العومي, يوسف (4 November 2019). "اكتمال ضم شركة «إكسبرس للطيران» في الشركة القابضة لمصر للطيران". المصري اليوم. Dicapai pada 18 July 2026.
  5. 1 2 3 "Egyptair Flights and Destinations – FlightConnections". Flightconnections.com. Dicapai pada 18 June 2026.
  6. ↑ "Egyptair". Egyptian Gazette. 23 February 2025. Dicapai pada 25 February 2025.
  7. ↑ "EGYPTAIR – Star Alliance". staralliance.com. Diarkibkan daripada yang asal pada 7 June 2015.
  8. ↑ Hofmann, Kurt (30 May 2017). "Egyptair receives fourth Boeing 737-800". Air Transport World. Diarkibkan daripada yang asal pada 30 May 2017.
  9. 1 2 3 4 5 6 7 Guttery (1998), m/s. 51.
  10. 1 2 "Egyptair – 'pioneer of air travel'". BBC News. 7 May 2002. Diarkibkan daripada yang asal pada 2 February 2014.
  11. ↑ Flight International. 28 April 1938. p. 416 (Arkib). "MISR AIRWORK, S.A.E., Almaza Aerodrome, Heliopolis."
  12. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "Flight1933-1284"
  13. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "Flight1936-23"
  14. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "Flight1936-314"
  15. 1 2 3 4 5
  16. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "Flight1939-429"
  17. ↑ Guttery (1998), m/s. 51–52.
  18. 1 2 3 4 "World airline survey—United Arab Airlines – UAA". Flight International. Jil. 87 no. 2927. 15 April 1965. m/s. 606. Diarkibkan daripada yang asal pada 27 July 2013.
  19. 1 2 3 4 5 6 7 Guttery (1998), m/s. 52.
  20. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "Flight1951-633"
  21. 1 2 3 4 5 6 7 Guttery (1998), m/s. 55.
  22. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "Flight1954-414"
  23. ↑ "World airline directory – Misrair S.A.E." Flight. Jil. 67 no. 2407. 11 Mac 1955. m/s. 307. Diarkibkan daripada yang asal pada 3 November 2013. 
  24. 1 2 Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "Flight1957-203"
  25. 1 2 "Unlawful interference, Vickers 739 Viscount SU-AIC, 1 October 1956". Aviation-Safety Network. Dicapai pada 30 November 2024.
  26. ↑ "World airline directory – Misrair S.A.E.—Egyptian Airlines". Flight. Jil. 69 no. 2465. 20 April 1956. m/s. 475. Diarkibkan daripada yang asal pada 22 February 2014.
  27. ↑ "World airline survey—United Arab Airlines – UAA". Flight. Jil. 79 no. 2718. 13 April 1961. m/s. 512. Diarkibkan daripada yang asal pada 2 January 2013.
  28. ↑
  29. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "Flight1960-850"
  30. 1 2 Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "Flight1960-855"
  31. ↑ "World airline survey—Syrian Arab Airways". Flight International. Jil. 83 no. 2822. 11 April 1963. m/s. 542. Diarkibkan daripada yang asal pada 7 December 2013.
  32. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "Flight1961-100"
  33. 1 2 Guttery (1998), m/s. 55–56.
  34. 1 2 3 4 5 6 Guttery (1998), m/s. 56.
  35. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "Flight1961-27"
  36. ↑ "World airline survey—United Arab Airlines – UAA". Flight International. Jil. 83 no. 2822. 11 April 1963. m/s. 546. Diarkibkan daripada yang asal pada 8 December 2013.
  37. ↑ Guttery (1998), m/s. 53.
  38. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "FI1968-689"
  39. 1 2 3 4 5 6 7 Guttery (1998), m/s. 57.
  40. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "FI1970-508"
  41. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "FI1971-80"
  42. ↑ "Air Transport". Flight International. Jil. 100 no. 3268. 28 October 1971. m/s. 677. Diarkibkan daripada yang asal pada 2 July 2015. Egyptair is the new name of United Arab Airlines, adopted on October 10. The change follows the adoption by Egypt of the official name Arab Republic of Egypt, in place of United Arab Republic. The airline's flight prefix code, MS (unchanged), dates from an earlier period when it was known as Misrair.
  43. 1 2 3 4 5 6 7 Guttery (1998), m/s. 48.
  44. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "FI1972-404"
  45. 1 2 3 4 Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "FI1973-978"
  46. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "FI1972-854"
  47. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "FI1973-184"
  48. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "FI1974-51"
  49. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "FI1974-577"
  50. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "FI1974-530"
  51. ↑ Guttery (1998), m/s. 48–49.
  52. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Guttery (1998), m/s. 49.
  53. ↑ "Egyptian Parliamentary Group Studies Accusation of a Boeing Payoff to Airline". The New York Times. 20 February 1976.
  54. ↑ "Egyptian Aide Alleges Boeing Payoffs". The Washington Post.
  55. ↑ "Egypt Indicts Plane Buyers". The New York Times. 24 November 1978.
  56. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "FI1977-51"
  57. ↑
  58. ↑ "Airliner market". Flight International. Jil. 113 no. 3590. 7 Januari 1978. Diarkibkan daripada yang asal pada 1 Januari 2015. Egyptair has changed the lease on one of its two Airbus Industrie A300B4s to a lease/purchase agreement. The aircraft is currently owned by Bavaria Germanair. 
  59. 1 2 "Short hauls..." Flight International. Jil. 118 no. 3722. 6 September 1980. ISSN 0015-3710. Diarkibkan daripada yang asal pada 1 Januari 2015. European bank consortium, which includes Britain's Midland Bank and Germany's Dresdner Bank, is financing the $115 million Egyptair purchase of three A300B4s, with the Egyptian Government guaranteeing the loan. The first two aircraft will be delivered this September and the third in September 1981. The carrier has four more on option. 
  60. ↑ "Small world..." Flight International. Jil. 115 no. 3660. 12 Mei 1979. m/s. 1543. Diarkibkan daripada yang asal pada 31 Disember 2014. Egyptair has signed a contract for the purchase of three Airbus A300B4s and taken options on another four. The Egyptian flag carrier has chosen the 165-tonne B4-200, powered by General Electric CF6-50s, for use on domestic, regional and European routes. The three aircraft firmly ordered will be delivered between September 1980 and September 1981; the four options are for delivery in 1982 and 1983. 
  61. ↑ "World airline directory–Egyptair". Flight International. 118 (3716): 310. 26 July 1980. ISSN 0015-3710. Diarkibkan daripada yang asal pada 20 September 2017.
  62. ↑ "Airliner market". Flight International. 120 (3779): 1045. 10 October 1981. ISSN 0015-3710. Diarkibkan daripada yang asal pada 20 September 2017.
  63. ↑ "Airliner market". Flight International. 121 (3793): 106. 16 January 1982. ISSN 0015-3710. Diarkibkan daripada yang asal pada 20 September 2017.
  64. ↑ "Aircraft Accident Brief: Egyptair Flight 990" (PDF). NTSB. March 2002. Diarkibkan daripada yang asal (PDF) pada 22 October 2011.
  65. ↑ "BAGGAGE IMPROVEMENT PROGRAM : Egyptair CASE STUDY: CAIRO INTERNATIONAL AIRPORT" (PDF). Iata.org. Diarkibkan daripada yang asal (PDF) pada 3 March 2016. Dicapai pada 21 May 2016.
  66. ↑ "Egyptair divides operations into six in effort to multiply earnings". Flightglobal. 9 July 2002. Diarkibkan daripada yang asal pada 14 December 2013.
  67. ↑ Thabane, Tebello (2024-10-17). "Rebooting State-Owned Companies in South Africa: Exploring the Viability of Singapore's State Holding Company (Temasek) Model of Ownership and Control". Potchefstroom Electronic Law Journal. 27. doi:10.17159/1727-3781/2024/v27i0a17022. ISSN 1727-3781.
  68. ↑ "Egyptair Express History". Egyptair Express. Diarkibkan daripada yang asal pada 24 April 2015. 
  69. ↑ "Profile on Egyptair Express – CAPA – Centre for Aviation". Dicapai pada 24 April 2015.
  70. ↑ [pautan mati]
  71. ↑ "Egyptair Egypt's national airline loses $185 million". eTurboNews.com. 16 June 2013. Diarkibkan daripada yang asal pada 14 December 2013. Dicapai pada 17 January 2014.
  72. ↑ "Egyptair flight attendants fly with hijab for first time Diarkibkan 18 Mac 2014 di Wayback Machine." Egypt Independent. Sunday 11 November 2012. Retrieved on 18 March 2014.
  73. ↑ "Russia bans inbound Egypt Air flights". CBS News. Associated Press. 13 November 2015.
  74. ↑ Dron, Alan (11 Januari 2016). "US fines Egyptair for Sudanese leases". Air Transport World. Diarkibkan daripada yang asal pada 24 Januari 2016. 
  75. ↑ Global, IndraStra. "First Direct Flights between Cairo and Moscow Resumes". IndraStra. ISSN 2381-3652.
  76. ↑ "Major Airlines that Don't Serve Alcohol". ShawnVoyage. 7 April 2014. Diarkibkan daripada yang asal pada 3 June 2019. Dicapai pada 24 July 2017.
  77. 1 2 3 Salama, M.S. (9 January 2025). "EgyptAir reports improved performance in '24". Amwal Al Ghad. Dicapai pada 18 June 2026.
  78. 1 2 3 4 Attia, Mohamed (1 November 2025). "EgyptAir reports unprecedented earnings for fiscal year 2024/2025". Egyptian Gazette. Dicapai pada 18 June 2026.
  79. 1 2 "EgyptAir Posts Record Annual Profits In 93 Years Despite Global Aviation Cost Pressures". Aviation Today. 14 May 2026. Dicapai pada 18 June 2026.
  80. ↑ Attia, Mohamed (21 June 2025). "EgyptAir named best African airline for passenger services by Skytrax". Egyptian Gazette. Dicapai pada 18 June 2026.
  81. ↑ Attia, Mohamed (23 February 2025). "Pilot Ahmed Adel appointed chairman of EgyptAir Holding Company". Egyptian Gazette. Dicapai pada 18 June 2026.
  82. ↑ "EGYPTAIR takes delivery of its first of 16 Airbus A350-900 aircraft" (Siaran akhbar). Airbus. 9 February 2026. Dicapai pada 18 June 2026.
  83. 1 2 "EgyptAir Launches New Direct Flights From Cairo to Los Angeles and Chicago". Egyptian Streets. 6 April 2026. Dicapai pada 18 June 2026.
  84. ↑ "Egypt's 2026 Aviation Expansion Opens New Routes". Travel And Tour World. 18 April 2026. Dicapai pada 18 June 2026.
  85. ↑ "EgyptAir Launches Nonstop Cairo–Los Angeles Flights from 23 May". The Egypt Guides. 12 May 2026. Dicapai pada 18 June 2026.
  86. ↑ Young, Kathryn M. (20 December 2014). "Egyptair contracts Sabre to help implement transformation plan | IT & Distribution content from ATWOnline". Diarkibkan daripada yang asal pada 2014-12-20. Dicapai pada 2020-05-29.
  87. 1 2 3 "Annual Report 2010–2011". 2012. Diarkibkan daripada yang asal pada 30 October 2013.
  88. ↑ Nethersole, Ella (23 June 2026). "EgyptAir To Launch Direct Birmingham Route, Adds Zanzibar". Aviation Week. Diarkibkan daripada yang asal pada 29 June 2026.
  89. 1 2 "Egypt Air Holding Company". CAPA Centre for Aviation. Dicapai pada 10 June 2016.
  90. ↑ "LSG Sky Chefs Catering Egypt established Joint Venture Agreement signed by Egyptair, EAS and LSG Sky Chefs". LSG Sky Chefs. LSG Lufthansa Service Holding AG. 15 January 2009. Dicapai pada 10 June 2016.
  91. ↑ "shareholder". ciafleasing. Diarkibkan daripada yang asal pada 22 January 2019. Dicapai pada 10 June 2016.
  92. ↑ "Directory: World Airlines". Flight International. 3 April 2007. m/s. 76.
  93. ↑ "Egyptair Airlines Annual Reports 2006–2007" (PDF). Egyptair. Diarkibkan daripada yang asal (PDF) pada 30 October 2013. Dicapai pada 22 February 2013.
  94. 1 2 3 4 "Egyptair Annual Reports 2009–2010". Egyptair. Diarkibkan daripada yang asal pada 30 October 2013. Dicapai pada 21 February 2013.
  95. ↑ "Egyptair Annual Reports 2008–2009". Egyptair. Diarkibkan daripada yang asal pada 30 October 2013. Dicapai pada 21 February 2013.
  96. 1 2 3 "Egyptair Annual Reports 2010–2011". Egyptair. Diarkibkan daripada yang asal pada 30 October 2013. Dicapai pada 20 February 2013.
  97. 1 2 "Egyptair profile". Arab Air Carriers Organization. Diarkibkan daripada yang asal pada 15 May 2014. Dicapai pada 22 February 2013.
  98. ↑ "Egyptair Annual Reports 2011–2012". Egyptair. Diarkibkan daripada yang asal pada 22 February 2014. Dicapai pada 3 November 2013.
  99. ↑ "Egyptair Annual Reports 2011–2012 Egyptair Airlines". Egyptair. Diarkibkan daripada yang asal pada 10 November 2013. Dicapai pada 10 November 2013.
  100. ↑ "Egyptair Annual Reports 2012–2013". Egyptair. Dicapai pada 16 January 2015.
  101. ↑ "Egyptair Annual Reports 2012–2013 Egyptair Airlines". Egyptair. Dicapai pada 16 January 2015.
  102. ↑ "Egyptair Annual Reports 2013–2014 Egyptair Airlines". Egyptair. Dicapai pada 28 August 2019.
  103. ↑ "Egyptair Annual Reports 2014–2015 Egyptair Airlines". Egyptair. Dicapai pada 28 August 2019.
  104. ↑ "Annual report 2015–2016" (PDF). Egyptair. Diarkibkan (PDF) daripada yang asal pada 14 April 2019. Dicapai pada 14 April 2019.
  105. 1 2 "Annual report 2016–2017" (PDF). Egyptair. Diarkibkan (PDF) daripada yang asal pada 14 April 2019. Dicapai pada 14 April 2019.
  106. ↑ "Egyptair Plus Hand Book." Egyptair. 6 daripada 10. Dicapai pada 2 Mei 2010. Diarkibkan 30 Oktober 2013 di Wayback Machine
  107. ↑ "Egyptair Diarkibkan 1 Februari 2011 di Wayback Machine." Pertubuhan Pembawa Udara Arab. Dicapai pada 29 September 2009.
  108. 1 2 Ian McMurtry (30 May 2019). "Logo Lineage Part 6: North African Flare". AirlineGeeks (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2022-08-09.
  109. ↑ "Government scraps Egyptair privatisation". Flightglobal. 4 December 2007. Diarkibkan daripada yang asal pada 14 December 2013.
  110. ↑ Dunn, Graham (23 October 2007). "Star Alliance entry to fuel Egyptair expansion". Flightglobal. Diarkibkan daripada yang asal pada 14 December 2013.
  111. ↑ Kaminski-Morrow, David (11 July 2008). "Egyptair formally joins Star Alliance". Flightglobal. London. Diarkibkan daripada yang asal pada 13 December 2013.
  112. ↑ "Egyptair becomes 21st member of Star Alliance" (Siaran akhbar). Star Alliance. 11 July 2008. Diarkibkan daripada yang asal pada 16 December 2013.
  113. ↑ Saied, Mohamed (28 October 2020). "Ghana signs joint airline deal with Egypt, bypassing Ethiopia". Al-Monitor (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2020-10-29.
  114. ↑ Attia, Mohamed (8 May 2026). "Star Alliance CEO praises EgyptAir's fleet modernisation plans". Egyptian Gazette. Dicapai pada 18 June 2026.
  115. ↑ "Egyptair Code Share Partners". Dicapai pada 19 April 2020.
  116. ↑ "Profile on Egyptair". CAPA. Centre for Aviation. Diarkibkan daripada yang asal pada 2016-10-31. Dicapai pada 2016-10-31.
  117. ↑ "Egyptair and Air Cairo sign codeshare agreement". arabianaerospace.aero. 1 September 2020.
  118. ↑ Hofmann, Kurt (17 April 2018). "Etihad Airways, Egyptair to expand codeshare". Air Transport World. Diarkibkan daripada yang asal pada 18 April 2018.
  119. ↑ Clark, Oliver (2 June 2017). "Egyptair and Kenya Airways begin cross-alliance codeshare". London: Flightglobal. Diarkibkan daripada yang asal pada 16 June 2017.
  120. ↑ Liu, Jim (22 November 2017). "EGYPTAIR / LOT Polish Airlines begins codeshare partnership from Nov 2017". Routesonline. Dicapai pada 22 November 2017.
  121. ↑ Hofmann, Kurt (3 April 2018). "TAP Portugal, Egyptair expand codeshare". Air Transport World. Diarkibkan daripada yang asal pada 7 April 2018.
  122. ↑ "Flynas signs agreement with EGYPTAIR to add new destinations in Europe and Africa". 2018.[pautan mati]
  123. ↑ "Partner Carriers". Hahnair.com.
  124. ↑ "Egypt and Equatorial Guinea explore aviation partnership". Ch-avaition.com. Dicapai pada 18 July 2026.
  125. ↑ "SUSPENSION OF FLIGHTS BETWEEN CAIRO AND DOHA WITH EFFECT FROM 6 JUNE 2017". Egyptair. Dicapai pada 16 June 2017.
  126. ↑ Noureldin, Ola (5 June 2017). "Egyptair flights to Doha hampered following diplomatic ties cut with Qatar – Egypt Independent". Egypt Independent. Dicapai pada 16 June 2017.
  127. ↑ "Qatar Airways, EgyptAir resume flights to Cairo, Doha after end of boycott". Ahram Online. 19 January 2021.
  128. ↑ "EgyptAir makes 1st flight to Doha following restoration of ties". Dailynewsegypt. 18 January 2021. Dicapai pada 2023-09-13.
  129. ↑ "Global Airline Guide 2026 - EgyptAir". Airliner World. October 2026. m/s. 11.
  130. ↑ "Fleet". EGYPTAIR. Dicapai pada 25 January 2020.
  131. ↑ "EgyptAir to grow widebody freighter fleet". Cargo Facts. 14 November 2023. Dicapai pada 2023-12-17.
  132. ↑ "EGYPTAIR announces order for 10 A350-900s to meet growing demand for air travel | Airbus". Airbus.com (Siaran akhbar) (dalam bahasa Inggeris). 2023-11-13. Dicapai pada 2024-12-01.
  133. ↑ "Air Lease Corporation Announces Lease Placement of 18 New Boeing 737-8 Aircraft with EGYPTAIR". airleasecorp.com (Siaran akhbar). 13 November 2023.[pautan mati]
  134. ↑ "Air Lease Corporation Announces Lease Placement of 18 New Boeing 737-8 Aircraft with EGYPTAIR". airleasecorp.com. 13 November 2023.[pautan mati]
  135. ↑ "Egyptair Buys A340". Flightglobal. 26 July 1995. Diarkibkan daripada yang asal pada 16 January 2014.
  136. ↑ "Aircraft news". Flightglobal. 1 September 1995. Diarkibkan daripada yang asal pada 16 Januari 2014. Egyptair has ordered three A340-200s with options on two more. Delivery is scheduled for the end of 1996. 
  137. 1 2 "Egyptair introduces the A340-200". Flightglobal. 1 January 1997. Diarkibkan daripada yang asal pada 16 January 2014.
  138. ↑ "Orders grow for 777s but 1995 deliveries show decline". Flightglobal. 30 August 1995. Diarkibkan daripada yang asal pada 16 January 2014.
  139. ↑ "Marketplace". Flightglobal. 8 April 2003. Diarkibkan daripada yang asal pada 16 January 2014. Egyptair has ordered seven Airbus A330-200s to be delivered from June 2004 for operation on routes within the Middle East and to Europe, replacing A300-600Rs.
  140. 1 2 "Egyptair chooses Trent 700 for new A330 order". Flightglobal. 18 June 2003. Diarkibkan daripada yang asal pada 16 January 2014.
  141. ↑ "Egyptair poised for A330-200". Flightglobal. 15 June 2004. Diarkibkan daripada yang asal pada 16 January 2014.
  142. ↑ "Rolls-Royce wins Egyptair order". BBC News. 17 June 2003. Diarkibkan daripada yang asal pada 2 February 2014.
  143. ↑ Kaminski-Morrow, David (1 Mac 2011). "Egyptair in talks to defer A330-300 deliveries". London: Flightglobal. Flight International. Diarkibkan daripada yang asal pada 3 Januari 2015. The flag carrier took delivery of the first of five Rolls-Royce Trent-powered A330-300s last August, having brought forward their introduction. 
  144. 1 2 "Boeing Delivers 50th Airplane to EGYPTAIR" (Siaran akhbar). Boeing. 17 June 2011. Diarkibkan daripada yang asal pada 16 January 2014.
  145. ↑ "Egyptair orders six 737-800s, options six more". Flightglobal. 10 August 2005. Diarkibkan daripada yang asal pada 16 January 2014.
  146. ↑ "Boeing Delivers EGYPTAIR's First 777-300ER for Long-Haul Fleet Upgrade" (Siaran akhbar). Boeing. 9 March 2010. Diarkibkan daripada yang asal pada 16 January 2014.
  147. ↑ Dron, Alan (13 Julai 2016). "Egyptair is customer for nine Boeing 737-800s". Air Transport World. Diarkibkan daripada yang asal pada 22 Julai 2016. 
  148. ↑ "Egyptair Confirms Boeing 737–800 Order – Airways Magazine". 21 October 2016. Diarkibkan daripada yang asal pada 28 July 2017. Dicapai pada 17 November 2016.
  149. ↑ Wren, David (2 October 2017). "Report: Egypt Air to buy six Boeing Dreamliners".
  150. ↑ "AerCap". AerCap. Dicapai pada 2020-05-29.
  151. ↑ "Media". AerCap. 18 November 2019. Dicapai pada 2020-05-29.
  152. ↑ "Media". AerCap. 18 November 2019. Dicapai pada 2020-05-29.
  153. ↑ "EGYPTAIR takes delivery of its first of 16 Airbus A350-900 aircraft" (Siaran akhbar). Airbus. 9 February 2026. Diarkibkan daripada yang asal pada 14 February 2026.
  154. ↑ "EgyptAir takes delivery of its first Airbus A350". Journal Aviation. 9 February 2026. Dicapai pada 18 June 2026.
  155. 1 2 Schlappig, Ben (9 February 2026). "EgyptAir Adds Airbus A350-900 To Fleet, 16 To Be Delivered By 2033". One Mile at a Time. Dicapai pada 18 June 2026.
  156. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "SF-discuss"
  157. ↑ "EgyptAir to sell 12 Airbus A220 aircraft to Azzora". Aviation Business Middle East. 3 April 2024.
  158. 1 2 "Egyptair moves to simplify fleet". Flightglobal. 12 August 2003. Diarkibkan daripada yang asal pada 25 December 2019.
  159. 1 2 "Egyptair plans further restructuring as losses mount. But outlook may brighten as Egypt stabilises". Centre for Aviation. 15 June 2014. Diarkibkan daripada yang asal pada 24 June 2014.
  160. ↑ "EgyptAir to retire 25 aircraft in 2018". Times Aerospace. 8 July 2017.
  161. ↑ Roach and Eastwood 1992, pp. 331–335.
  162. ↑ Ranter, Harro. "SU-AHH Accident description". aviation-safety.net. Aviation Safety Network. Dicapai pada 27 February 2014.
  163. ↑ "WORLD EVENTS IN EUROPE, ASIA AND AMERICA: A MISCELLANY OF NEWS". Illustrated London News (5881): 25. 5 January 1952.
  164. ↑ "SU-AHX Accident description". Aviation Safety Network. Diarkibkan daripada yang asal pada 5 March 2014. Dicapai pada 28 February 2014.
  165. ↑ "Crash of Vickers 634 Viking 1B in Cairo; 15 Dec 1953". Bureau of Aircraft Accidents Archives. Dicapai pada 30 November 2024.
  166. ↑ "Accident Vickers 739B Viscount SU-AKW, 29 September 1960". Aviation-Safety Network. Dicapai pada 30 November 2024.
  167. ↑ "Accident de Havilland Comet SU-AMW, 19 July 1962". Aviation-Safety Network. Dicapai pada 30 November 2024.
  168. ↑ "Accident - de Havilland Comet SU-ALD, 28 July 1963". Aviation-Safety Network. Dicapai pada 30 November 2024.
  169. ↑ Ranter, Harro. "ASN Aircraft accident Ilyushin Il-18D SU-APC Aswan Airport (ASW)". aviation-safety.net. Aviation Safety Network. Dicapai pada 2020-07-11.
  170. ↑ Ranter, Harro. "ASN Aircraft accident McDonnell Douglas DC-9-32 YU-AHR Aden International Airport (ADE)". aviation-safety.net. Aviation Safety Network. Dicapai pada 2020-07-17.
  171. ↑ Ranter, Harro. "ASN Aircraft accident Ilyushin Il-18D SU-AOV Nicosia Airport (NIC)". aviation-safety.net. Aviation Safety Network. Dicapai pada 2020-07-17.
  172. ↑ "Second Soviet plane crashes in Egypt." Times [London, England] 20 July 1974: 4. The Times Digital Archive. Web. 7 March 2015.
  173. ↑ Ranter, Harro. "ASN Aircraft accident Tupolev Tu-154 SU-AXB Cairo". aviation-safety.net. Aviation Safety Network. Dicapai pada 2020-07-12.
  174. ↑ Ranter, Harro. "Egyptair 864". aviation-safety.net. Aviation Safety Network. Diarkibkan daripada yang asal pada 30 October 2013. Dicapai pada 1 November 2009.
  175. ↑ "Bouncing jet loses wing but 184 escape." Times [London, England] 18 October 1982: 4. The Times Digital Archive. Web. 7 March 2015.
  176. ↑ Michael K. Bohn (2004). The Achille Lauro Hijacking: Lessons in the Politics and Prejudice of Terrorism. Washington, D.C.: Potomac Books, Inc.
  177. ↑ Dario Leone (10 October 2012). "27 years ago today, the Achille Lauro incident: when the U.S. Navy forced an Egyptair Boeing 737 off course". The Aviationist.
  178. ↑ Ranter, Harro. "ASN Aircraft accident Airbus A300B4-203 SU-BCA Luxor Airport (LXR)". aviation-safety.net. Aviation Safety Network. Dicapai pada 2020-07-11.
  179. ↑ "Aircraft Accident Brief Egyptair Flight 990 Boeing 767-366ER, SU-GAP 60 Miles South of Nantucket, Massachusetts October 31, 1999" (PDF). Lembaga Keselamatan Pengangkutan Kebangsaan. March 2002. NTSB/AAB-02/01. Dicapai pada 2019-05-01.
  180. ↑ "Flight Safety Australia July/August 2002 – Globewatch" (PDF). Pihak Berkuasa Keselamatan Penerbangan Awam. Diarkibkan daripada yang asal (PDF) pada 26 February 2009. Dicapai pada 12 November 2007.
  181. ↑ "Final Report Concerning Egyptair Boeing 777–200 aircraft cockpit fire" (PDF). Civilaviation.gov.eg. Diarkibkan daripada yang asal (PDF) pada 7 March 2016. Dicapai pada 21 May 2016.
  182. ↑ "SU-GCB description". Aviation Safety Network. Dicapai pada 30 March 2016.
  183. ↑ Flottau, Jens; Moores, Victoria (19 Mei 2016). "Egyptair Airbus A320 lost from radar over Mediterranean Sea". Air Transport World. Diarkibkan daripada yang asal pada 19 Mei 2016. 
  184. ↑ Harding, Luke; Smith, Helena (21 May 2016). "Egyptair MS804 crash still a mystery after body part and seats found". The Guardian. Dicapai pada 2016-05-26.
  185. ↑ Michael Pearson. "Egyptair Flight 804: Final moments questioned". CNN. Dicapai pada 2016-05-26.
  186. ↑ "Cigarette smoke responsible for EgyptAir MS804 crash: Report". Al Jazeera. 28 April 2022. Dicapai pada 2025-05-05.
  187. ↑ "Crash: Egypt A320 over Mediterranean on May 19th 2016, fire on board, traces of explosives found". avherald.com. Dicapai pada 2025-05-05.
  188. ↑ "Oxygen fire in cockpit study - Accident to the A320 registered SU_GCC on 19 May 2016" (PDF). Bureau of Enquiry and Analysis for Civil Aviation Safety. Diarkibkan daripada yang asal (PDF) pada 6 December 2024. Dicapai pada 4 May 2025.

Bibliografi

[sunting | sunting sumber]
  • Guttery, Ben R. (1998). Encyclopedia of African Airlines. Jefferson, North Carolina 28640: Mc Farland & Company, Inc. ISBN 978-0-7864-0495-7. {{cite book}}: Invalid |ref=harv (bantuan)CS1 maint: location (link)

Pautan luar

[sunting | sunting sumber]

Kategori berkaitan EgyptAir di Wikimedia Commons

Diambil daripada "https://ms.wikipedia.org/w/index.php?title=EgyptAir&oldid=6967651"