THE GAY HOOK UP CYCLE

Posted: Sunday, September 16, 2012 by RoNRoNTuRoN in
5


I like watching the playful dance of the cruise and pick up: mating ritual more elaborate than anything on the Discovery Channel. 

 Why do guys pass around themselves freely? I mean, I've had a lot of sex but only if I'm being paid, I get something in return. 

 You may think that's the lowest of low. But isn't that better than spreading for any smooth operator for bud light and cab fare? 

 Maybe it comes down to pleasure.  But do they get that much pleasure from all these hook ups? 

 There's so much energy put into cruising. 
Socialization. 
Fashion. 
Months at the gym. 
Myoplex shakes. 

 Finally you get laid.... 

 And never hear from the fucker again. 

 Then you invest all your energy and money back into grooming, working out making yourself perfect again...

  for the next lay. 
-lines from BOY CULTURE (2006)

I KNOW A LOT CAN RELATE. 
AND I AGREE. 
I'D RATHER BE A HUSTLER WITH MORALS.  
A WHORE WHO'S NOT A SLUT.
LOVE YOURSELVES.

 *photo taken from http://media.au.timeout.com/contentFiles/image/gay-lesbian/gay-cruising.jpg

WHEN BLOGGERS ARE BELITTLED BY A TROLL

Posted: Thursday, August 23, 2012 by RoNRoNTuRoN in
5

This guy is not just a senator. He’s also an ignorant, insulting neanderthal.This is serious. 

 His statement is belittling. And at the same time funny.  The ignorant value of his statements is really irrational, that i can't help but sometimes give an awe when I see him. Poor fellow, fighting for what he believes is right and continuously gatling self defense statements to rationalize himself, which is in the first place, fundamentally irrational. 

 To answer your question, Mr. Senator, the reason you should have quoted your statements, even if it comes from a blogger "lang" is basic respect and humility. It takes so much time, effort and energy to think, research and make a thoughtful argument, and even bloggers do spend priceless efforts in writing their blogs, which you would just effortlessly steal without due recognition. 

 Your train of thoughts gives a clear picture of your personal values regarding honesty and stealing. If you could easily steal words from blogs, that made me think how effortlessly you can steal anything that is not yours and not giving any damn about it. How much money have you stolen from the Filipinos?. 

 What are your thoughts as a blogger/blog reader?


WEEKEND AT THE SWIMMING POOL LIBRARY

Posted: Wednesday, August 22, 2012 by RoNRoNTuRoN in
2

As if redundancy is underrated, one cannot just give in too much. Yes, there are things that defies satiety something like porridge party in a trolls house. This month proved to be more busy than the previous. Work, school and stuffs.

August 2012 may be the gayest month for me, like there would be fireworks of rainbow confetti every day. Two things:

1. The Swimming Pool Library.
How about time travel to the underground gay world in 1983 ? I was on a book store, checking  stuffs when a book with a vulgar cover of a spandex red underwear caught my attention. I picked it up, and bet to myself that this should be something gay. Well, it is more than I can bargain for. I bought the book at once, and only then that I discovered that that copy was an original book published in 1988 when the book was first released that year. "Antique Galore". Lucky me huh! and guess what, I got it half the price, because it was on a clearance sale.

The books follows the life of a young, elite, and privileged slash irresistible young gay and his friendship with an 83 year old aristocrat who was looking for someone to write his biography and whom he saved from a heart standstill on a public lavatory. The story is dark, erotic and classic, unconventional. It is deeply written that I sometimes find myself looking like a cat unable to figure how to saute a bird catch for an evening meal. More importantly is that it is boldly, beautifully written and one of the few who dared to plunge into the sensitive topic of gay life on the time it was first published.

I would recommend you all get a copy of this.

Verdict: 8/10 STARS

2. Weekend



Oh my God. My Kleenex consumption has never been this big. I never knew this film existed until yesterday. I downloaded a copy and started watching it right away. I watched the trailer first, and I was moved ever since. I started crying after watching the movie trailer and oh, what a tear jerk I was. This movie is just beautiful.

If you loved Before Sunrise, you will marry Weekend. This is a countdown-to-farewell movie that will touch and crush your heart. Chris New and Tom Cullen created a masterpiece through this film. The story begins on a friday night where Tom picks up Chris from a gay bar and spends the next 48 hours together.

More than it being a gay film, I think it reviews the identity crisis of any person, be gay, lesbian or straight. It used a gay life story as an unconventional way to narrate a person's struggle to place him/herself in a prejudicial society. It makes you come out to maturity of letting go of your inhibitions, making a stand and showing your love, "just because...". It made me realize that it's amazing how two people can come together only briefly, yet impact each other in a profound way. (This film has claimed praises both from the homosexual and the straight society, which is a great thing. The movie created a link that both gays/lesbians and straight people would mutually appreciate, agree and love. That's a great accomplishment considering its a gay film.

"Perfectly Realized... A bracing, perfect tense exploration of sex, intimacy and love", The New York Times.



I think a factor that made me cling to this film is that I relive this experience at the end of each of my vacation in the Philippines, where I experience a sad countdown to an inevitable goodbye. The difference is that the film happened in 48 hours. My countdown is a month.

A very few bitter-sweet endings like this made me cry: Love of Siam, New Years Eve, Dream Boy (2008). Weekend is now added to the list. I strongly recommend this film to everyone, gay, lesbian or straight. A MUST see.

Verdict: 9.5/10



STATUS UPDATES

Posted: Thursday, July 19, 2012 by RoNRoNTuRoN in
3



Whew! Tagal ko ring nawala sa blog ko no. Andami rin talagang nagyari na nakapagpa busy sa akin kaya hindi ko na gaanong nabisita ang blogger. Hindi na rin ako nakakapagbasa ng mga blog ng aking mga blogger friends. Naging busy lang talaga, sorry naman. Grabe yung halos isang bwan ata akong di naging active sa blogger. Wow, kawalan rin ako eh?! naman. Char! Andaming sinasabi?! Nagpapaliwanag sa baranggay?!

Varicella
Eto talaga yung nakapagpawala ng gana ko sa buhay eh. Ching! As you all now, or not, nagkaroon ako ng chickenpox 5 weeks ago. Leche! Kung kelang ka tumanda, tsaka ka din talaga aatakihin ng bulutong. Napatunayan ko na sobrang worse ng chickenpox kapag adult ang tinamaan. Kaya sa may mga anak dyan or kapatid or pamangkin or syota na pre schoolers, ipadala nyo na sila sa mga Bulutong parties ng magkahawahan na habang bata pa. Anyareh na sa mala sutla kong kutis? SUTLA?! haha. Grabe rin kasi yung pinutakte ako ng bulutong. And guess kung san yung epicenter ??? sa face. Grabe ha, pipili na lang ng pamumukadkaran yung virus, dun pa sa litaw na litaw. Pwede namang sa katawan, sa binti or sa singit, but NO. Sa aking million dollar worth face talaga. Dun pinaka concentrated yung mga sugat. Na depress ako nambongga nung mga araw na yon. Kasi naman, lumitaw sya a week before my flight. Eh non cancellable yung ticket. Boom, no show ako sa airport. Di rin naman talaga ako pasasakayin sa eroplano dahil hindi ako mukhang tao nung mga panahong yun. Ganito na lang, imagine si The Thing ng Fantastic Four. Ganyan, ganyan na ganyan ang nakikita kong image kapag humaharap ako sa salamin. Anyways, natanggap ko na rin yung sakit eventually (wala rin namang choice di ba?) and thought na mawawala rin sila. Fast forward ng 5 weeks, eto na ako ngayon, kutis artista na ulet! Charing. Meron pa ring mga scars, syempre. Sana mawala na sila asap.
Day 6 Chickenpox

School Girl
Ayan din ang peg ko lately. Actually, more of Working school girl. Haha. Naimagine ko naman na naka uniform ako ng maiksi ala anime at may kikay na backpack. No, not the Dora-ish backpack. I continued my classes sa Natl University of Oslo. I took up the next level course on Norwegian as a foreign langguage. Balak ko kasing maging prof ng norwegian literature. Char! Aahahaha. tanga lang. I'll be taking an exam kasi on late October. It's a written at oral exam on Norwegian, parang IELTS, yun nga lang hindi English. So ayun nga, sa umaga, nagtatrabaho ako. Sa gabi, rumarampa. char. Sa gabi estudyante. Hirap din ah. Patayin ko na lang kaya sarili ko? Pero kailangan eh. Konting tiis lang. Tsaka ayaw ko umabsent or mag cut ng class,  ako rin ang talo. bukod sa wala akong natutunan, sayang lang yung tuition fee ko (na out of pocket expense, P35K per subject). Kaya masasabing pulubi rin talaga ako lately. May ipon ako yes, pero hindi ko yun ginagalaw. So pasensya na sa mga natanggihan kong umuutang. alam kong hindi nyo ko babayaran so hindi ako namimigay ng pera. Char! 

My assignments, essays and reaction papers


Iba iba rin talagang lahi ang nasa class ko. May mga taga Poland, Greece,Iran, Malaysia, China, Slovenia, Africa, Spain at syempre, RonRonTuron, 27, PHILIPPINES!!!! Feeling ko nasa Miss Universe ako at ako ang representative ng Pinas. Dalawa kaming Pinoy sa klase actually, pero si ateng Pinay eh absenera at mukhang cherry mae. Ang pogi  please ng mga taga Poland. Tsaka ng taga Spain. Bel-Ami-ish teh. Mag sorry sila, hindi ako easy gurl. char!

Mico
Tadaaaaahhh!!! Alam nyo ba na since 1985, never pa akong bumili ng camera. Camera lang sa cellphone, ganyan. Pero never pa ako nag own ng sarili kong cam. or cum. Charing! Eh itong si kuya Nox nyo, lakas maka impluwensya at kumbinsi. Ganito kase yan. Last May, na bobore na ako sa buhay ko. Tinanong ko siya, sabi ko, anu bang magandang pagkaabalahan. Sabi nya:  try mo mag sanay kumuha ng picture. Since photojournalist ka dati nung highschool, you ought to continue it. Ayan, Boom! After a month, bumili na ako ng camera. At wasak na wasak ang savings ko. Binili ko si Mico, straight from Sweden. Taray, Swedish ang nationality ng camera ko, magsorry tayo. hmmmmm.... Si Mico ay isang bridge camera. Hybrid ng point and shoot with SLR quality photos. Haggard din kase yung mga may chinochorva chorva pang lens at settings. Baka di ko maabsorb lahat eh di ko rin ma avail kapag DSLR. so dun ako sa safe. Hanggang ngayon ay di ko pa rin siya na eexplore. Hirap din kasi intindihin nung mga apperture, ISO, chorva na ganyan, di ako technical pagdating sa camera. Kaya best in intelligent auto mode ako. I super love Mico na. Paturo naman jaan sa mga techy sa camera. 
Mico's shot of the moon


Sim Card Brouhaha
Hay nako, lakas maka stress ng nangyari sa globe sim ko. Bigla na lang siyang hindi gumana. Kainis. Iyon kasi yung pang reciv ko ng texts sa akin ni Nox tapos machochorva na lang siya bigla bigla. Tinry ko sa ibang telepono. Huhu, ayaw pa din. So I found myself with two options. Either maghahanap ako dito sa Oslo ng roaming ready na globe or smart sim, or, makikipadala ako kay Nox ng roaming sim from Pinas. Hassle din talaga siya. Kung sa tingin nyo ay nonsense lang na pinroblema ko to, mali kayo. Hirap din nung magka unlitxt kami for the past 13 months tapos biglanng masisira yung sim card ko for receiving his txts. Importante ang roaming sa LDR mga sis. So hindi ito nonsense. Char. Sa baranggay ka magpaliwanag Ron!

Anyway, ayun na nga. Sinuyod ko yung mga Asian botique dito pero wala akong nakita. Na lungkot ako at na frustrate. :( Umupo ako sa Mcdo at idinaan sa gluttony ang frustration ko. I checked my phone. At nagulat ako ng biglang nagka signal yung sim ko! Ang saya ko talaga that time. Parang na ramdaman ng  simcard yung lungkot ko. Or loka loka lang ako na naisip ko din talaga ito. haha. Tama medyo nonsense nga to. :D 

Series
Habang three weeks ako naka leave dahil sa bulutong ko, wala ako magawa sa bahay. Hindi naman ako makapag mall dahil karimarimarim yung itsura ko. So inaliw ko ang sarili ko sa panonood ng mga series. Natapos ko din talaga yung GRIMM ah. Pogi lang ni kuya grimm. hihi. Tsaka pinanood ko ulit ang aking all time favorite na LOST. Sinimulan ko yung FRINGE pero na bore ako sa kalagitnaan. Right now, aliw na aliw ako sa NEW GIRL! Tamang tawa ang dala nito. Super funny ni Zooey. Ang light ng storya at nakakawala ng stress. I love this series na. 

New Girl


Speaking of series, andami kong inaabangan na new seasons coming this Sept. Nandyan ang ANTM season 19. Grimm Season2. Dexter season 7! weeee!!!!! can't wait!

Madma

Kung hindi mo kilala si Madma, huli ka na. Siya kaya ang best sa pag bblog. Madma started her blog two months ago. After it's first month, it got so hyped that it was included in the top 50 Most Read Blog in the Philippines (Entertainment and Lifestyle category). Na i feature din ang blog nya sa Philippine Star (http://www.philstar.com/Article.aspx?articleId=822418&publicationSubCategoryId=448). Andaming bloggers ang ilang daang taon nang nag bblog pero si Madma 2 months pa lang, andami nang achievement. A perfect blend of wit and fun! Madma's blog revolves on people's problems, mula sa mabahong "junjun", mga bilat na problema ang pagiging "Chararat Bumba"/ Pangit nila hanggang sa mga chakang Fubu issues, hanggang sa isang babaeng gustong maging dalawa ang "pokersya" nya. Madma gives advice to her letter senders on their life problems. Witty ang mga advices ni mam. Nakakatawa rin talaga. Sa sobrang pagka hook ko sa blog ko eh nakalimutan ko nang magsulat sa sarili kong blog. Lakas din maka consume ng time ko yung blog ni mam!

Marvin aka Madma


Ni Launch ni Madma kamakailan ang Yours Truly Madma's (the name of the blog) Next Top Model. Pasabog ito. Internet based model search. Bigatin at pasabog yung mga contestants at judges ah, aminin nyo. 

I know madma personally. Friends kami. Kung gaano  siya ka kulet sa blog nya, ganun din sya in person, or even more! Higit sa lahat, down to earth siya. Hoy Madma, pag nabasa mo to, madami ka nang utang sa akin. Maniningil ako sa December. Picture lang natin together na ilalagay mo sa blog mo! haha. 

Shout ouch naman jan para kay Madma!!!


UNANG TAON

Posted: Friday, June 29, 2012 by RoNRoNTuRoN in
7

30.06.2012

TO: NOX

HAPPY 
1ST
YEAR 
ANNIVERSARY
TO US!!!
I THANK 
THE LORD
FOR GIVING ME 
SOMEONE I CAN 
TRUST
AND LOVE
TILL
THE 
END OF 
TIME...
MAHAL KITA DAD...
CHEERS FOR A LIFETIME
OF TOGETHERNESS
TO COME...

-RONRON 



TATARIN

Posted: Saturday, June 23, 2012 by RoNRoNTuRoN in
2

Abril pa lang, pinaghahandaan ko na ang araw na ito. June 23, 2012 ang Summer Solstice dito, ang pinakamahabang araw ng taon. 19 na oras ng umaga, at 5 oras lamang ng gabi. Sa northern part ng Norway, 24 hours ang liwanag sa araw na ito. Ito na nga ang pinaka peak ng summer para sa taong 2012. 

Bukod pa riyan, napagplanuhan na naming sa Bergen kami sa araw na ito, bibinyagan kasi ang pamangkin ko duon na 1st time kong makikita. So May pa lang eh naka book na ako ng plane ticket, nakabili na ako ng isusuot kong suit at tie. Excited na talaga ako. Nakabili na rin ako ng mamahaling regalo na ibibigay ko sa aking cute na cute na pamangkin. Nagpasya rin akong bumili ng bagong camera na gagamitin ko sa big day na ito. 

Pero last week, nagsimulang sumama ang pakiramdam ko. Nagsimula akong lagnatin ng mataas, at nanghina ang katawan ko. Dalawang araw akong nakaratay sa kama. Ultimo sa pagpunta sa banyo ay hapong hapo ako at hinihingal. Last sunday nang napakamot ako sa leeg ko at napansin kong may tubig. Humarap ako sa salamin at duon ko napansin yung maliliit na butlig na tumutubo sa mukha ko at sa leeg. Duon tumambad sa akin ang isang bangungot na aking kinatatakutan: ang Varicella / Chicken pox. 

Halos gumuho ang mundo ko nang kinumpirma ng doktor ko na chicken pox nga ang sakit ko. Ang gulo gulo ng isip ko noon. Hindi na ako makakapunta sa binyag, paano na ang binili kong americana? Hindi ko na mapipicturan ang pamangkin ko gamit ang bagong biling camera.... sayang naman ang plane ticket. 

Dumating ang kinabukasan at lalong lumala ang pisikal na kondisyon ko. Kasabay nito ang mabilis na pagbagsak ng aking katawan. Hapong hapo akong nakaratay sa kama at nakaramdam ng sakit sa dibdib, Kaunting galaw ko lamag at hinihingal na ako. Mahapdi ang buong balat ko at walang tigil ang lagnat ko. Sa sakit ng lalamunan ko, hindi ko magawang kumain ng husto kaya't tinitiis ko na lang ang gutom ko. Sinabi sa akin ng doktor na pahinga lamang sa bahay ang dapat kong gawin. kaya binigyan nya ako ng 8-day sick leave para matigil na rin yung boss ko na nangungulit na baka raw pwede akong pumasok pa rin at sa office na lang mag work imbes na mag alaga ng mga pasyente. 

Dumaan ang dalawa pang araw na patuloy na pagdami ng aking mga sugat at panghihina ng katawan. Ngunit matapos ito, nagsimula nang bumuti ang pakiramdam ko sa kabila ng wala pa ring tigil na lagnat. isa isa na ring nagsimulang matuyo yung mga sugat ko. Sa ngayon, halos lahat sila ay tuyo na at isa isa nang natatanggal yung langib. nawala na rin yung lagnat ko at maayos na ang pakiramdam ko. 

Sa hirap ng sakit na ito, kailangang malakas hindi lamang ang pisikal na katawan mo pero mas mahalagang emotionally stable ka rin. Andami kong napatunayan sa pinagdaraanan kong ito. Noong kasagsagan ng lagnat ko, mas ipinagdarasal ko na lang ang paggaling at hindi ko na iniisip kung gaano man kalala yung mga peklat na iiwan nung mga sugat. Ang karamihan kasi sa atin, kapag narinig na nagka bulutong ang matanda, ang unang concern nila ay yung mga peklat na mahirap nang maalis. Naisip ko noon, wala na akong pakialam kung magpeklat man ako o hindi, basta ang importante sa akin ay gumaling at malampasan ko yung sakit. Literal na iniisip kong baka mamatay ako dahil dito. Hindi ako nagloloko dahil bilang nurse alam ko na higit na nakamamatay ang bulutong sa matanda. Mas naging matatag ang pagkapit ko sa Kanya at paghingi ng tulong. 

Gaya nga ng sabi ko, sobrang nalungkot ako nung narealize ko na sira ang plano ko sa binyag dahil dito. pero after a while, natanggap ko na rin. Kahit naman umiyak ako, wala akong magagawa, Hindi ko naman ito ginusto, at alam kong may reason si God kung bakit ganoon ang nangyari. Narealize ko rin sa nangyaring ito na lahat ng bagay ay pwedeng kunin o mawala sa iyo sa isang iglap lang.Yung plano ko, nawala bigla. Yung kutis ko na inaalagaan ko, nasira bigla. Pero basta matibay ang pananalig mo sa Kanya, madali mong matatanggap ang lahat. 

Nagpapasalamat din ako duon sa iilang taong nagpakita ng malasakit nila at nagsabi ng wishes nila for a fast recovery. Halos di kasi ako nakapag tweet ng ilang araw, at sila yung iilang taong naglaan ng ilang sandali para kamustahin ako at ang katahimikan ko. Napatunayan ko na sa twitter, you're only existing when you're tweeting. Pero para sa ilang tunay na kaibigan, they easily notice your absence and gives a damn about it. 

Ngayon, mag isa lang ako dito sa bahay. Lahat sila, nasa Bergen. Ok lang, medyo naiingit pa rin pero wala nang hard feelings. Nakakangiti na rin ako kapag humaharap sa salamin kahit puno ng sugat at langib yung mukha ko. Sugat lang itong sa akin, kahit papaano eh naghihilom.This too shall pass, ika nga. Mas marami pang tao sa mundo ang mas minalas kaysa sa akin kaya hindi ako dapat malungkot. Dahil kahit na gaano man ako pumangit, kahit gaano man ako malasin, kahit gaano man ako subukin ng panahon, alam ko na kaya ko na itong harapin dahil isa akong taong may natutunan sa pinagdaanan at tunay naman na sinubok na ng panahon. 

THE LADY IS DEAD

Posted: Friday, June 15, 2012 by RoNRoNTuRoN in
2

I recommend watching this video to all. It's message is great and it's as weird as hell. It gave me goosebumps after watching it. It's just madly insane! Hope you like it too! :D